วันที่ ศุกร์ ตุลาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องเล่าคนสึนามิ ๒/๗ (ตอนจบ..longbeach เกาะพีพีที่หลายคนไม่เคยเห็น)


สวัสดีค่ะ..

ตั้งใจจะขึ้นกระทู้นี้ทีหลัง ซันญ่า เพราะอยากให้เกียรติในฐานะ "ผู้ค้นพบ" อิอิ น่าจะเป็นไปได้ว่า ภาพในกระทู้จบของทริป "ลองบีช" หาดยาวอันยาวนานนี้ ไม่น่าจะผ่านสายตาท่าน ในโลกอินเตอร์เน็ตมาก่อน แต่ว่า ช่วงนี้ซันญ่าติดงาน และเรื่องใหม่ที่ จ่อ เตรียมลงจอ กำลังจะขึ้นสนิมแล้ว ตอนนี้เกลือทะเลจับเขรอะไปหมด อิอิ ว่าไป..

คั่นโฆษณาก่อนนะคะ

โครงการ พันธกิจสะดุดรัก ๒๕ วัน ของ "สิงห์มือซ้าย"
http://www.oknation.net/blog/SingMeuSai/2009/04/22/entry-1

หน้ารวบรวมเอ็นทรี่ เพื่อนบล็อกเกอร์ที่ร่วมพันธกิจ ณ ปัจจุบัน

http://www.oknation.net/blog/SingMeuSai/2009/05/29/entry-1


ส่วนกระทู้ ที่คู่กัน ต้องเข้าไปดูกันให้ได้นะคะ

มุมกล้องที่ต่างกัน ในสถานที่เดียวกัน

ของซันญ่าค่ะ

http://www.oknation.net/blog/SonyaUAS

 


.. ความเดิมทั้งหมด ..


เราพากันเดินเล่น แต่มิใช่เล่นๆ มาจนถึงร้านอาหารไวกิ้ง ที่วิวสวยสุดยอด ชนิดที่คิดว่านี่กระมังลองบีช หรือหาดยาว แต่ก็ขัดแย้งในใจทั้งสองคน ว่าหาดมันยาวตรงไหน

เอาเถอะ กินข้าว กินน้ำ กันก่อน อย่างอื่นค่อยว่ากัน ช่วงนี้ นอกจากกินข้าว กินน้ำ สีน้ำฟ้ายังกินแรงด้วยค่ะ.. ปล่อยซันญ่าสำรวจหาดจนเป็นที่พอใจ ในระหว่างรออาหาร แต่กระนั้น ก็ยกกล้องถ่ายรูปมากดชัตเตอร์เล่นเป็นระยะๆ

ฮาฮา.. ตกใจ มือยักษ์

ช็อคกันไปหรือยังคะ

มาดู ภาพกันต่อไป.. ท้องฟ้าวันนี้ สวย สดใส ฟ้าเป็นสีฟ้า จริงๆ

หาดตรงนี้สวย จนอยากลงไปนอนกลิ้ง

ฮิฮิ มือซน เต็มภาพลงไปซะเลย

อยากขาว สะอาดนัก หาดทรายนะหาดทราย

ค่ะ ต่อไป เป็นหลักฐานชัดๆ

ว่านั่งอยู่ในร่ม เอากล้องส่ายไปทั่วๆ

โลกไม่ได้เอียง แต่คนมันหิวอะนะ

ซันญ่าเดินมาตาม ให้ไปดูอะไรบางอย่าง

อิดๆ ออดๆ

ซูมกล้องไปแทน

นี่คือหินจริงๆ นะคะ

ซันญ่าเป็นคนค้นพบ ในวันนี้

และพยายาม ลาก สีน้ำฟ้า ให้ออกจากร่ม

มาถ่ายภาพนี้ให้ได้

หินนี้แปลกดี

คาดว่า คงไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน

ยกความดีความชอบให้ ซันญ่า เป็นผู้ค้นพบ

เราลาจากร้านอาหารนี้ด้วยภาพนี้ก็แล้วกันค่ะ

หลังจากภาพนี้ เรานั่งกินข้าว กินน้ำ จนอิ่มหนำสำราญ ไม่มีภาพอาหารมาฝาก เพราะว่าหิว หน้ามืด ไม่เหลือค่ะ กินจานได้ คงกินไปแล้ว ฮาฮา.. จากนี้เราเดินออกจากร้านอาหาร ที่ซึ่งเราคิดว่าถึงหาดยาวแล้ว

ทีนี้ก็หาทางกลับบ้าน โดยสีน้ำฟ้ากับซันญ่า คิดว่าทางนั้นจะทะลุมายังที่ร้านของสีน้ำฟ้าโดยไม่ต้องกลับทางเดิม ถามคน เขาก็ชี้ทางให้ ถามทางโดยใช้คำว่า "ทางไปจุดชมวิวไปทางไหน ?" เขาก็ชี้ให้นะ เดินไม่ไกล

เดินไปตามทางที่เขาชี้ เห็นลูกศรบอกว่า ไป long beach อีก แต่เราสรุปว่าน่าจะวนกลับไปที่ร้านอาหารเดิม ก็เลยไปอีกทาง ปรากฎว่า .. ไม่หลงหรอกนะ (ไม่ยอมรับ ฮา) แต่ทางมันตัน ต้องย้อนกลับมาทางเก่า เดินมาพบหนุ่มชาวเล อีก เขาก็บอกให้เดินไปสิ จุดชมวิวน่ะ ไม่เกินห้านาทีก็ถึง

เราคิดว่าจะกลับทางเดิมแล้วนะ มองตากัน.. สรุปสีน้ำฟ้าเป็นคนตัดสินให้ว่า ไม่ต้องแล้ว เราลองเดินไปตามป้ายที่เขียนว่า ไป long beach เถอะ ถ้ากลับไปที่ร้านอาหารเดิม เราก็นั่งเรือกลับก็แล้วกัน.. เอ้า .. เดินก็เดิน ปรากฎว่า เป็นทางลงเนินเขา ชนิดที่เขาต้องทำเชือกไว้เป็นราวบันได ทางชันมาก มีคนเดินสวนขึ้นมา ทางแคบ เราเลยหยุดให้เขาขึ้นก่อน แล้วเราลงต่อไป พอลงไปก็พบสิ่งที่ไม่คาดฝัน..

long beach ของจริง ที่เราอุตส่าห์เดินหากันมาตั้งนานนั่นเอง.. หาดยาวจริงๆ คราวนี้ สุดลูกหู ลูกตาเชียวล่ะ

ถึงซะทีหาดยาว

แต่สีน้ำฟ้าหมดแรงแล้วจริงๆ ค่ะ

แบบนี้ไง ที่เขาเรียก หมดแรงข้าวต้ม

คือมื้อเช้า สีน้ำฟ้า ได้ข้าวต้มเครื่อง เป็นอาหารเช้า

หมดไปตั้งแต่เราเดินได้สักครึ่งทาง

ต่อมา ข้าวผัดอีกจาน ก็ยังไม่ค่อยจะเรียกกำลังคืนมาได้เลย

เลยนั่งเอาซะตรงนี้แหละ

บอกซันญ่าทิ้งสัมภาระไว้

จะไปเดินต่อก็ไป

ยอมแล้ว จริงๆ

เล่นมุมใกล้มือนี่แหละ

นี่ก็ข้างหน้า ที่เรานั่ง

ทางนี้ สุดหาดแถบขวามือ

เล่นกันใกล้ๆ จะ จะ

เห็นทางรอดตายอีก

พยายามกระเสือกกระสน มาตรงนี้จนได้

ซันญ่า ขึ้นจากหาดมาตอนไหน

ไม่ทันสังเกต เราผู้หญิงสองคน

ก็นั่งสนทนาประสาหญิงกัน

ได้น้ำปั่นไปคนละแก้ว

ไอติมอีกคนละถ้วย

อุ๊บ!!! ลืม แอบกินน้ำไปซะกรึ้บหนึ่งแล้ว

แฮ่ !!!

แล้ว การเดินทางอันยาวนาน

ก็จบลงด้วยความสุข

ขากลับ นั่งเรือคนละห้าสิบบาท

มาถึงท่าเรือ..เกาะพีพี บ้านใคร บ้านใคร ก็แยกย้ายกันไป

ซันญ่าไปใช้บริการ นวด สปา ต่อ

สีน้ำฟ้าว่าจะออกมาถ่ายรูปให้

เหอะ.. เอาแรงที่ไหนมาเดิน

กว่าจะได้ออกมา.. ตกดึก

อุ้ย.. ตอนนี้เล่าไม่ได้เด็ดๆ ใครอยากรู้ต้องมาเอง

ว่าไวน์ขาวร้านพี่ไก่ มาดามเรสเตอรองต์ อร่อยขนาดไหน

เห็นนั่งกัน สามคน สองลิตร ส่วนลิตรที่สาม น้านพ เหมาเองเกือบหมด

เอิ๊ก คนนั่งมองอย่างสีน้ำฟ้า มาว... แทนค่ะ

เห็นพี่ๆ เขาเมา สีน้ำฟ้านึกถึงตอนที่เมาเรือ... มันสนุกตรงไหน

เมา .. เมา เนี่ย ?????

เอิ๊ก.. แค่มองก็เมาแทนแล้ว พี่น้องเอ้อ..


พบกันใหม่ค่ะ

สีน้ำฟ้า

โดย สีน้ำฟ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net