วันที่ พฤหัสบดี พฤศจิกายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ผ่านไปในภาพถ่าย


ผ่านไปในภาพถ่าย

อ้างอิง - ภาพ Kati1789

สำหรับความสุข

และความรักที่ได้รับ

จากการนั่งมองภาพถ่าย

จนลามมาสู่การถ่ายภาพด้วยตัวเอง เป็นสิ่งหนึ่งที่ผมยอมรับ ว่าผมเติบโตช้าเหลือเกิน เข้าใจความงามหลังกล้องได้ช้ากว่าเพื่อนฝูงแวดล้อม หากนับตั้งแต่สมัยเพิ่งเริ่มเรียนรู้ชีวิต เริ่มรู้ว่ารสขมเป็นเช่นไร ในยามอยู่ท่ามกลางมิตรสหาย หรือ เริ่มเรียนรู้ว่า รักนั้นละเอียดอ่อนและเจ็บปวดเพียงใด

สำหรับแรงบันดาลใจที่เกิดขึ้น

จากการได้มีโอกาสถ่าย

ได้มีโอกาสทำ

เริ่มกลายร่างมาแทนที่ ความฝันบางอย่างในชีวิต ในขณะที่เพื่อนหลายคนกลับกลายเป็มอาชีพในแวดวงการถ่ายภาพ บางคนเขียนสารคดีอย่างต่อเนื่อง ตามถ่ายภาพอย่างหนักหน่วง บางคนสัมผัสความงามของภาพถ่าย ด้วยผลงานนิทรรรศการแสดงภาพทุกปี หรือบางคนเป็นเจ้าของผลงานรวมเล่มภาพถ่าย เช่นครั้งเมื่อเขาเคยเล่าความใฝ่ฝัน

เหมือนเช่นวัยเด็ก

ที่เราเคยนั่งฝันถึงโลกเบื้องหน้า

นั่งฝันว่า หากเติบโตขึ้นไป จะทำสิ่งใดกันบ้าง

จนเมื่อแต่ละคนต่างเติบโต บ้างแยกย้าย บ้างห่างหาย บ้างแวะเวียนมาพบปะเป็นระยะ และทุกคนก็ต่างเดินทางตามความฝันของตัว ได้มากได้น้อยต่างกันไป สำหรับความฝันส่วนตัว และ งานการในแต่ละก้าวของชีวิตผม แม้วนเวียนอยู่กับภาพถ่าย แต่ก็ไม่ได้จริงจังสำหรับฝันเหล่านี้

มิหนำซ้ำ ผมกลับรู้สึกว่าไม่ใช่ฝัน

ที่ตัวเองต้องการสร้างขึ้น

หรือทำให้เป็นจริง

จนเมื่อผมเริ่มต้นเรียนรู้ ผมควรถ่ายภาพ นอกเหนือจากความฝันในการเขียนงาน ทำงานเขียนที่ตัวเองรับผิดชอบ หรือ ทำงานเขียนที่เป็นความฝันบางสิ่งอย่าง หลายครั้งที่ผมอดนึกไม่ได้ ยามนั่งมองภาพถ่าย และ ความทรงจำที่ปรากฎเหล่านั้น ก็ผุดออกมา โลดแล่นและลอยเด่นตรงหน้า เสมือนหนึ่งถามไถ่ และตอกย้ำกับชีวิตที่มองข้ามความฝันสิ่งนี้ว่า เมื่อพร้อมก็ควรเริ่มทำสักที

ผมจึงเริ่มต้น

เสมือนเด็กหัดใหม่

ที่เริ่มมือไม่มั่นยามจับดินสอ

เริ่มกังวลใจยามลากเส้นวาดรูป ไม่รู้ว่าจะวางภาพอย่างไร ไล่เฉดสีแบบไหน ไม่รู้ว่าเอากรอบเอาคนให้เห็นให้สื่อ ว่าต้องการบอกกล่าวสิ่งใด สำหรับแบบฝึกหัดในแต่ละภาพถ่ายก็เช่นกัน ผมมือไม่มั่น และ ยังไม่เข้าใจบางสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน ไม่นับรวมการฝึกฝนเพื่อเป็นช่าง เพื่อเข้าใจอุปกรณ์เชิงช่างในการถ่ายภาพ ว่าใช้ว่าแปลและเปลี่ยนให้ภาพดั่งใจ ได้เช่นไร

อาจมีบางที่พอเข้าใจองค์ประกอบ

ในภาพวาดที่ใกล้เคียง

กับภาพถ่าย

แต่ก็ยังคงไม่ใช่ในทั้งหมด เพราะความงามที่ปรากฎในภาพ ไม่ใช่ความงามที่เรากำหนดได้ทั้งหมด สำหรับคนที่เติบโตในยุคภาพจากแผ่นฟิล์ม อารมณ์ของการมองเห็น การรอคอย การเก็บรายละเอียด แม้กระทั่งการเก็บงานในห้องมืดห้องอัด ดูแตกต่างจากโลกดิจิตอลในทุกวันนี้

สำหรับภาพถ่าย

ที่ผมหลงรักในการรอคอย

ผมจึงไม่อยากแต่งภาพหลังการถ่าย

แต่ผมอยากปรับอุปกรณ์ เก็บรายละเอียด วางองคประกอบ ก่อนที่จะกดชัตเตอร์และหยุดนิ่งภาพเหล่านั้น สำหรับแสงที่อยากมองเห็น สำหรับความงามของสีที่ส่องออกมา ได้บ้างไม่ได้บ้างตามใจ และตามทักษะที่กำลังเรียนรู้ หลายครั้งก็อดหงุดหงิดไม่ได้ แต่ส่วนใหญ่กลับมีรอยยิ้ม

ยิ่งได้เห็นภาพถ่าย จากการฝึกฝน

จากการตั้งโจทย์เมื่อเห็น

และใจที่รับรู้

หลายครั้งที่ผมต้องการเพียงเก็บเกี่ยวความฝัน เก็บแสงเงาที่เห็นในทุกวันนี้ เก็บเรื่องราวธรรมดาที่ควรถ่ายออกมา เก็บรายละเอียดชิ้นเล็กชิ้นน้อยของชีวิต แล้วก็เริ่มเก็บภาพถ่ายที่ตัวเองคิดว่า สายตาเห็น และเลือกเพียงบางส่วนเก็บไว้ เลือกเพียงบางมุมที่จะปรากฎขึ้นมาเบื้องหน้า

เรื่องราวบางอย่าง

ที่อาจไม่ยาวไกลเกินไปนัก

สำหรับในเส้นทางความรักในชีวิตของเรา

วันนี้ ผมแค่หลงรักภาพถ่าย

โดย Kati

 

กลับไปที่ www.oknation.net