วันที่ พุธ กันยายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...Take Me To Your Heart...


ฉันทรุดตัวลงนั่ง ณ มุม มุมหนึ่ง
เพื่อหลบสายฝนและหิมะ
ในใจพยายามที่จะลืมเรื่องราวต่างๆ
แต่ไม่สามารถ...ทำได้
ฉันมองเห็นผู้คนมากมายเดินไปมาบนถนน
เสียงหัวใจฉัน...มันร่ำร้อง...
บนโลกใบนี้
มันช่างมีผู้คนมากมายเหลือเกิน
ใครก็ได้...ช่วยบอกฉันหน่อยเถอะ
ว่า...ฉันจะเจอคนที่เหมือนเธอ...ได้ที่ไหน
.......
โปรด...ให้ฉันได้เป็นส่วนหนึ่งของหัวใจเธอ...
ส่งมือของเธอ...ให้ฉันได้สัมผัส
ก่อนอะไร อะไรจะ...สายเกินไป
ให้ฉันได้รู้ว่า...
ความรักของเธอ...นั้นคืออะไร
ช่วย...ทำให้ฉันนั้นรู้สึกว่า...
ความรัก...ความศรัทธานั้น....
...เป็นสิ่งที่วิเศษที่สุด
..........
มีคนหลายคน...พูดเสมอว่า...
ไม่มีสิ่งใดที่ยั่งยืน
แต่...จากวันนี้...และต่อๆไป...
ไม่ว่าความรักจะหอมหวานหรือเหี่ยวเฉา
ขอ...ให้เธอเปิดใจ
ให้ฉันได้พิสูจน์...หัวใจ...ตัวฉันเองด้วยเถอะ
โปรด...ให้ฉันได้เป็นส่วนหนึ่งของหัวใจเธอ...
ฉันอยากให้เธอกุมมือของฉันไว้
รักของเธอ...จะเป็น...
ดั่งดาวบนฟากฟ้า...ที่คอย...นำทาง
......
ให้คนอย่างฉัน...ได้ดูแลหัวใจของเธอตลอดไป...
ฉัน...ขอได้ไหมเพียงแค่นี้
..........
ฉัน...ยืนอยู่ ณ ยอดเขา
มองเห็นดวงจันทร์ที่ส่องแสง...
ท่ามกลางเวิ้งฟ้าที่กว้างใหญ่
....
ฉัน...ได้อยู่ท่ามกลางเพื่อนๆที่มากมาย
แต่...ไม่มีใครรู้เลย ไม่มีใคร...เข้าใจ
และ...ฉันไม่ต้องการที่จะพูด...ให้ใครฟัง
เมื่อทุกอย่าง...เงียบสนิท
ไม่มี...แม้แต่เสียงใด
ฉันนึกถึงใครบางคน...ขึ้นมา
เธอคนนั้น...จะทำให้ฉัน...รู้สึกสุขหัวใจ

โดย วันวาน

 

กลับไปที่ www.oknation.net