วันที่ อังคาร ตุลาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ที่นั่นเป็นไงบ้าง... ที่นี่สบายดี (20 ตุลาคม 2552)


ฟ้าฝนยังเจ้าอารมณ์ คาดเดาเอาใจยากอยู่เหมือนเคย
ผู้คนมากมายบนถนนก็ยังก้มหน้าก้มตาเดินไปข้างหน้า
น้อยคนที่จะหันซ้ายมองขวา... หันมองคนข้างๆ
และน้อยคนที่จะชลอฝีเท้าลงแล้วค่อยๆ ผ่อนจังหวะหายใจให้คลายเบาลง
ฝนเม็ดใหญ่ร่วงปะทะผิวพื้นจนกลิ่นดินโชยขึ้นมา
แต่แดดก็ยังไม่อ่อนแรง
สายฝนอาจจะไม่ได้เย็นชื่นใจเสมอไป
และบางครั้งกับบางคน... มันกลับเร่งอุณหภูมิอารมณ์ให้สูงขึ้น
ฟ้าฝนมีผลกับทั้งร่างกายและหัวใจ
เย็นไปก็น่าเป็นห่วง ร้อนไปก็ยิ่งน่าเป็นห่วง

ที่นั่นของเธอล่ะเป็นไงบ้าง
บนถนนที่รกรุงรังพอจะมีอะไรดีๆ ให้ยิ้มได้บ้างรึเปล่า
ดินฟ้าอากาศอาจจะดูใจร้ายไปบ้าง
และโลกที่ดูเหมือนจะกลมก็ไม่ได้ราบเรียบนัก
ระหว่างที่มันหมุนก็ทำให้เราสะดุดได้อยู่บ่อยครั้ง
แต่ไม่ว่าเธอจะเซเสียหลักหรือว่าล้มลง...โลกก็ยังไม่หยุดหมุน
และเราก็ต่างเคลื่อนผ่านปัจจุบันไปพร้อมๆ กัน
วินาทีนี้ไม่ว่าเธอจะยิ้มหรือว่าฉันจะมีน้ำตา เวลาก็จะใหลพามันไปเป็นอดีต
ท้ายที่สุดเราก็เพียงแค่ยอมรับ... และเรียนรู้

ฟ้าฝนอาจจะยังใจร้ายเอาใจยากอยู่เหมือนเคย
บนถนนที่รกรุงรังอาจจะยังแห้งแล้งความสุขไปบ้าง
แต่ฉันก็หวังว่ารอยยิ้มของเธอคงยังแข็งแรง
พอที่จะไม่ปล่อยให้เจ้าความสุขนั้น... ผอมโซ

ที่นั่นของเธอเป็นไงบ้าง
ฟ้าผืนเดียวกันของเราจะกว้างเท่ากันรึเปล่า
หวังว่าหัวใจของเธอคงไม่เต้นเร็วเกินไปนัก
อย่ามัวแต่มองไปข้างหน้าแบ่งเวลาหันมองตัวเองบ้าง
...คงไม่เสียเวลามากนัก
และสำหรับฉัน ที่นี่ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลกไปจากเคย
ความสุขในกระแสเลือดยังอยู่ในภาวะปกติ
ยังยิ้มได้ เหงาบ้างประปราย ยังไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง
ที่นี่ท้องฟ้ายังคงกว้างพอให้พักสายตา ...พักหัวใจ

ที่นั่นของเธอจะเป็นไงบ้าง
ที่นี่ของฉัน... สบายดี

~๐..........๐~๐..........๐~

.

.

ใครจะเมตตา - Ost.ฟ้าทะลายโจร

*ภาพจาก Flickr.com

โดย นายมาลี

 

กลับไปที่ www.oknation.net