วันที่ จันทร์ ตุลาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

จดหมายจากสายลม


 
จดหมายจากสายลม
เมษายน นครศรีธรรมราช

สวัสดีฟากฟ้า...
นานแล้วนะ ที่ไม่ได้สวัสดีฟากฟ้า

จะแสนเชยไม๊ครับคนดี ถ้าผมจะถามคุณว่า ฟ้าเบื้องนั้นสบายดีหรือไม่

เมษาปีนี้ ฟ้าฝั่งนี้ ร้อนจริงๆนะคนดี

ที่จริงแล้ว เมษา ยังคงสลักสำคัญสำหรับผมเสมอมา เพราะแท้แล้วเดือนนี้ เป็นเดือนแห่งวาสนาฟ้า ที่บันดล ให้ปรากฏนางฟ้าในหน้าร้อนมาเป็นบุพเพสันนิวาสในอีก ๑๖ ปีให้หลัง

ดั่งนั้น ทุกเมษา ถึงว่าจะร้อนด้วยอายสุริยันต์เพียงไหน หัวใจผมก็ให้เย็นรู้สึกพลัน เพียงคะนึงถึง บุพเพฯแห่งเมษา อันเป็นวาสนาในวันวาน

ฟากฟ้าที่แสนรัก
๑๓ ปี แห่งการพบ นั่นคือ ๙ ปีแห่งความรัก แหละ ๔ ปีสำหรับการตัดใจ
มิเคยเลยรู้ไหม ที่จักมีสักเมษาใด ที่สายลมจะหยุดอนุสติ มิให้คะนึงคุณได้สักปีเดียว

แม้ถึงว่า
ก่อนเมษาของปีนี้
ฟากฟ้าที่แสนรักของสายลม ได้สมัครหมาย ประกาศไปทั้งหล้าและฟ้าไกล ว่าจักจุมพิตกับมหาทะเลกว้าง อย่างหวานฉ่ำ และล้ำความหมายก็ตามที

วิวาห์แห่งมหาสมุทรกับเทพธิดาแห่งฟากฟ้า จึ่งน่าจะเป็นแสงแห่งนิมิตสุดท้าย ที่จักสอนและเสี้ยมสั่งให้สายลมแห่งความหวาดว้า ได้ตัดคะนึงหาและรู้สึกสะทกสะท้านถึงได้สักที

ฟากฟ้าที่รัก
สำหรับผู้พลาดพ่ายเช่นสายลม คงมิมีดินแดนแห่งไหน ให้พรมพัดอย่างสุขใจหมายในวินาทีนั้น

ผู้เศร้า ควรจักอยู่ในดินแดนของผู้แพ้ แหละมิควรกลายใกล้เข้าไป ณ ทิพยะแดนของผู้สุขสมหวัง “สายลมเข้าใจดี”

แต่ในนามแห่งความผูกพัน
สายลมผู้หวาดว้า มิได้หมายจะข้องใกล้ วันแห่งเป็นอนาคตอันงดงามใดจากคุณไม่

ทุกถ้อยที่จารร้อย อักษราแห่งความคะนึงนี้ เพียงเพราะว่า

เบื้องกาลนี้
ในบัดวินาทีที่กลับมาเยือนนครศรีธรรมราชอีกหน
สถานหนึ่ง ณ นครแห่งความหลัง
หัวใจของสายลมแห่งความหวาดว้า เพียงนึกสะทกสะท้านหา อดีตหวานอันเคยปรารถนาร่วมกันก็เพียงนั้น

แด่ความสัตย์ซื่อและความถูกจริยสำนึกที่ควรมี
ขออนุญาตนะหัวใจ ขอสายลม พรมพัดความคิดถึงกลับไปในอนุสติหวานแห่งอดีตวานอีกสักครั้งจะได้ไหม

สายลมขอเก็บความทรงจำไปอุ่นสุข และเสพย์จินตนาฝัน ไว้เติมฤทัยล้าสำหรับบางวันที่เงียบงัน ในกาลพรุ่งที่จักเป็นปัจจุบันและอนาคตที่เกือบจะหมดความหมายในบางวินาทีอันโศกดาย

ฟากฟ้าที่แสนสวย ผู้งามงด และสดใส ประดุจดั่งเทพธิดาในหน้าร้อนของสายลม

ณ สถาน แห่งความหลังนี้

บัดนี้
วนาลีสีขาว โพลนลานเกษตร ใกล้ซุ้มชงโคอันเคยเป็น แดนทิพยะสถานของสายลมกับฟ้าสวย

ฟังซิฟ้าสวย อนุสติสั่นของสายลม กำลังแว่ว บทกวีบทนั้น

“เป็นแค่เพียงเศษกระดาษกับดอกไม้....เขียนเพื่อสื่อความหมายอันสูงค่า
อาจเป็นส่วนปรารถนาด้วยราคา...แต่หลั่งมาจากค่า “ของหัวใจ”...”

มิมีอะไรหรอกฟ้าสวย

สายลมแค่......
.........
.........
คิดถึงคุณ

คิดถึงคุณนะ ฟ้าสวย

------------------แทนคุณแทนไท----------------------------

โดย แทนคุณแทนไท

 

กลับไปที่ www.oknation.net