วันที่ จันทร์ พฤศจิกายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เล่าเรื่องจากแดนไกล ตอนที่ 2


นี่ก็เข้าสู่สัปดาห์ที่สองแล้วสินะ กับการมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่  ถ้าถามว่าตอนนี้เป็นยังงัย ก็ดีขึ้นนะ ดีกว่า ณ เวลานี้ของเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว แต่ก็ยังไม่เรียกว่าเป็นปกติหรอก ยังเรียกไม่ได้จริงๆ แต่อีกไม่นาน อีกไม่นานหรอก จะต้องทำให้ได้ จะให้คนคนนี้คนเดิมกลับมาให้ได้ อีกไม่นาน

ตอนนี้ได้คุยกับพ่อแม่ทุกๆวัน ทำให้รู้สึกดีมากๆ ไม่ใช่แค่พ่อแม่หรอกนะ บางครั้งญาติๆ น้า ป้า หรือเพื่อนๆ ก็โทรมาคุย ทำให้เราไม่ค่อยรู้สึกเหงา (กว่าตอนแรกๆ) แต่ถามว่าอารมณ์เหงายังมีอยู่มั๊ย ก็ต้องตอบเลยว่า "มีนะ" เพียงแต่ว่ามันจะมาเป็นช่วงๆ .. ไม่อยากอยู่คนเดียวมาก เพราะเวลาอยู่คนเดียวแล้วชอบคิดมาก คิดไปเรื่อย คิดจนสุดท้ายน้ำตามันไหลออกมาอีก .. ไม่อยากเสียน้ำตาแล้วกับที่นี่ อย่างที่บอกแหละจะดีขึ้นเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ และเรื่อย ๆ ขอเวลาหน่อยนะ อีกไม่นาน

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาได้ออกไปเที่ยวข้างนอกบ้าง ได้เห็นผู้คน ได้เดินดูนั่นนี่ มันก็ทำให้ลืมความเหงาไปได้บ้าง แต่ก็ไม่รู้เป็นอะไรถ้าอยู่ในห้องจะต้องคิดทุกที โดยเฉพาะตอนเช้าๆที่ตื่นมา จะต้องมีอารมณ์คิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อแม่ เข้ามา ตอนเช้าแทบจะตื่นก่อนนาฬิกาปลุกอีก มันตื่นขึ้นมาเอง ตื่นแล้วก็คิด ทำไมต้องเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้ .. ส่วนตอนเย็นหรือกลางคืนก็ถือว่าดีหน่อย มีเพื่อนๆคุยผ่าน MSN หรือบางทีก็ SKYPE ก็ทำให้ลดความเหงาไปบ้าง แม้ช่วงอาทิตย์แรกๆ โปรแกรมพวกนี้ดูเหมือนจะไม่ช่วยอะไรเลย ..

บางครั้งการที่เราต้องออกมาใช้ชีวิตคนเดียวในที่ไกล ๆ ก็ทำให้เราคิดอะไรได้หลาย ๆ อย่าง จริงๆนะ ตอนนี้รู้แล้วว่าเรารักพ่อแม่ ครอบครัวมากแค่ไหน แม้ที่ผ่านๆมาจะไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่ หลังจากนี้จะทำให้ดีที่สุด จะไม่ปล่อยให้เหมือนที่ผ่านๆมาอีกแล้ว .. เพราะไม่ว่ายังงัยสุดท้ายแล้วคนที่อยู่ข้างๆเราเสมอก็คือ พ่อกับแม่ นี่แหละ ... และอีกอย่างคือ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าที่นั่นจะดีเลิศแค่ไหน แต่ยังงัย ก็ไม่เท่าบ้านเรา บ้านที่แสนอบอุ่น บ้านเราดีที่สุดแล้ว จริงๆ ..

เหลือเวลาที่ต้องอยู่ และเก็บเกี่ยวประสบการณ์อันล้ำค่าจากที่เกาหลีแห่งนี้อีกเพียง 11 สัปดาห์ ก็จะขอใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด เก็บประสบการณ์ให้มาก จะเข้มแข็งให้ได้ในเร็ววัน และจะอดทน อีกไม่นานสิ่งที่เราต้องการและรอคอย ความสุขที่เราต้องการ เราจะได้พบกับมัน มันรอเราอยู่แล้ว

ขอบคุณทุกกำลังใจจากทั้งพ่อ แม่ ญาติๆ อาจารย์ เพื่อนๆ ทุกกำลังใจมีค่า และสำคัญกับเรามากจริงๆ ขอบคุณ ^^

เราจะสู้ อดทน ผ่านมันไปให้ได้ !! จะทำให้ทุกคนภาคภูมิใจ ...

โดย ดาวกระดาษ

 

กลับไปที่ www.oknation.net