วันที่ พฤหัสบดี กันยายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ดอกไม้ที่อยากหอม


ตั้งแต่เกิดมา ก็เพิ่งมีอายุมากที่สุดเท่าวันนี้แหละ

เมื่อวานก็ไม่มากเท่าวันนี้ พรุ่งนี้ก็ยังมาไม่ถึง

เดินผ่านกอไฝ่ มาก็หลายกอ ไม่เห็นมีอะไรในกอไฝ่เลย

สาระของชีวิตก็มีไม่มาก เรื่อยๆมาเรียงๆ

ชีวิตก็ไม่ได้ยากลำบากอะไรมากมาย สบายๆ

ทำความดี ไม่รู้ว่าทำอย่างไร ไม่ได้ตั้งใจทำ

ทำตามความคิดตัวเอง ตามคำแม่สอน อ่านหนังสือ

ไม่รู้เหมือนกันว่าดีหรือไม่ดีอะไร ยังไง ให้ใครตัดสินให้ล่ะ

ไอ้ที่ผ่านมามันดี ในสายตาใคร หรือไม่มีในความคิดใคร

ไม่สามารถมีบทสรุปได้ เราว่าดี  แล้วดียังไง

เราคิดว่า มันดี เพราะว่า เราสบายใจ  เรายิ้มใด้

แล้วคนอื่นล่ะอยู่กันแบบไหน ดีมั้ย สบายมั้ย

เดินไปเรื่อยๆ คิดไปพลาง ว่า ถ้าเจอดอกไม้หอม

จะเดินไปหอมให้ชื่นใจ จะพิจารณาว่าทำไมมันหอม

มันทำให้เราหลงไหลในความหอมได้ยังไง

สวยหรือก็ไม่สวย หนามก็เยอะ หนอนมากินใบ เป็นรูๆ

แต่ทำไมเราหลงไหลมันซะขนาดนั้น อยากได้เป็นเจ้าของ

แต่ก็ไม่อยากเด็ดมา เพราะมันจะเหี่ยวเฉาเร็วเกินไป

ถ้าคนอื่นมาเห็นเขาก็จะเด็ดไป  ทำไงดีล่ะ

เขียนป้ายมาแปะไว้มาจองแล้วล่ะกัน

ถ้าเราไม่อยู่แล้วมีคนมาเอาป้ายออกก็หมดกัน

เอางี้

เขียนว่า

กรุณาช่วยกันรักษา ธรรมชาติ อย่าเด็ดดอกไม้

มีความผิด ปรับ เต็มอัตรา

จะมีใครเชื่อเรามั้ยน๊า

พรุ่งนี้เราจะมาดูใหม่ว่ายังอยู่หรือเปล่านะ

ขอบคุณค่ะที่แวะมาอ่าน

โดย กลิ่นทะเล

 

กลับไปที่ www.oknation.net