วันที่ พุธ กันยายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

7อย่าและไม่รับคืน...จากพ่อ


วันก่อนนู้น... ผมอ่านหนังสือพิมพ์รายวันฉบับหนึ่ง  ซึ่งมันเป็นปกติอยู่แล้วที่ผมต้องอ่านมันทุกวัน  แต่ว่า  หนังสือพิมพ์ฉบับนี้  มันทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะต้องมีความรู้สึกอยากแบ่งปันรอยยิ้มที่ผมมีเมื่อได้อ่านมัน  ให้กับใครอีกหลายๆคนเช่นกัน

บทความนี้มาจากคอลัมน์ "สบายๆ สไตล์ ไมตรี" บังเอิญผมไปสะดุดหัวข้อมันเข้า  ก็เลยอ่านซะจนจบ  พอได้อ่านก็ต้องมีรอยยิ้มกับเสียงหัวเราะเบาๆตามมา

แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า "คนคิด....คิดขึ่นมาได้ยังไง...ทึ่งกับเขาจริงๆคับ"

ในคอลัมน์มีปภาพงานแต่งงานของลูกสาวนายทหารท่านหนึ่ง และพ่อของเจ้าสาวก็ได้ขึ้นไปกล่าวขอบคุณแขกเหรื่อที่มางาน และอวยพรแก่คู่บ่าวสาว...

พ่อของเจ้าสาวไม่ได้อวยพรแบบธรรมดาทั่วไป  แต่ได้ขึ่นไปขับเสภา  บนเวทีอย่างไพเราะ  และจับใจ  ชนิดที่ว่า  แขกผู้มาร่วมงานต้องหยุดกินอาหารอย่างลืมตัว  เพื่อฟังการขับเสภาอย่างเดียว

การขับเสภาของพ่อเจ้าสาวนั้น  เป็นการอวยพรแบบสอนแนะนำลูกสาวในการครองใจสามีให้อยู่หมัด  พร้อมกับฝากฝังลูกเขยไปในตัวด้วย  และต่อไปนี้คือบทเสภาที่ว่า

อันบ้านเรือน  ใหญ่โต  รโหฐาน

มีเสาทาน  หลายต้น  พอทนไหว

เกิดเป็นคน  อยู่เดียว  ก็เปลี่ยวใจ

ต้องแต่งงาน  กันไว้  อาศัยกัน

ธรรมชาติ  ของชีวิต  พ่อคิดแล้ว

ว่าลูกแก้ว  คงต้องพราก  จากอกฉัน

ได้ออกเรือน  มีคู่ครอง  ฉลองวัน

มีงานหมั้น  วิวาห์ตาม  ประเพณี

เป็นเมียเขา  พ่อขอสั่ง  ไว้เจ็ดอย่า

หนึ่งเป็นกงสุล  ออกวีซ่า  เขาจะหนี

กำหนดเวลา  ไปและกลับ  ให้สามี

มันไม่ดี  อย่าไปทำ  จะช้ำใจ

อย่าที่สอง  คิดเป็นนัก  โบราณคดี

ผัวเรานี้  แอบซ่อนเงิน  ไว้ที่ไหน

เที่ยวรื้อค้น  ดูโน่นนี่  จะบรรลัย

ลามปามไป  แฟ้มงานผัว  ตัวจะตรม

อย่าที่สาม  อย่าเป็นกรม  สรรพากร

เงินทุกบาท  มีขั้นตอน  น่าขื่นขม

คอยจัดแจง  เรื่องการเงิน  แถมอบรม

เมียคนไทย  มักนิยม  คิดว่างาม

อย่าที่สี่  คิดเป็นผู้  พิพากษา

ตัดสินโทษ  ลงอาญา  โดยไม่ถาม

ชีวิตคู่  ยากตัดสิน  อย่าวู่วาม

คิดก่อนทำ  สองประสาน  บ้านมั่นคง

อย่าที่ห้า  ยื่นคำขาด  กับสามี

ทำแบบนี้  รังแต่จะ  เป็นผุยผง

ความรุนแรง  เหตุบานปลาย  จะเพิ่มวง

นวลอนงค์  ลูกของพ่อ  อย่าพึงทำ

อย่าที่หก  คิดว่าเป็น  ดาราดัง

เอาใจยาก  ไม่ค่อยฟัง  ช่างน่าขำ

มีเรื่องมาก  ให้ผัวทุกข์  ควรจดจำ

ชีวิตคู่  ลูกอย่าทำ  เป็นดารา

อย่าสุดท้าย  คิดเป็นหญิง  เพียงคนเดียว

ตลอดเสี้ยว  ชีวิตของ  คุณพี่ขา

ต้องมีน้อง  คนเดียว  นะพี่ยา

รักเท่านั้น  มีคุณค่า  มามัดใจ

หันมาบอก  ลูกเขย  ว่าพ่อขอ

ถ้าถามพ่อ  ได้ลูกเขย  ถูกใจไหม

วันมาขอ  พ่อแม่มา  พ่อถูกใจ

ยกลูกให้  เอ็งเอาไป  ไม่รับคืน

พร้อมกับฝาก  ลูกสาว  ให้ช่วยสอน

ยามเธองอน  ช่วยฝึกหัด  ค่อยขัดขืน

พาครอบครัว  ถาวรนาน  ให้ยั่งยืน

ความชื่นมื่น  ผูกสมัคร  รักนิรันดร์

และในคอลัมน์คุณไมตรียังได้ทิ้งท้ายไว้อีกว่าที่อุตส่าห์ขอต้นฉบับจากพ่อเจ้าสาวมาลงพิมพ์  ก็เพื่อให้ผู้หญิงที่เพิ่งแต่งงานได้อ่าน   หรือที่แต่งงานไปแล้วก็ควรอ่าน  เพราะถ้าเมียทำได้ตามบทเสภาที่ว่านี้  รับรองว่า  ถูกใจผู้เป็นสามีทุกคน  จะทำให้ครองคู่กันยาวนาน

ผมเองก็เห็นด้วยกับทั้งคุณไมตรีและพ่อเจ้าสาวเจ้าของบทเสภาดีๆบทนี้คับ  ยังไงถ้าผมไปอ่านเจออะไรดีๆที่ให้สาระและข้อคิด  ผมจะเก็เอามาแบ่งปันสิ่งดีๆเหล่านั้นให้เพื่อนชาวโอเคเนชั่นแน่นอนครับ

และต้องขออนุญาติทั้งเจ้าของบทเสภาและคุณไมตรีมา ณ.ที่นี้ด้วยนะคับ

โดย เคนจิ

 

กลับไปที่ www.oknation.net