วันที่ อาทิตย์ ตุลาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ยามสายของวันหนึ่ง..


ยามสายของวันหนึ่ง..

ในวันที่ฟ้าสว่างไสวกับสายลมที่พัดแผ่วเบา

กลิ่นอายของยามเช้าที่เพิ่งผ่านพ้นไป..ยังคงหอมกรุ่น

หยดน้ำค้างเล็กๆยังพอทำให้ชุ่มชื่นอยู่บ้าง

ก่อนที่มันจะระเหยไปกับกาลเวลา

วันต่อวัน..

ยามเช้าและยามสาย

สิ่งที่บอกได้ถึงความแตกต่างของวิถีเฉกเช่นชีวิต

การเปลี่ยนแปลง…ความเบื่อหน่าย

…ในบางขณะที่เดียวดายลำพัง

…ในบางขณะที่ด้วยกันตลอดเวลา

ถ้วยกาแฟใบเดิมที่ยังวางอยู่

หนังสือเล่มเก่าๆเล่มนั้นที่อ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เก้าอี้สีขาวผุพัง…

ดอกกุหลาบสีชมพู  เริ่มเหนื่อยล้าที่จะเบ่งบาน

กลีบเล็กเล็กเริ่มที่จะโรยรา..ร่วงหล่น 

มันคงไม่แยแสในดวงอาทิตย์ที่สาดแสง

และคงไม่อาจรอแสงจันทร์อันงดงามนั้น

ไม่รออีกแล้วคนดูแลรดน้ำพรวนดิน

ไม่ต้องการผีเสื้อตัวเดิมที่ดอมดมเกสรในยามเช้าของทุกวัน

…………

มันช่างแตกต่าง..

ในขณะที่ยามสายของวันหนึ่ง

กาแฟถ้วยเดิมยังคงวางอยู่

และหนังสือเล่มนั้นยังคงถูกเปิดอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า..

………

……………………………………

...

 

 

 

 

 

 

 

โดย หนุ่มใต้ใจดี

 

กลับไปที่ www.oknation.net