วันที่ พุธ กันยายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

จะไม่มีสานแสงอรุณอีกต่อไปแล้ว


บันทึกบรรณาธิการ

 

จะไม่มี สานแสงอรุณ อีกต่อไปแล้ว

(จดหมายถึงผู้อ่าน)

 

ปกสานแสงอรุณฉบับที่สอง

คุณผู้อ่าน  ที่รัก

 

          นับจากสานแสงอรุณฉบับนี้ไปอีกสามฉบับก็จะถึงเวลาที่เราจำต้องยุติบทบาทหน้าที่ของนิตยสารสาระทางเลือกรายสองเดือนลงอย่างเป็นการถาวร หลังจากที่มันเคยโผล่ปรากฏบนโลกหนังสือเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๔๐ ผ่านมรสุม ลม ฝน และความร้อนหนาวมาจนถึงปี พ.ศ. ๒๕๕๒ อันเป็นปีที่ ๑๓  ทั้งนี้ที่มันสามารถดำรงคงอยู่มาได้ตลอดรอดฝั่งก็เพราะมีมือแห่งความรักและศรัทธาของใครหลายๆ คน คอยช่วยกันโอบอุ้มและประคับคอง  ไม่ว่าจะเป็น ประธานและกรรมการมูลนิธิสานแสงอรุณ ซึ่งเป็นเจ้าของและสนับสนุนในเรื่องทุนรอนหลัก  บรรดา บรรณาธิการ หลายคนที่ผลัดเปลี่ยนเข้ามาสร้างสรรค์เรื่องราวมากมายให้สานแสงอรุณ รวมถึง กองบรรณาธิการ ในอดีตและปัจจุบันที่เต็มไปด้วยอุตสาหะและวิริยะเรียงร้อยเรื่องราวที่ก่อแรงบันดาลใจในชีวิตออกมาเป็นตัวหนังสือ  นักเขียน/นักแปลอิสระ ที่เขียนเรื่องส่งมาให้ประจำและไม่ประจำด้วยจิตเสียสละโดยไม่หวังอามิสสินจ้างหรือคำสรรเสริญเยินยอใดๆ  บริษัท/องค์กร ที่สนับสนุนทุนส่วนหนึ่งให้กับสานแสงอรุณ สมาชิกประจำทุกประเภท โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “สมาชิกเกียรติยศ” จำนวน ๑๑๙ คน ที่ให้เกียรติสมัครสมาชิกประเภทนี้ด้วยมีใจเชื่อมั่นว่าสานแสงอรุณจะอยู่ต่อไปได้อีกสิบปี และสุดท้ายแต่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่าที่ได้กล่าวมา คือ คุณผู้อ่านที่รักทั้งหลาย ซึ่งเฝ้าติดตามอ่านและให้กำลังใจสานแสงอรุณด้วยดีตลอดมา บางคนถึงกับมีจดหมายหรือข้อเขียนหลากหลาย แสดงทัศนะต่างๆ มาร่วมแลกเปลี่ยนอย่างเป็นกัลยาณมิตรในสานแสงอรุณอยู่เป็นประจำ

          ทว่า จะช้าหรือเร็ว การจากพรากถึงอย่างไรก็ต้องเกิดขึ้นสักวันใดวันหนึ่งอยู่ดี และวันนั้นได้เดินมาถึงแล้ว... ผมและคณะต้องขออภัยคุณผู้อ่านเป็นที่สุดที่ไม่อาจนำพาสานแสงอรุณไปจนสิ้นทศวรรษที่สองได้อย่างที่วาดหวังตั้งใจ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเราได้พยายาม (ในความสามารถที่จำกัดจำเขี่ย) คัดสรร กลั่นกรอง และนำเสนอเรื่องราวหลากหลายในทางความงามและความจริง ซึ่งหวังจะก่อให้เกิดแรงบันดาลใจดีๆ กับชีวิตลงในสานแสงอรุณ เราตระหนักรู้เสมอมาว่า เรามิใช่มหาสมุทรแห่งคำตอบทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต เราเป็นเพียงประกายอรุณเล็กๆ ในหยาดน้ำค้างของยามเช้าที่มาพร้อมกับแสงแรกแห่งอรุณ มาทำหน้าที่จุดประกายความงามให้เริงรื่นแก่บรรดาผู้บังเอิญผ่านมาพบพาน เพื่อในที่สุดเราจะเหือดหายไปในแสงกล้าของดวงตะวัน-ก็เท่านั้น

เราจึงขอเรียนให้คุณผู้อ่านทราบว่า นับจากฉบับนี้ไปสานแสงอรุณยังคงจะเดินทางมาพบกับคุณผู้อ่านเหมือนเดิมจนกระทั่งถึงสิ้นปี พ.ศ. ๒๕๕๒ นี้  (อาจมาไม่ตรงเวลาบ้างก็ขอได้โปรดให้อภัย) คุณผู้อ่านที่ไม่ได้เป็นสมาชิกยังสามารถหาซื้อสานแสงอรุณได้ตามร้านค้าและร้านหนังสือที่มีระบุในสานแสงอรุณได้ตามปกติ หรือจะสั่งซื้อฉบับย้อนหลังในราคาพิเศษเข้ามาที่มูลนิธิสานแสงอรุณโดยตรงก็ย่อมได้เช่นกัน  สานแสงอรุณ ปีที่ ๑๓ ฉบับที่ ๖  พฤศจิกายน-ธันวาคม ๒๕๕๒  ฉบับ “การจากไปของเมล็ดพันธุ์” จะถือเป็นเครื่องหมายแห่งการอำลาของเรากับคุณผู้อ่าน

สำหรับคุณผู้อ่านคนใดที่บอกรับเป็นสมาชิกประจำและยังมีค่าสมาชิกคงเหลืออยู่  นับจากสานแสงอรุณฉบับสุดท้าย เราจะมีจดหมายอย่างเป็นทางการแจ้งเงื่อนไขการคืนเงินค่าสมาชิกไปให้ทราบพร้อมไปรษณียบัตรตอบรับกลับมาภายในวันที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๒  โดยมีเงื่อนไขการคืนค่าสมาชิกให้เลือก คือ  ๑. ขอรับเงินค่าสมาชิกที่ยังคงเหลือคืนตามจำนวนจริง   ๒. ขอรับหนังสือเล่มคุณภาพเป็นของกำนัล  [หนังสือ เปลี่ยนใจ โดยพระไพศาล วิสาโล, เริ่มที่บ้าน: การเดินทางของครอบครัว โดยแม่โลมา-พ่อปลาวาฬ, ทางทรายใกล้ทะเลสาบ: อัตชีวประวัติช่วงแสวงหามายาชีวิตของเขมานันทะ โดยเขมานันทะ, ชาติพันธุ์พระพุทธเจ้า: ตามเค้าความคิดท่านอาจารย์สวนโมกข์ โดยเขมานันทะ]

สุดท้ายนี้ ผมและคณะขอขอบคุณในความเมตตาและความเชื่อมั่นที่คุณผู้อ่านมีต่อสานแสงอรุณด้วยดีตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา  และขออภัยเป็นที่สุดอีกครั้งที่เราจำเป็นต้องยุติสานแสงอรุณไปเร็วและกะทันหันกว่าที่วาดหวังตั้งใจไว้

ด้วยมิตรภาพและนับถือ

                                                                   ทวีศักดิ์  แก้วเข้ม

 

ป.ล. อย่างไรก็ดี เรายังมีสานแสงอรุณอีกสามฉบับที่จะเดินทางมาพบกับคุณผู้อ่าน ด้วยเนื้อหาที่ให้แรงบันดาลใจกับชีวิตเช่นเคย ขอได้โปรดติดตามกันต่อไป และอย่าลืมเขียนจดหมายหรือข้อคิดเห็นมาถึงเราบ้างนะครับ

 

 

 

ฉบับหน้าพบกับ

“ร้านหนังสือเล็กๆ บนโลกใบใหญ่”

 

ที่มา: สานแสงอรุณ  ปีที่ ๑๓ ฉบับที่ ๓ พฤษภาคม-มิถุนายน ๒๕๕๒

*นำไปเผยแพร่ต่อ  กรุณาอ้างอิงที่มา* 

 

 

โดย สานแสงอรุณ

 

กลับไปที่ www.oknation.net