วันที่ อาทิตย์ พฤศจิกายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เพลงที่40.. อีแมะ


      เพิ่งกลับมาจากยกครัวไปให้คนอื่นทำกับข้าวให้กินค่ะ
      คือวันนี้ คุณแม่เกิดขี้เกียจทำกับข่าว เลยตั้งคำถามกับคุณพ่อว่าให้เลือก 2 อย่าง คือ"อด"กับ"อิ่ม" และเมื่อคำตอบคือ"อิ่ม" คุณแม่ก็เลยให้ทุกคนอาบน้ำแต่งตัวไปทานข้าวนอกบ้าน โดยน้องชายเป็นคนเลือกว่าจะทานอะไร ที่ไหน ..
      สุดท้ายวันนี้แวะศูนย์อาหารที่ห้างค่ะ ง่ายที่สุด ต่างคนต่างเลือก ไม่ต้องให้อีกคนบ่นว่ากินไม่ได้

      "อ้าว พ่อทานอาหารมุสลิมด้วยเหรอ.." คุณแม่ถามด้วยความงง
      ฉันก็งง พ่อกับแม่แต่งงานกันมา 20 กว่าปี ไม่นึกว่าจะได้ยินคำถามนี้ และจริงๆก็เหมือนที่คุณแม่ถาม เพราะฉันไม่เคยเห็นคุณพ่อทานอาหารมุสลิม ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน แต่เที่ยงวันนี้ พ่อทำให้ทุกคนแปลกใจด้วยการซื้อ"ข้าวหมกไก่"มาทาน
      "แค่อยากทานเท่านั้น.."คุณพ่อบอก และเล่าต่อว่าปกติบางวัน พ่อก็ทานอาหารมุสลิม คือแกงมัสหมั่น หรือซุบหางวัน ขณะที่ข้าวหมกไก่ แม้จะไม่ทานบ่อย แต่ก็ถือว่าทานมากพอประมาณ แต่อาจจะน้อยกว่าข้าวมันไก่และข้าวหมูแดง
      ฉันอาจจะเชย เพราะไม่เคยทานข้าวหมกไก่ เลยขอคุณพ่อชิม 2-3 คำ อร่อยค่ะ

      คุณพ่อเล่าว่า ตอนทำงานที่หาดใหญ่ พ่อทานอาหารมุสลิมบ่อย
      แม้หาดใหญ่เป็นเมืองคนจีน แต่คุณพ่อบอกว่าที่หาดใหญ่ โดยเฉพาะรอบนอก จะมีชาวไทยมุสลิมอาศัยอยู่มาก และก็มีร้านอาหารมุสลิมอร่อยทานหลายแห่ง รวมทั้งเพื่อนร่วยมงานของพ่อบางคนก็เป็นชาวไทยมุสลิม บ่อยครั้งก็เลยไปทานอาหารด้วยกัน ทำให้พ่อคุณเคยอาหารมุสลิม แต่ที่ไม่ทานที่บ้านเพราะคิดว่าทุกคนไม่ชอบ เนื่องจากรสชาติจะมีกลิ่นเครื่องเทศมาก
      "เพื่อนพ่อยังทำงานแบงค์ที่หาดใหญ่อยู่เหรอ.." คุณแม่ถาม
      คุณพ่อบอกว่าลาออกไปเมื่อ 2-3 ปีก่อน และทราบจากเพื่อนพนักงานที่สาขาหาดใหญ่ว่าเขากลับไปอยู่บ้านที่ยะลา ไปเปิดร้านอาหาร โดยแต่งงานกับเพื่อนสาวที่รักใคร่ชอบพอกันมานาน "..เหมือนเพลงอีแมะ"
      "เพลงอีแมะ.." ฉันกับแม่พูดเกือบพร้อมๆกัน
      พ่อเลยร้องเพลงนี้ให้ฟัง แล้วบอกว่ากลับบ้านจะเปิดแผ่นให้ฟัง เพราะเพลงนี้เป็นเพลงลูกทุ่งอีกเพลงที่พ่อชอบ
      ฟังเพลงนี้แล้วชอบค่ะ..เพราะเป็น"ความฝัน"ที่จับต้องได้ ตั้งแต่เรื่องใหญ่ๆอย่างไปเมกกะ ไปเที่ยวปีนัง ไปเที่ยวทัชมาฮาล จนถึงเรื่องเล็กๆที่น่ารักอย่างเปิดร้านขายโรตี ขายข้าวหมกไก่
 

อีกแมะ ระพิน ภูไทย


อีแมะเอ่ย อีแมะจะรู้หรือเปล่า
ไอ้บังปวดร้าว เพราะรักอีแมะแรมปี
ตั้งแต่เจอกัน ในงานวันออกฮายี
รักอีแมะจนล้นปรี่ สุดที่ห้ามใจไอ้บัง

อีแมะเอ่ย มารักไอ้บังดีกว่า
ไอ้บังจะพา เที่ยวเมืองเมกก้าดังหวัง
ออกบวชทุกปี จะพาไปเที่ยวปีนัง
แล้วไปเที่ยวเมืองฝรั่ง เคียงคู่ไอ้บังชื่นบาน

หากไม่เชื่อ สาบานต่อหน้าสุเหร่า
ขออ้อนวอนพระเจ้า จงเข้ามาเป็นพยาน
ว่าใจไอ้บังจะรักอีแมะ จนสิ้นลมปราณ
ถ้าหากรวนเรเหหัน ให้ฟ้าลงทัณฑ์ทันที

อีแมะเอย มารักร่วมหอกันเถิด
ไอ้บังจะเปิด ร้านงามให้ขายโรตี
ส่วนตัวไอ้บัง จะขายข้าวหมกอย่างดี
ร่ำรวยแล้วบินไปที่ เดลฮีทัชมาฮาล

โดย วาสนา

 

กลับไปที่ www.oknation.net