วันที่ พุธ กันยายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

. . ลูกเป็ดขี้เหร่ และ ฉัน . .


นิทานเรื่องลูกเป็ดขี้เหร่ สมัยเป็นเด็กเล็กผุดขึ้นในหัวของฉันอีกครั้ง เมื่อพึ่งรู้ว่าตัวเองช่างอยู่ผิดเผ่าผิดฝูงเสียจริงเข้าแล้ว เรื่องของลูกเป็ดขี้เหร่ในตอนต้นนั้น ลูกเป็ดถูกไล่ออกจากฝูง เพราะมีรูปลักษณ์ต่างไปเป็นที่น่ารังเกียจในสายตาของเป็ดตัวอื่นๆ ลูกเป็ดเสียอกเสียใจระเหเร่ร่อนไปด้วยน้อยใจในความขี้เหร่ของตัวเอง ถึงกระนั้นไม่ว่าจะเดินทางไปพบเจอเข้ากับตัวอะไรก็ตาม ก็ยังคงบอกกล่าวว่าตัวเองคือเป็ด จนกระทั่งท้ายๆเรื่อง ลูกเป็ดได้พบกับเผ่าพันธ์ที่มีรูปร่างหน้าตานิสัยเหมือนๆ ตน และได้รับการต้อนรับเชื้อเชิญให้เข้าร่วมฝูง ลูกเป็ดขี้เหร่จึงรู้ว่าว่าแท้แล้วตัวเองคือหงส์

เรื่องของฉันสลับกับลูกเป็ด ที่ผ่านมาฉันไม่รู้ไม่คิดว่าจริงๆแล้วตัวฉันเป็นตัวอะไรด้วยเห็นว่าไม่เป็นเรื่องสำคัญ  ฉันพูดคุยกับใครต่อใครอย่างจริงใจ สนุกสนานและมีความสุข ไม่มีใครเคยแสดงท่าทีรังเกียจฉัน ไม่มีใครบอกว่าฉันต่างจากพวกเขาอย่างไร

ฉันสนทนาสมาคมกับพวกเขาเรื่อยมาจนกระทั่งพึ่งจะสังเกตและได้ยินได้ฟังคำบอกเล่าบางประการที่ทำให้คิดว่าอันที่จริงตัวฉันควรเดินออกไปจากฝูงตั้งนานแล้ว ฉันพึ่งรู้ว่าที่ผ่านมาหลายต่อหลายครั้งฉันถูกละเลยหลงลืม คล้ายๆถูกจัดให้อยู่นอกวงนอกฝูงเสมอ

ฉันพึ่งรู้ว่าตัวเองถูกมองว่าพูดคนละภาษา คิดคนละแบบ เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความคิดมีรสนิยมต่างระดับชั้น ซึ่งแน่นอนฉันถูกจัดอยู่ในอันดับด้อยกว่า

 ก็แล้วทำไมพวกเขาจึงไม่บอกฉันตรงๆ กันนะ โห่ฮาไล่ฉันเหมือนที่ลูกเป็ดขี้เหร่โดนนั่นละ ฉันจะได้รู้ตัว จะได้เจียมกะลาหัว จะได้ระมัดระวังไม่ทำอะไรที่เรียกได้ว่าสะเออะ จะได้ไม่เสร่อเสนอหน้าไปสมาคมกับพวกเขาให้เป็นที่หัวเราะเยาะลับหลัง

ฉันควรเดินออกจากฝูง

ลูกเป็ดขี้เหร่อย่างฉันควรเดินออกไปจากฝูงหงส์

ฉันควรเดินออกไป

โดย มัชฌิมา

 

กลับไปที่ www.oknation.net