วันที่ อาทิตย์ กันยายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ขอบคุณ...ที่เรามี...หัวใจเดียวกัน


ถึงคณะผู้จัดทำนิตยสารหัวใจเดียวกัน

     ดิฉันได้มีโอกาสอ่านนิตยสารหัวใจเดียวกัน...ฉบับที่ ๑ เดือนเมษายน เล่มนี้ด้วยความบังเอิญ...ขณะที่กำลังจัดเอกสารบนโต๊ะของบุคคลอาวุโสท่านหนึ่งในที่ทำงาน ทีแรกดิฉันไม่ได้สนใจ เพราะคิดว่าคงเป็นนิตยสารธรรมดาฉบับหนึ่ง แต่สายตาก็ไปสะดุดตรงคำว่า ...หัวใจเดียวกัน... ดิฉันจึงพลิกอ่านดูแค่ผ่านๆ แล้วก็มาหยุดอีกครั้ง ตรงประโยคที่ว่า "เพราะเราไม่เชื่อว่ากลางวิกฤตไฟใต้ เราทำได้แค่นั่งดู" แถมลงท้ายด้วยคำว่า "ด้วยมิตรภาพและเชื่อมั่น" ซึ่งเป็นประโยคลงท้ายที่คล้ายกับที่ดิฉันใช้เป็นประจำ

     ดิฉันไม่ทราบว่าอะไรคือเหตุผลที่แท้จริง ที่พวกคุณจัดทำนิตยสารเล่มนี้ออกมา... แต่หลังจากอ่านจนจบแล้ว...อยากบอกว่า...ขอบคุณมากจริงๆ อย่างน้อยคุณก็ได้ปลุกจิตวิญญาณความเป็นหัวใจเดียวกัน...ที่หลับนิ่งมานานแสนนาน ให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง... จริงซินะ ปัญหาทุกอย่างถึงมันจะหนักหนาซักแค่ไหน... ขอแค่เรามีหัวใจเดียวกัน... ความรักเท่านั้นที่จะทำให้เกิดสันติสุขได้... ขอเป็นกำลังใจให้ทีมงานทุกท่าน และจะช่วยประชาสัมพันธ์ให้เพื่อนๆ นักอ่านคนอื่นๆ ให้มาร่วมท่องโลกหัวใจเดียวกันนะคะ คุณทำได้ดีแล้ว...

 

 


คนต่างถิ่น...ที่อยู่นรา...

"ด้วยศรัทธาและเชื่อมั่น"

"ตะวันฉาย"

..............................................................

พี่ชุมศักดิ์ ที่นับถือ

     ดีใจมากที่พี่โทร. มา เป็นความดีใจประสานักเขียนตัวเล็กๆ คนหนึ่ง จากน้ำเสียงของพี่บ่งบอกว่าพี่เป็นคนมุ่งมั่นกับงานอย่างน่านับถือ

     พลังในตัวพี่ ส่งผลให้ผมเกิดแรงขึ้นมา อยากกลับบ้านไปนั่งเขียนหนังสือเดี๋ยวนั้น

     ในทางการเขียน ผมทำงานสม่ำเสมอ ไม่มากไม่น้อย ส่วนใหญ่ลงพิมพ์ตามหน้าหนังสือมากกว่าจะปรากฏในสนามประกวด ชื่อของผมจึงมักคุ้นในบรรดานักเขียนรุ่นพี่ที่เคารพนับถือกันมานานๆ เราคบหากันในฐานะพี่น้อง

     ชีวิตผมเปลี่ยนไปบ้างหลังมีครอบครัว แต่ไม่เคยทิ้งเพื่อนและพี่ๆ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นนักเขียนกลุ่มภูเก็ต ผมรู้จักนักเขียนรุ่นใหม่บ้าง ร่วมงานกันบ้างตามโอกาส แต่ก็ด้วยภาระชีวิตและงานประจำ ผมจึงไม่ค่อยปรากฏตัว เวลาที่มีอยู่น้อยนิด ผมใช้ไปกับการอ่าน และเขียน

     บางครั้ง การเขียนของผมก็เป็นเพียงจดหมายถึงเพื่อน แต่ผมก็มีความสุขกับการเขียน พอๆ กับเขียนงานบทกวี หรือเรื่องสั้น

     เรื่องสั้นกลิ่นอายมุสลิมแบบสามจังหวัด ผมอยากเขียนมากๆ แต่ที่ผ่านมา ผมทำได้ไม่กี่ชิ้น สำหรับ 'มาลาอิก๊ะ' เรียนตามตรงว่าผมเขียนในเวลาอันรวบรัด ประเด็นย่อยในเรื่อง หรือที่มาที่ไปในส่วนของภูมิหลังตัวละครจึงไม่ชัดเจนพอ รวมถึงประเด็นที่นำเสนอก็นำเสนอเพียงประเด็นเดียว แต่กลับมีเรื่องชวนให้แตกประเด็น หรือตั้งคำถามอีกมากมาย

     อย่างไรก็ดี ผมตั้งใจอย่างยิ่งที่จะรื้อเรื่องสั้นชิ้นนี้ออกเป็นเรื่องยาว ซึ่งคงใช้เวลากับมันพอสมควร และผมก็หวังว่าผมจะทำสำเร็จ

     หนังสือมาถึงผมเมื่อไร ผมจะจัดส่งให้พี่ปานศักดิ์ (นาแสวง) โดยทันที ผมคิดว่าพี่คงจะได้มีโอกาสคุยกับเขา พี่ปานศักดิ์เป็นนักเขียนที่มุ่งมั่นคนหนึ่ง ล่าสุดเขาได้รับรางวัลเป็นนักเขียนช่อการะเกดยอดเยี่ยม เคยรับราชการ ลาออกมาเขียนหนังสือ ระยะหลังสุขภาพไม่เอื้ออำนวย กำลังอยู่ในช่วงพักฟื้น

     เขาบอกผมว่า เข้าใจคนทำหนังสือที่มีเนื้อหาดีๆ อยากสนับสนุนด้วยคน

     ขอบคุณพี่ชุมศักดิ์ ที่โทร. มาทักทายอย่างเป็นกันเอง

 

ขอแสดงความนับถือ

จรรยา อำนาจพันธุ์พงศ์

......................................................

  

     และแล้วก็ล่วงผ่านมาถึงฉบับที่ ๔ เดือนสิงหาคม ๒๕๕๒ จนได้ สำหรับนิตยสารหัวใจเดียวกัน เพื่อความรักและสันติสุขชายแดนใต้ โอกาสนี้จึงขออนุญาตนำเนื้อนัยจากจดหมาย ๒ ฉบับข้างต้นมานำเสนอ ณ ที่นี้ด้วยความเคารพ

     แม้นจะเป็นสารที่ส่งมาจากต่างที่ ต่างวาระ แต่ทำให้ข้าพเจ้าอดไม่ได้ที่จะหวนรำลึกไปถึงเหตุการณ์ไม่กี่วันก่อน ที่ได้บันทึกภาพสีสันแห่งท้องทุ่ง และสนทนากับเหล่าชาวนาด้วยความยินดีที่ได้พานพบ ขณะเมื่อได้เดินย่ำไปในทุ่งรวงทองแถวพื้นที่หมู่ ๕ ตำบลพร่อน อำเภอเมือง จังหวัดยะลา ซึ่งมีม่านสันกาลาคีรีเป็นเนินเขาสูงต่ำสลับกันเป็นฉากประกอบ อวลด้วยหมู่เมฆหมอกหนาตาแลดูสวยงามเป็นยิ่ง

     แน่นอนว่าภาพที่ประจักษ์ ในเวลาเนิ่นนานก่อนถึงกาลได้เก็บเกี่ยว ชาวนาย่อมต้องผ่านห้วงเวลาที่ต้องใช้แรงกายแรงใจพลิกฟื้นผืนดิน หว่านไถ ปักดำ และอาศัยสภาพดิน น้ำ ฝน-ฟ้า แลอากาศ หล่อเลี้ยงให้ต้นข้าวเติบใหญ่ เฉกเช่นเดียวกันคนปลูกสวนอักษร จักต้องอดทนในการฟูมฟักให้สวนอักษราได้เติบโตงดงาม

     เพียงหากต้นข้าวต้องอาศัยน้ำฝนจากฟ้าฟาก ข้าพเจ้าเชื่อว่าสวนอักษราก็ย่อมจักต้องอาศัย 'น้ำใจ' จากผู้คน ได้ช่วยกันราดรดให้หัวใจคนทำงานได้ชุ่มฉ่ำร่มเย็น เพื่อจักได้ผลิดอกออกผลเป็น 'บุปผาอักษรา' บรรณาการแก่ผืนแผ่นดินที่ได้อยู่อาศัย

     ไม่ว่าจะเป็นกำลังใจจาก 'คำ' หรือพลังผลักดันด้วยทุนทรัพย์ที่ค่อยๆ ทยอยแปรมาเป็นสมาชิกนิตยสารหัวใจเดียวกันที่เพิ่มปริมาณมากขึ้นเรื่อยๆ ในนามทีมงานคงต้องกล่าวคำ "ขอบคุณ...ที่เรามี...หัวใจเดียวกัน" ในการประสานมือร่วมกัน มุ่งก้าวเดินสู่เป้าหมายของการสร้างสรรค์ด้วยศรัทธา

 

ขอ 'สันติสุข' จงมีแด่ท่าน

บรรณาธิการ

 

 

 

 

ปณิธาน : คาราวาน

โดย หัวใจเดียวกัน

 

กลับไปที่ www.oknation.net