วันที่ อาทิตย์ กันยายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

=เสียงไชโย!จากอาบัง .. ผู้รักในหลวง= (บทความดีมาก ๆ จาก jtatana blog)


บทความนี้ ผมได้อ่านจาก blog ของคุณ jtatanan 

http://mblog.manager.co.th/jtatanan/th-76566/
อ่านแล้วประทับใจมาก เลยอยากเก็บไว้อ่านอีกครั้ง และให้เพื่อน ๆ อ่านด้วยครับ


=เสียงไชโย!จากอาบัง .. ผู้รักในหลวง=

คุยกันดีๆอยู่ แกร้องไห้ออกมาเลย แกบอกว่าแกรักในหลวงมาก ตอนมาจากอินเดียนี่ แกเป็นศูนย์เลย ไม่มีอะไรสักชิ้น

 

 เช้าวันนี้เป็นวันพิเศษที่ผมนอนเพลิน จนเมื่อโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างหมอนดังขึ้นนั่นแหละ จึงได้ตื่นขึ้นมาชมโลกอีกครั้ง

   ครูแหลมและคณะคนโง่ปั่นจักรยานนั่นเอง .. คงมีเรื่องสนุกมาเล่าให้ฟังมั้ง ผมนึกก่อนรับสาย

   "วันนี้เราไปปั่นจักรยานร้องเพลงกันตั้งแต่เช้าเลยพี่โจ้" ครูแหลมเอ่ย

   ผมยังมึนงงว่า เขานึกอะไรกันขึ้นมา ถึงได้ปั่นจักรยานไปร้องเพลงกันแต่เช้า อ๋อ.. วันก่อนเห็นในคลิปที่ครูแหลมเอามาลง ที่สวนรมณีย์ฯ เห็นผู้สูงวัยนั่งร้องเพลงพระราชนิพนธ์ชะตาชีวิตกันครึกครื้น ดูแล้วผมยังปีติเลย

   "เราปั่นไปที่ลานคนเมืองก่อน ก็รอว่าผู้ว่าฯเมื่อไหร่จะมา เห็นไม่มาสักทีขี้เกียจรอ ก็เลยปั่นกันมาที่วัดอนงคาราม ตรงนั้นมีสวนสมเด็จย่าอยู่ เราก็ไปนั่งพักกันตรงนั้น สักพักได้ยินเสียงประกาศเชิญชวนคนที่มาออกกำลังกายให้มาร่วมกันร้องเพลง สรรเสริญพระบารมีกัน"

   เท่านั้นแหละ ผมนึกขึ้นมาได้พร้อมกับความเสียใจทันที ..

   "ก็มีคนแถวนั้นไม่เยอะหรอกสัก๑๐-๒๐คนได้" ครูแหลมเล่าต่อ "มันสนุกตรงนี้พี่โจ้ มีแขกคนหนึ่ง โพกหัวไว้เคราครึ้มเลย ท่าทางน่าจะเป็นนายห้าง แกมายืนอยู่ข้างหลังกลุ่ม แล้วเราก็ร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีกันหน้ารูปปั้นสมเด็จย่านั่นแหละ ครูน่ะดีใจอยู่แล้ว"

   .. สำหรับผมแล้ว สวนสมเด็จย่า น่าจะเป็นอีกแห่งหนึ่งซึ่งดีมากๆสำหรับการร่วมร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี ในหลวง ให้สมเด็จย่าท่านได้ปลื้มพระทัย

   "พอเพลงสรรเสริญพระบารมีจบ นายห้างแกร้องไชโย ไชโย! อยู่คนเดียว ครูแหลมก็หันไปมองสิ อะไรของแก ไม่รู้เรื่องเลย เพลงนี้มันไม่ต้องไชโย อาบังเอ๋ย.. แต่เอาล่ะ ช่วยแกหน่อยเดี๋ยวแกเขิน ครูแหลมก็เลยแหกปากไชโยกับเขาด้วย" ครูแหลมเล่ากลั้วหัวเราะ "สักพักเขาก็ร้องเพลงสดุดดีมหาราชากัน ครูแหลมก็รอดูสิว่าจบเพลงนี้แล้วอาบังแกจะไชโยรึเปล่า เพราะเพลงนี้เวลาท่อนจบคนเขาจะร้องไชโยกันต่อ แต่นายห้างแกนิ่ง ไม่ไชโย.."

   "อ้าว ทำไมล่ะ มันต้องไชโยสิเพลงนี้" ผมถาม

   "ยังสิพี่โจ้ สักพักหนึ่ง แกร้องลั่นขึ้นมาเลย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ เท่านั้นแหละ คนที่มายืนร้องเพลงกันตรงนั้น ร้องทรงพระเจริญกันหมดเลย.." น้ำเสียงครูแหลมท่าจะตื้นตันใจ

   "ยังไม่จบพี่โจ้ .. พอเราเดินออกมาสักพัก ก็เจอนายห้างแกอีก โห แกรีบเดินเข้ามาขอบใจเราใหญ่ ในมือแกหิ้วถุงใส่ผลไม้ แกก็ขอให้เราหยิบไปด้วย แล้วก็นั่งคุยกันสักพัก แกบอกว่ามาที่นี่ทุกเช้าเลย คราวนี้ล่ะพี่โจ้ ... คุยกันดีๆอยู่ แกร้องไห้ออกมาเลย แกบอกว่าแกรักในหลวงมาก ตอนมาจากอินเดียนี่ แกเป็นศูนย์เลย ไม่มีอะไรสักชิ้น แต่วันนี้แกมีทุกสิ่งก็เพราะแผ่นดินนี้ เพราะในหลวงเจ้าแผ่นดินนี้ แกถึงรักแผ่นดินและในหลวงมาก" ครูแหลมเน้นเสียงชัด 

   ผมฟังถึงตอนนี้แล้ว ก็นึกสะท้อนใจบางอย่างขึ้นมา และคิดว่านายห้างแกคงจะร้องไห้ออกมาจากความรักจริงๆ

   "แกบอกว่า คนเราน่ะมันไม่มีอะไร สุดท้ายก็แค่ธุลี เราเท่ากันหมด เราควรจะรักกันไว้ รักในหลวงท่านมากๆ .. พอแกพูดประโยคนี้ออกมา โห แป๋มมันฉุนขึ้นมาเลย"

   "อ้าว เรื่องอะไรไปฉุนนายห้างแกล่ะ ที่แกพูดก็ถูกแล้วนี่นา คนไทยต้องรักกัน" ผมซัก

   "เปล่า มันไม่ได้ฉุนนายห้าง มันฉุนที่ทำไมเรื่องแบบนี้ ต้องให้อาบังมาบอกด้วย"

   ผมอึ้ง! และนึกอายนายห้างคนนั้นขึ้นมาทันที




Tag: เขียนโดย jtatanan ที่ 2009-09-10 23:29:10 น.

ปล. กรุณาแวะไปทักทายเจ้าของบทความด้วยนะครับ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาครบ

โดย เอกนาม

 

กลับไปที่ www.oknation.net