วันที่ พฤหัสบดี ตุลาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

พระเอกรุกฆาต โดน คมแฝกเกือบตาย


 

     พระเอกรุกฆาต โดน คมแฝกเกือบตาย

     

ภายใต้กระแสความมาแรงและนิยมชมชอบของละคร “รุกฆาต หรือคมแฝก 2” ที่กำลังเข้มข้นอยู่ในขณะนี้ทำให้ ผู้เฒ่า ผู้แก่ เยาวชน ลูกเล็กเด็กแดง ติดกันงอมแงม ทั่วบ้านทั่วเมือง ไม่เว้นแม้กระทั่ง “เด็กตัวเล็กๆ ที่บ้านฮ่องอ้อ แห่งประเทศไทย ” ต. ท่าช้าง อ.สว่างวีระวงศ์ จ.อุบลฯ   ที่จับกลุ่มในหมู่เด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน แล้วแบ่งทีมกันเป็นสองฝ่าย คือฝ่ายพระเอก และฝ่ายผู้ร้าย ทุกคนสมมุติตนเป็นตัวละครชื่อต่างๆ ในเรื่องคมแฝก ในมือของแต่ละคนถือไม้ยาวประมาณ 60 เซนติเมตร ที่เด็กๆ สมมุติเป็นอาวุธ คมแฝก   แล้ววิ่งไล่ต่อสู้ กันแบบเอาจริงเอาจังสมบทบาทการกับเป็นตัวละครต่างๆ  จนทำให้เด็กคนที่แสดงเป็นตัวพระเอกพลาดท่า โดนคมแฝกของผู้ร้ายแบบจังๆ  ล้มกลิ้งไปหลายรอบ ทั้งบทบาทจริงๆ และบทบาทการแสดงผสมกัน เมื่อพระเอกจะลุกขึ้น เด็กที่แสดงเป็นผู้ร้ายก็ตะโกนบอกว่า “มึงจะลุกขึ้นมาได้ยังไง ก็มึงตาย  มึงโดนคมแฝกกูแล้ว” ส่วนคนที่แสดงเป็นพระเอกเลยตอบแบบหน้าตาเคร่งเครียดว่า “กูจะตายได้ยังไง เพราะว่ากูแสดงเป็นพระเอก” แล้วเด็กๆ ก็เริ่มมี ปากเสียงในเรื่องราวบทบาทสมมุติกัน เพราะพระเอกไม่ยอมตาย จนเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ผู้ใหญ่แถวๆนั้น ดูแล้วเห็นท่าไม่ค่อยดี กลัวจะเล่นกันรุนแรงขึ้นไปเรื่อยๆ จนเกิดอุบัติเหตุ เลยต้องร้องห้ามให้หยุดเล่น.......

นี่เป็นเรื่องราวบางตอน ที่ผมไปยืนดูเด็กๆ เล่นกันในชุมชนเล็กๆ แห่งหนึ่งริมฝั่งแม่น้ำมูน  ทำให้คิดไปถึงเรื่องสื่อรุนแรง ที่ แฝงมากับความสนุกสนานของละครเรื่องต่างๆ  ยิ่งละครมีความสนุกเข้มข้นมากขึ้นเท่าไร ยิ่งเป็นอันตรายกับเด็กที่ยังแยกแยะไม่ออก และรู้ไม่เท่าทันสื่อมากขึ้นเท่านั้น  ถึงแม้จะมีการบอกเรทติ้งก่อนเข้ารายการต่างๆ แล้วก็ตาม เพราะสื่อโทรทัศน์ เป็นสื่อที่เข้าถึงตัวเด็ก มีทั้งภาพ และเสียง ที่สามารถโน้มน้าวอารมณ์ความรู้สึกได้ดี

เพราะฉะนั้น พ่อ – แม่ ผู้ปกครอง ต้องมีเวลาดูแลและเอาใจใส่ลูกหลานของท่านด้วย เพราะไออุ่นของครอบครัว ความเข้าใจกันและกัน เท่านั้นจะเป็นวิธีการแก้ไขปัญหาและป้องกันที่ดีที่สุด เพราะเรายังไม่สามารถควบคุมสื่อได้อย่างทั่วถึง แต่เราก็สามารถควบคุมเด็กๆ ในความปกครองให้รู้เท่าทันได้  ก่อนที่พระเอกในดวงใจจะตายจริง ๆ 

 

                                                   ............................................

โดย คิดแก้ว

 

กลับไปที่ www.oknation.net