วันที่ เสาร์ กันยายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ล่องป่า**เซซาโหว่** ท่องแดนกันดาร


***บันทึกความทรงจำของพรานไพร***

เซซาโหว่...เป็นป่าลึกเข้าไปในเมืองกาญจน์ซึ่งเกือบ

จดชายแดนพม่า ต้องใช้ทั้งเวลาและความลำบากใน

การเดินทางฝ่าแดนทุรกันดารอย่างเสี่ยงต่อ

อันตรายอย่างยิ่ง ถ้าขาดผู้นำทางที่จัดเจนต่อ

ภูมิประเทศแล้ว ก็ไม่มีทางที่จะบุกบั่นกันเข้าไปถึงจุด

หมายปลายทางแห่งนี้อย่างแน่นอน ฝ่ายที่ล่องไป

ตามลำน้ำแควใหญ่อยู่ข้างจะได้เปรียบ ได้ชมวิว

ทิวทัศน์อันงดงามของสองฟากฝั่งชื่นฉ่ำไปกับสายน้ำ

อันเชี่ยวกราก ชมนกชมไม้และชะง่อนผาสูงเงื้อม

ตระหง่านอยู่อย่างสง่างามแต่ฝ่ายที่บุกรกเข้าพงด้วย

จิ๊ปเล็กนั้นก็ออกรสไปอีกอย่างหนึ่ง เผ็ดร้อนไปด้วย

การตรากตรำอย่างถึงขนาด บนทางลื่นเพราะฝน

กระหน่ำหนักก่อนเดินทาง กว่าจะถึงที่นัดพบจึงสะบัก

สะบอมอีบัดอีโรยไปคามกันแต่พวกเราเคยชินมาแล้ว

ในการออกไปใช้ชีวิตกลางแจ้ง ทุกคนพร้อมเสมอที่

จะต้องเสียสละ ต้องช่วยตัวเองพร้อมต่อสู้กับความ

ยากลำบากในโลกอิสระที่ออกไปแสวงหานั้น เพราะ

ในป่าย่อมไม่มีความสะดวกสบายใดๆเหลืออยู่นอก

จากการนอนกลางดินกินกลางทราย ชีวิตลุ่นๆที่เป็น

ของแท้ท่ามกลางบรรยากาศอันอบอุ่นด้วยธรรมชาติ

แวดล้อมด้วยความสุขอันบริสุทธิ์ สะอาดหมดจดงด

งามด้วยกลิ่นป่าไอดิน และเสียงจากป่าเปลี่ยวที่เราผู้

มีรสนิยมในความสงบเงียบของป่าดงพงไพร ซึ่งเข้า

ใจในความเป็นมาของสิ่งที่มีอยู่ในป่าในเขาและหุบ

เหวโตรกธาร นับเป็นครั้งแรกที่พวกเราต้อนรับ

อาคันตุกะจากต่างประเทศเข้ามาเยือนในป่า บรรดา

แขกพิเศษเหล่านี้ล้วนแต่เป็นนายทหารบก นายทหาร

เรือสหรัฐ ซึ่งสนใจในการออกป่าและสามารถที่จะ

ปรับตัวเองเข้ากับพวกเราและพรานป่าได้อย่างสนิท

สนมเป็นกันเองความเข้าใจในเรื่องวิญญาณไพรจึง

นับเนื่องว่าสำคัญอยู่มากทีเดียวเพราะพรานผิวขาว

ทุกคนกระทำตัวเข้าถึงขนบธรรมเนียมได้เป็นอย่างดี

แม้กะทั่งการบนบานศาลกล่าวต่อเจ้าป่าเจ้าเขาตาม

ประเพณีของพรานเขาก็กระทำตามด้วยการสำรวม

อย่างน่าพิศวง ซึ่งผลปรากฏออกมาว่าความเลื่อมใส

จริงที่ได้ปฏิบัติลงไป นอกจากจะเป็นความชื่นชมของ

พรานป่าแล้ว เป้าหมาย-สัตว์ใหญ่ก็บรรลุผลสำเร็จ

เหมือนปาฏิหาริย์ แม้ว่าจะนานมาแล้ว แต่เหตุการณ์-

สภาพของป่า-ชีวิตเผชิญภัยของพวกเราที่ป่า ยังเป็น

การพักผ่อนอันมีความหมาย ข้าพเจ้าหมายถึงการล่า

อย่างเป็นเกมจริงๆ เซซาโหว่อันถอดความจากภาษา

กะเหรี่ยงคือ สวรรค์ เซซาโหว่ก็ยังคงเป็นสวรรค์ของ

พรานกะเหรี่ยงอยู่ตราบนานเท่านาน และกระทิงฝูง

แล้วฝูงเล่าที่ผ่านเข้ามานั้น ก็ยังคงท่องอยู่ในหุบซึ่งมี

กำแพงของเทือกเขากางกั้นเป็นป้อมปราการ ยากที่

พรานใดจะล่วงล้ำเข้าไปถึง ตราบใดที่การล่าอยู่ใน

ขอบเขต-โดยเฉพาะอย่างยิ่งจิตใจของผู้ถือปืนเข้าป่า

ไม่ว่าจะเป็นพรานป่าหรือพรานกรุงตราบนั้นสัตว์ป่า

จะยังไม่สูญพันธุ์ เพราะการล่ากับการทำลายย่อม

แตกต่างกันอย่างเปรียบเทียบไม่ได้ ข้าพเจ้าจึงหวัง

ว่าเรากำลังออกไป"Hunting" แต่มิใช่ "Killing"

                                                      ( ชาลี  เอี่ยมกระสินธุ์ )   

โดย นักฆ่าตาหวาน

 

กลับไปที่ www.oknation.net