วันที่ จันทร์ สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไม่มีข่าวได้กลับบ้านเกิด


"yuki"หรือหิมะในภาษาไทยเรานั้นเมื่อตกหนักๆเกาะตามต้นไม้ขาวโพลนเป็นรูปจั่วงทรงพุ่มไม้ พอวันรุ่งขึ้นจะสวยงามมาก แต่อันตรายก็มีเช่นกัน ไอ้ที่เกาะอยู่ตามถนนรนแคม เมื่อเวลาผ่านไปวัน-สองวันเวลาขับขี่ยวดยานระวังไว้ให้ดีจับตัวกันเป็น้ำแข็ง ลื่นล้มหัวเข่าแตกมาหลายหนแล้ว ผมเองหลงใหลในงามงามของมัน หิมะค้างคืนนั้นจะเกาะกันแน่น เราสามารถไปปั้นๆแล้วกลิ้งๆไปตามผืนหญ้า มันก็จะจับตัวกันได้ก้อนโตๆตามที่เราจะเสกสรรต้องการ ปั้นเป็นรูปตุก๊กตาหมีบ้าง เพื่อนคนหนึ่งปั้นควาย เพื่อนคนเกาหลีถามว่าตัวอะไร อธิบายกันซะยืดยาว และจบลงด้วยการปั้นหิมะเป็นก้อนกลมๆไล่เฟี้ยงกันอย่างสนุกสนาน วิ่งไถลไปตามพื้นหิมะอย่างไม่รู้เบื่อ

     ผมกลับมาเยี่ยมบ้านเล่าให้เพื่อนรุ่นพี่ที่เคยทำข่าวในโรงพิมพ์เดียวกันฟัง แกนึกได้ว่าเคยเขียนเพลงเกี่ยวกับหิมะไว้..."เฮ้ยย...เอ็งเอาเพลงนี้ไปร้องเลย...ต้องร้องเองนะอย่าให้ใคร...ค่ายหย่ายๆมาขอข้ายังไม่ให้เลย..."(ขอสงวนนามนักแต่งเพลงผู้โด่งดังคนนี้ไว้ครับ)

     ผมอยากจะบอกผ่านโอเคเนชั่นไปยังพี่เขาว่า ตอนนี้ผมทำเพลงนี้เสร็จแล้ว รับรองว่าคนที่อยู่ต่างประเทศ โดยเฉพาะเมืองหนาวๆฟังแล้วจะต้องคิดถึงบ้านแน่นอน...เนื้อเพลงว่าอย่างนี้ครับท่านผู้ชม

                                                   ไม่มีข่าวได้กลับบ้านเกิด

                               เกล็ดหิมะโปรยโรยสู่ถนน จึงเริ่มต้นคิดถึงบ้านเก่า

                               ป่านนี้แม่รอคอยอยู่หงอยเหงา พ่อซึมเซาเฝ้าคอยหน้าบ้าน

                               หยาดฝนละอองน้ำคลองนองขัง แว่วเพลงดังจากเสียงจั๊กจั่น

                               หอมระรื่นไอดินกลิ่นระรวยชวนฝัน นอนนอกชานฟังนิทานปู่เล่า

                              ไอ้ทุยอีแกละเพื่อนฉันก่อนนั้นวิ่งกันลานวัด น้องหอบมัดฟางไว้ชายทุ่ง

                              หลวงลุงโปรดสัตว์แต่เช้า ตะวันออ้มข้าวหลังยุ้ง พ่อสุมไฟไล่ยุงคอกควาย

                              เกล็ดหิมะกลายละลายลมแล้ว ใจแน่แน่วคิดถึงบ้านเก่า

                              อยากให้เธอรู้ทุกวันอยู่อย่างปวดร้าว ไม่มีข่าวได้กลับบ้านเกิด

โดย กุหลาบเชิงดอย

 

กลับไปที่ www.oknation.net