วันที่ จันทร์ ตุลาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ชวนไปดูหิ่งห้อยที่กรุงเทพ


ชวนไปดูหิ่งห้อยที่กรุงเทพ

ไม่น่าเชื่อว่า เมือคืนนี้ผมจะได้เห็นฝูงหิ่งห้อยมากมายบินว่อนส่องแสงระยิบระยับอยู่กลางกรุงเทพ

สืบเนื่องมาจากผมได้มีโอกาสไปดู ละครเวที : the Legend of เร่ขายฝัน เฉลียง เดอะ มิวสิคัล ที่ เอ็มเธียเตอร์ ถนนเพชรบุรี

ต้องสารภาพว่า นอกจากคุณบอย (พระเอก) แล้ว ผมไม่รู้จักน้องๆ เอเอฟ ที่แสดงและร้องเพลงเฉลียง บนเวทีเลย (ส่วนคุณอาสุประวัติ คุณน้าญาณี คุณพี่ปวันรัตน์ และคุณจุ้ย รู้จักดีครับ ^_^) นั่นเป็นข้อกังขาที่ผมถามตัวเองว่า ควรไปดู เฉลียง เที่ยวนี้หรือไม่?

เพราะเป็นแฟนวงเฉลียงมาตั้งแต่อัลบั้มแรก (พ.ศ.2525) ทำให้อดตั้งแง่ไม่ได้ว่า น้องๆ เอเอฟ ไม่น่าจะถ่ายทอดบทเพลงของเฉลียง (ที่ผมหวงว่าเป็นเพลงของคนรุ่นผม) ได้ดีเทียบเท่าพี่ๆ วงเฉลียง ที่ผมทั้งฟังเทปมานับพันรอบและดูคอนเสิร์ตมาหลายครั้ง

แต่ผิดคาดครับ ขณะที่ผมพกพาการตั้งแง่อยู่ในใจตอนเดินเข้าไปชมละคร พอการแสดงเริ่มขึ้น ผมกลับลืมเรื่องที่คิดไว้ก่อนหน้านี้ไปหมด และนั่งจมอยู่กับเก้าอี้พร้อมกับสายตาที่จ้องขึ้นไปบนเวทีและหูที่เปิดรับเพลงเฉลียงจากนักแสดงบนเวทีแบบที่เรียกได้ว่า ลืมโลก ไปเลย

การเปิดฉากที่เร้าใจ การเดินเรื่องที่กระชับ การปล่อยมุขที่หัวเราะจนน้ำตาไหล (คงไม่สามารถเล่าตรงนี้ได้) ทำให้ติดตามเรื่องราวไปอย่างเพลิดเพลิน ไม่มีช่องว่างให้เสียสมาธิในการชมหรือใจลอยไปคิดเรื่องอื่น

ฉาก คือสิ่งที่ทำให้หวนย้อนไปถึงอารมณ์สมัยที่เคยดูละครถาปัด แต่เที่ยวนี้เป็น ถาปัด+มืออาชีพ+เทคโนโลยี+งบประมาณ ทำให้ฉากออกมาสวย ลึก ซับซ้อน และสร้างอารมณ์ในการชมได้อย่างดีเยี่ยม ทีมงานออกแบบฉากได้แข็งแรงมาก (แข็งแรงในเรื่องดีไซน์ และแข็งแรงที่คนยี่สิบคนขึ้นไปกระโดดโลดเต้นแล้วไม่พัง)

และที่เป็นไฮไลท์ของงานชิ้นนี้ เพลงของเฉลียง ถูกถ่ายทอดออกมาได้หมดจดสดใส จนผมแทบจะลืมพี่ๆ วงเฉลียง ไปเลย (อย่างว่าแหละนะ เก่าๆ มันเป็นสนิม ใหม่ๆ หน้าตาจุ๋มจิ๋ม ^_^) นักแสดงทุกคนร้องเพลงเฉลียงได้ไพเราะและมีความเป็นตัวของตัวเอง แม้แต่คุณอาสุประวัติ ระดับปรมาจารย์เรื่องการแสดงคงไม่ต้องพูดถึง แต่ที่ประทับใจสุดๆ คือท่านร้องเพลงเฉลียงได้ยอดเยี่ยมมากๆ ทำให้คนกลางเก่ากลางใหม่อย่างผมเคลิ้มตามเลยทีเดียว

นักแสดงนำหญิง (ไปหาดูเองนะครับว่าเธอชื่ออะไร) ร้องเพลงได้สุดยอดมาก น้ำเสียง การให้น้ำหนักคำ จังหวะ และการถ่ายทอดอารมณ์ สมควรอย่างยิ่งที่เธอจะ “ต้อง” เป็นนางเอกของละครเรื่องนี้

การสอดแทรกเพลงเข้าไปในเนื้อเรื่องทำได้สอดคล้องกลมกล่อม ไม่รู้สึกว่าถูกยัดเยียดให้ฟัง แถมยังได้ฮึมฮัมตามเพลงไปด้วย

และอย่างที่ว่า...ไม่น่าเชื่อว่า เมือคืนนี้ผมจะได้เห็นฝูงหิ่งห้อยมากมายบินว่อนส่องแสงระยิบระยับอยู่กลางกรุงเทพ บนเวทีละคร ทีมงานทำให้ผู้ชมได้เห็นหิ่งห้อยที่ส่องแสงสวยงาม ชัดเจนยิ่งกว่าตอนไปดูที่อัมพวาเสียอีก...

ขอบคุณคนคุ้นเคยที่ทำละครที่คุ้นใจออกมาให้ชม

ดูละครจบ กลับบ้าน นอนหลับฝันดีทั้งคืนเลยครับ

^_^

==========================

( ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ http://www.workpoint.co.th/th/televishows/index.php?k=666 )

โดย ครูอุ๋ย

 

กลับไปที่ www.oknation.net