วันที่ จันทร์ กันยายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

27 กันยา 52 - น้อง ๆ สนุก - สถานที่สอาด - สะพานแข็งแรง - พวกเราสามัคคี



.....สามัคคี.....คือพลัง .....

ที่ต้องขึ้นต้นอย่างนี้ เพราะเป็นเรื่องจริงครับ เรื่องจริงอย่างไร ตามมา..

วันนี้ เราต้องทำงานหลายอย่าง ตามที่แจ้งไปแล้ว (อ่านรายละเอียดงานที่เตรียมไว้ คลิ๊กที่นี่) ผมออกไปรับพี่ นิกร สมาชิก อบต.พิชัย ที่บ้านต้นต้อง ตอน 08.00 น. ได้เครื่องตัดหญ้า แบบสะพาย 1 เครื่อง เลื่อยใหญ่ 1 อัน เลื่อยตัดกิ่งไม้ และ ฆ้อน อีก 2 อัน เข้าไปถึงวัดม่อนพระยาแช่ ก็ วิทยุขอกำลังน้อง ๆ ทหาร ที่ท่าน พลตรี  นิธินันท์ ไชยวัฒนพันธุ์  ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 32 ส่งมาช่วย ซึ่งตอนนี้ ทำงานอยู่ที่สันเขื่อน ท่านที่ไม่เคยไปวัดม่อนพระยาแช่ ดูแผนที่ด้านล่างประกอบครับ จะได้เข้าใจสถานการณ์ บางครั้งเราทำงานกันอยู่บนดอยคนละดอย แต่ต้องประสานงานกันตลอดเวลา คนส่วนใหญ่ (แม้แต่คนลำปาง) ก็ไม่เคยเข้าไปที่นี่


..... การทำสะพาน .....

--------------

     ผมขอไม้ยูคา ที่ล้มอยู่ในวนอุทยาน มาได้ 5 ท่อน น้อง ๆ ทหารผู้แข็งแรง ช่วยกันแบกมายังจุดที่จะทำสะพาน (แบกซุงน้อย ๆ ขึ้นลงเขา ระยะทางก็เดินตามแนวสีส้ม ในแผนที่ด้านบนครับ)

น้อง ๆ ทหาร เก่งมากครับ ไม้ท่อนนี้หนักมาก เขาแบกกัน 2 คนแถมยิ้มอีก สุดยอดเลยครับ คนที่เดินตามหลังนั่นแหละครับ ต้องคอยเปลี่ยน เพราะทั้งหนักและเดินขึ้นเขา มีอย่างนี้ 5 ท่อนครับ

นี้คือสะพานดั้งเดิม

สภาพแวดล้อมของสะพานก่อนทำ ลุงพันธ์ กำลังใช้มีดขอ ถางหญ้าออกให้โล่ง

เริ่มวางแผน เอายังไงดี

ตอนแบกมา...ทิ้งลง...แรงไปหน่อย ไหลตกไปในห้วย เลยต้องเข็นขึ้นมาอีก  ผมไปตัดต้นไม้ 5 ท่อนนี้ จากวนอุทยานม่อนพระยาแช่ (ไม้ยูคา ล้มไว้นานแล้ว เพราะบดบังทัศนียภาพของศาลาชมวิว) ผมนึกถึงช้างลากซุงครับ รู้เลยว่าเขา(ช้าง)ยากลำบากแค่ไหน ผมว่าคนเราทำเวรทำกรรมกับช้าง มานานแสนนานนะ

เรียงได้ที่แล้ว เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน

ผมติดต่อ เสธ.วิทยา เพื่อขอไม้จาก มทบ.32 ท่านก็ประสานผู้บังคับบัญชา สักพัก พวกเราก็ไปขนไม้หน้าสาม จาก มทบ.32 มาประมาณ 40 อัน เพื่อเอามาวางปูเป็นพื้นสะพาน

หลวงพ่อก็ไม่ค่อยจะอยู่เฉย (ทั้ง ๆ ที่ไม่ค่อยสะบาย) ช่วยพวกเราทั้งวัน

เริ่มวุ่นวาย เพราะทั้งถอนตะปูที่ติดมากับไม้ ซึ่งมีมากมาย เพราะเป็นไม้เก่า ใช้มาหลายรอบ ทั้งตัด ทั้งแกะออกจากกัน ทั้งกองเชียร์ จุดอื่น ๆ ก็วุ่นอย่างนี้ละครับ เขาบอกสนุกดี มาเป็นกำลังใจ

หลังจาก ตัดหญ้าแล้ว ป้าแอ๋ว พาน้อง ๆ มาล้างโต๊ะและเก้าอี้ ให้สะอาด

และแล้ว "สะพานสามัคคี" ก็เสร็จเรียบร้อย ต้องเรียกว่า สะพานสามัคคี เพราะว่าทั้งหมดไม่ได้ซื้อเลย (ยกเว้นตะปู) ไม้ซุง ขอจาก วนอุทยานม่อนพระยาแช่ ไม้ปูพื้น ขอจาก มทบ.32 คนทำสามัคคีชนจาก มทบ. อบต. และพวกเรา เฮ้ !!!!!

เมื่อเสร็จแล้ว ก็สะอาดอย่างนี้ โล่งอย่างนี้ สะพานเสร็จเรียบร้อย บริเวณโดยรอบ สะอาด สวยงามดี ต่อไปอยากจะเอาไม้ดอกมาลงให้สวยงาม ดีไหมครับ


..... การตัดหญ้าทำความสะอาดทางเดินไปอ่างเก็บน้ำห้วยโจ้ .....

----------------

ทางเดินไป อ่างเก็บน้ำห้วยโจ้ ที่อยู่ด้านหลังวัด มีความยาวประมาณ 500 เมตร เป็นทางเดินลัดเลาะไปตามชายเขา ทางแคบ ๆ ประมาณ 50 - 100 เซ็นติเมตร พื้นบางช่วงเป็นซีเมนต์ บางช่วงเป็นดินแข็ง แต่มีหญ้าปกคลุมตลอดทาง เนื่องจากเป็นช่วงหน้าฝน ที่นี่อากาศชื้นมาก ที่พื้นจะมีตะไคร่น้ำขึ้นเขียวไปหมด

บางคนใช้เครื่องตัดหญ้า ตัดหญ้าต้นใหญ่ ๆ  ตัดแล้วใช้คราดดึงลงมา

หญ้าจะสูงมากครับ เป็นแนวยาวตลอดทาง

ตัดหญ้าแล้ว ก็กวาด ให้เรียบร้อย

เสร็จแล้ว โล่ง... สะอาด ....สวยงาม ไม่น่ากลัว

ส่วนใดที่รักษาไว้ได้ ให้เป็นธรรมชาติอยู่อย่างเดิม ก็จะไม่ตัด ปล่อยไว้อย่างนั้น

ที่พื้น จะเห็นตะไคร่น้ำยังเหลืออยู่บ้าง เพราะตั้งแต่เช้ามา พวกเราเดินไปเดินมา น่าจะหลายร้อยรอบ

ตรงนี้เห็นชัดเจนครับ

ตรงนี้ ยิ่งมองดูสวยงามเพราะแต่ก่อน จะมีหญ้าขึ้นรกมาก ด้านซ้ายมือของเรา เป็นกุฎิสงฆ์ ประมาณ 4 หลัง (หรือ 3 หลังนะ) ตอนนี้มองเห็นได้ตลอดยาว หลายร้อยเมตรเลยครับ


ทำความสะอาดบริเวณวัดม่อนพระยาแช่

-----------

หน่วยบริการน้ำ น้อง ๆ จากโรงเรียนลำปางกัลยาณี (มาร่วมงานกับพวกเราหลายครั้งแล้ว) เดินแจกน้ำพวกพี่ ๆ น้า ๆ ป้า ๆ  ที่ทำงาน

ป้าหม่อม (อาจารย์ มล.ปราณี เกษมสันต์) พร้อมสมาชิกอีกส่วนหนึ่ง เก็บกวาด ทำความสะอาด ศาลา ไปที่ละหลัง ๆ

น้อง ๆ ช่วยกันกวาดขยะ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นใบไม้ และที่พื้นจะเห็นตะไคร่น้ำ ขึ้นหนามากและอันตรายมาก เราต้องจัดการเป็นลำดับต่อไป

เอ้า !! ตามธรรมเนียม เฮ้ !!!


..... การปรับพื้นที่ บริเวณทางขึ้นสันเขื่อน ให้เป็นขั้นบันได .....

----------------

พี่แข กำลังสอนน้อง ๆ ทำลิ่ม เพื่อตอกลงในดินเป็นขั้นบันได

เสร็จแล้ว ไปเอาไม้มาทำขั้นบันได

อีกมุมหนึ่ง จ่าศักดิ์ ก็ทำลิ่มเช่นกัน

น้อง ๆ ทหารกำลังปรับพื้นเป็นขั้นบันได

เสร็จแล้ว บันไดชั่วคราว เพราะจริง ๆ แล้ว ต้องการใช้ไม้ เพื่อให้เข้ากับสภาพของป่า แต่หาไม้ที่ต้องการไม่ได้ เลยแก้ปัญหาไปก่อนครับ


ขอขอบคุณ

- พลตรี  นิธินันท์ ไชยวัฒนพันธุ์  ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 32 
  และเจ้าหน้าที่ ทุกท่าน ( เสธ.วิทยา, จ่าศักดิ์ และอีกหลาย ๆ ท่าน)
  รวมถึง น้อง ๆ ทหาร ทุกท่านที่มาร่วมงาน (และจะมาอีกเรื่อย ๆ )
  และอนุเคราะห์ ไม้หน้าสาม ในการปูพื้นสะพาน

- วนอุทยานม่อนพระยาแช่ อนุเคราะห์ต้นยูคาลิปตัส 5 ท่อน

- พี่นิกร สมาชิก อบต.พิชัย

- น้อง ๆ จากโรงเรียนลำปางกัลยาณี

- และพี่ ๆ น้อง ๆ จาก We love The King we love Thailand และ
  สมัชชาประชาชนจังหวัดลำปาง ทุกท่าน


โดย ดอยสูง

 

กลับไปที่ www.oknation.net