วันที่ จันทร์ มิถุนายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นาฏกรรมแห่งราตรี


ราตรีมืดมิดสนิทเนา
สายลมเหงาพัดผ่านสะท้านไหว
บังอาจเปิด แง้มสู่ประตูใจ
ให้คนเหงายิ่งป่วยไข้ยิ่งใจหนาว
ให้คนเหงายิ่งเหงาหนัก
แมลงกรีดร้องทักปักใจร้าว
ยิ่งโหยไห้หวั่นไหวถึงดวงดาว
ยิ่งเหน็บหนาวยิ่งร้าวราน
เป็นนาฏกรรมแห่งราตรี
เหงามีงามในวิถีที่เราผ่าน
เจ็บเราจำถักทอก่อสะพาน
เชื่อมความรักสีหวาน ณ ลานใจ
เป็นนาฏกรรมแห่งค่ำคืน
หลากเรื่องราวขมขื่นพอฝืนได้
ชีวิตคือความเป็นไป
ตามเงื่อนไขแห่งโชคชะตา
ชะตากรรมแห่งชีวิต
อาจจะผิดที่คิดปรารถนา
ไขว่คว้าดวงตะวันจันทรา
แต่คือเมล็ดกล้าแห่งความงาม
ชะตากรรมแห่งเรา
อาจดูเหงาให้เราต้องเฝ้าถาม
มีบ้างไหมราตรีที่ไฟวาม
ให้เราฝ่าข้ามหนทางใจ
หนทางใจที่มืดมิด
ดุจค่ำคืนวิปริต เราหวั่นไหว
ขอเพียงแสงสักแสงในแวมไฟ
ขอเพียงใสสักใสในจันทร์พราว
ขอเพียงกะพริบแห่งดารา
ส่องนำทางผ่านฟ้าเวหาหาว
ให้เราเดินฟันฝ่าไปหาดาว
รักษาใจที่ร้าวในคืนนี้

คนรักของกวี

โดย

 

กลับไปที่ www.oknation.net