วันที่ พฤหัสบดี มิถุนายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ข้าวเกรียบว่าว


หนึ่งชีวิตโอบประคองสองกระจาด
ริมฟุตบาทข้างถนนคนขวักไขว่
ตะวันกร้าวแดดกล้าสาดแสงไกล
แต่ตะวันในหัวใจ…ไม่รู้เลย

ยายขายข้าวเกรียบว่าวเฝ้าชะเง้อ
มาซื้อยายหน่อยซิเออ! หลานหลานเอ๋ย
ยายหาบคอนมาตั้งขายเหมือนอย่างเคย
อย่าเฉยเมยแค่มองกันแล้วผ่านไป

ยายไม่ว่าถ้าลองนิดถ้าชิมหน่อย
กรอบอร่อยเชียวนะจะบอกให้
ถ้ากินแล้วขี้คร้านจะติดใจ
กลับมาซื้อยายใหม่กันสักวัน

พวกขนมนมเนยแบบฝรั่ง
คงจะแพงหลายกะตังค์ใช่ไหมนั่น
เท่ากับซื้อข้าวเกรียบยายได้หลายอัน
เจ้าหลานขวัญมามะ! อย่ารอรี

ยายมาตั้งกระจาดขายจนบ่ายคล้อย
แสนละเหี่ยเพลียละห้อยอย่างเหลือที่
ขายได้ไม่กี่อันเลยวันนี้
คนกินเป็นและใจดี…ไยรี้กาย

หรือว่ากินขนมยายมันไม่โก้
ไม่น่าอวดน่าโชว์คนทั้งหลาย
ข้าวเกรียบว่าวมันโบราณมันน่าอาย
มันจึงพ่ายเสียท่า…ขนมปัง

 

โดย จันทร์เพ็ญ_จันทนา

 

กลับไปที่ www.oknation.net