วันที่ ศุกร์ พฤศจิกายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เกาะพีพี มรกตอันดามัน กับ วันสบายๆ ของจ่าจินต์ (ตอน ๓)


ความเดิม..

http://www.oknation.net/blog/rimtarn/2009/11/19/entry-1


http://www.oknation.net/blog/rimtarn/2009/11/19/entry-2








เมื่อคนพร้อม เรือพร้อม ก็เริ่มออกเดินทาง  เชฐ ไกด์หนุ่มหล่อ ผมยาว ก็เริ่มอธิบายว่า เราจะแวะกันที่สามหาด หรือที่เรียกกันว่าอ่าวลิงแห่งที่สอง  เราแวะแค่ให้คุณได้ไปถ่ายภาพลิง แต่กรุณาอย่าพกสิ่งของ กระเป๋า หรืออะไรที่แขวนๆ ไป เนื่องจากลิงจะเข้ามาแย่งเอาได้ มีกล้องถ่ายรูป ที่จะนำไปให้ใส่กล่องพลาสติก แล้วทางพนักงานในเรือจะเป็นคนนำไปให้


การเข้าหาดใครจะว่ายน้ำไปก็ได้ คนไม่ว่ายน้ำ ก็นั่งเรือยนต์ลำเล็กต่อไป ไปจอดให้ถึงริมหาด  เด็กและผู้หญิงระวังให้มาก ลิงชอบรังแกเด็ก อาจจะเพราะตัวเท่าๆ กันก็เป็นได้ ส่วนผู้หญิง ลิงอาจจะเข้ามาดึงผม จับมือ  อย่างไรก็ตาม ถ้ายืนดูอยู่ห่างๆ ไม่พยายามจับ หรือแกล้งให้อาหาร เพราะเวลาลิงโมโหหิว อาจจะกัดเอาได้  แต่ไม่ใช่มองว่าลิงโหดร้าย ลิงน่ารัก เพียงแต่ช่วงที่ผ่านมา ลิงได้พบคนเยอะมาก หลายคนอาจจะแกล้งลิง เอาอาหารมาล่อ ทำให้ลิงนั้นเปลี่ยนนิสัยไปแล้ว โปรดระวังตัวด้วย








ทุกคนลงไปชื่นชมกับลิง  เรา อันได้แก่ สีน้ำฟ้า พี่ศรัณและครอบครัว อยู่บนเรือรอ เนื่องจากว่าลูกพี่ศรัณเล็กมาก กลัวลิงจะทำร้ายเด็ก เลยแอบดูกันไกลๆ  สีน้ำฟ้าเอง มาบ่อยจนชินแล้ว ก็อยู่ดูไกลๆ เหมือนกัน


ครั้งนี้ดีใจที่ไม่เห็นลิงกัดใคร เรายืนมองจากในเรือ ขณะที่คนชื่นชม และถ่ายรูปลิงนั้น เราเห็นลิงตัวเล็กๆ เหมือนเพิ่งเกิดได้ไม่เกินสามเดือน กระโดดเล่นน้ำทะเล ว่ายน้ำเล่น จริงๆ เห็นกับตา แต่พี่จ่า
เอากล้องลงไป กล้องสีน้ำฟ้าเอง แบตหมด ก็เลยไม่มีภาพมายืนยัน เราได้แต่ยืนชื่นชมกัน ลิงน่ารักมากๆ ค่ะ








ออกจากสามหาด เรือล่องเลาะเลียบไปทางภูเขาหินปูน

เพื่อให้ชมความงามของ ภูเขาหิน และให้ถ่ายรูปถ้ำไวกิ้ง











คนที่ไปดูลิงกลับมาคุยกันสนุกสนาน บรรยากาศสดชื่น มีแต่รอยยิ้มระรื่น เสียงหัวเราะ หลายคนที่ว่ายน้ำกลับก็คุยแข่งเสียงเครื่องยนต์

ส่วนคนที่นั่งเรือยนต์มาก็เปิดกล้องถ่ายรูป เช็คภาพกันเป็นการใหญ่ วันนี้คนเยอะ ต้องวนเรือเล็กไปรับ สองเที่ยวกว่าจะครบ






จากสามหาด เรือพาเราล่อง เล่นลม โปรแกรมต่อไปคือการไปเล่นน้ำที่ปิเละลากูน ตรงนี้จะใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง 

คำว่าลากูนหมายถึง ทะเลปิด  คือเหมือนห้องๆ หนึ่ง  แบบว่าเป็นภูเขาล้อมรอบทะเล มีเหลือทางเข้าไว้ช่วงหนึ่งค่ะ



ระหว่างทางจะไปปิเล้ะ  เขาจะจอดแวะที่ถ้ำไวกิ้ง เพื่อให้เราได้ถ่ายภาพ  พร้อมทั้งอธิบายความสำคัญของถ้ำ  ขออภัยค่ะ เราคุยแข่งกับไกด์ เลยไม่ได้ข้อมูลอะไรมาฝากในคราวนี้


คราวหน้านะคะ ตอนนี้ดูรูปไปพลางก่อน






วันนี้เอก เจ้าของเรือมาด้วย ทราบมานั่งแต่นั่งกินข้าวกันที่ร้านมาดามแล้วว่าเขาพยายามชิดเรือเข้าไปใกล้ภูเขา ที่มีแง่งหินย้อยลงมา พยายามเพื่อจะผูกเชือก แล้วก็จะโหนจากเรือไป จนสุดความยาวของเชือก แล้วปล่อยตัวลงน้ำ ของเล่นของเอกเขาล่ะ 

ปรากฎว่าวันนี้เป็นข้างแรม น้ำลดต่ำมาก เรือไม่สามารถเข้าชิดภูเขาได้มากเท่าที่ควร  ระดับของเรือก็ต่ำกว่าแง่งหินย้อยมาก ก็เลยไม่ได้เล่นกัน

ระหว่างเขาผูกเชือกกัน สีน้ำฟ้าพยายามจะซูมไม้กอนี้มาฝาก.. ถือเป็นของขวัญวันใหม่นะคะ

สวยมากจริงๆ  ธรรมชาติงดงามเสมอ ถ้าเรารู้จักเปลี่ยนมุมมอง







เอกยอมแพ้ธรรมชาติ  นำเรือจอดปกติ ที่อ่าวปิเละ  แล้วปล่อยให้นักท่องเที่ยวได้เล่นน้ำ ดำน้ำดูปะการังกันที่นี่
  สังเกตสีน้ำทะเลนะคะ สวย จนลืมไม่ลง ส่วนรสชาด อร่อยแค่ไหน ไปกระซิบถามพี่จ่าเอาเองเด้อค่ะเด้อ



วันนี้น้ำแห้งมาก เห็นปะการังผุดเหนือน้ำเป็นจำนวนมาก






เรือจอดในระดับที่ลึก พอจะให้คนโดดจากชั้นสองของเรือลงน้ำได้ ไม่อันตราย เล่นกันสนุก แต่อยู่ภายใต้ความปลอดภัย นักท่องเที่ยวต่างชาติโดดกันไปตูมๆ เป็นที่สนุกสนาน  พี่จ่าเราก็เอามั่ง ตั้งท่า ทำใจ อยู่หลายอึดใจ ก็โดดตูม... แล้วก็คงจะเจ็บบ้างหละ เนื่องจากคนที่ไม่เคย โดดท่าจ่านี่ ท้องจะกระทบท้องน้ำโดยตรง น่าจะจุก ..ใช้ได้ทีเดียว








จ่าลอยคอสักครู่ ก็ว่ายเข้าหาเรือคายัค ที่จอดลอยลำอยู่ แล้วปีนไปนั่ง พักยก 


หลายคนหาคู่พายเรือคายัค วันนี้เอกขอร้องไม่ให้นักท่องเที่ยวเข้าไปในลากูน น้ำแห้งมาก เรือจะชนปะการังเสียหาย

ซึ่งถ้าใครเคยมาจะทราบว่า ในลากูนปลาทรายเยอะมาก  เล่นไล่จับกันเหนื่อยเลยล่ะ  เราจับตรงนี้ ปลาย้ายไปตรงโน้น ไม่ได้แตกตื่นตกใจนะ แต่เหมือนปลาเล่นกับเรา เล่นไล่จับ น่าสนุกค่ะ  ปลาเป็นร้อยๆ ตัว ตัวเล็กๆ ย้ายตามเราไปมาๆ


เป็นที่น่าเสียดาย วันนี้น้ำแห้ง เข้าไม่ได้ เรือคายัคก็เข้าไม่ได้ คราวหน้านะคะ


พี่จ่าเล่นน้ำ ว่ายไปมา เขายังไม่สาใจกับการเล่นน้ำทะเลแบบเล่นทะเลลึกแบบนี้  เขาไปขอตัวช่วย เอาชูชีพมาใส่  เอกแนะนำวิธีใช้ใช้สน็อกเกิ้ล เพื่อดูปะการัง  เขาทำความสะอาดสน็อกเกิ้ลกันก่อน แล้วใส่ท่อเข้าไปทางปาก ให้หายใจทางปาก  แล้วเวลาอยู่ในน้ำ ให้ทำตัวช้าๆ  เหมือนภาพสโลว์เวลาเราเล่นซีดี 





พี่จ่าลงไปอีก คราวนี้ค่อยๆ ลงจากท้ายเรือ แต่ความที่ไม่ชินกับเสื้อชูชีพ ไม่ชินกับสน็อกเกิ้ล  เราอยู่บนเรือคอยลุ้นกัน  พี่จ่า ว่ายออกห่างทุกคนไปเรื่อยๆ  เราพยายามตะโกนกันให้กลับมา ระวัง อย่าเหยียปะการัง เดี๋ยวปะการังจะบาด..


พี่จ่าตะเกียกตะกายเข้าไปใกล้ปะการัง เราช่วยกันตะโกนเรียก  พี่จ่าไม่ได้ยิน  คนไม่รู้จัก จะเห็นปะการังเหมือนก้อนหินก้อนโต ที่ผุดเหนือน้ำทะเลมา


จ่าว่ายจากที่ลึกไปยังที่ตื้น ไปปีนยืนบนปะการัง  ทีนี้พอยืนได้ ก็ถอดหน้ากากออก คงหาที่หายใจ  ประมาณว่าตั้งสติได้ เงยหน้ามาเห็นพวกเรากวักมือให้กลับ เพราะกลัวจ่าจะถูกหอยเม่นตำเท้า และปะการังบาด สำคัญคือ หากไปเหยียบ ปะการังอาจจะตายได้

จ่าได้ยินดังนั้น ตะเกียกตะกายกลับมาที่เรือ
  เขามาไม่ถึงเรือใหญ่ แวะที่เรือคายัคซะก่อน











พอหายใจอิ่ม  ก็ลงไปอีก คราวนี้ไม่ออกไปไกล้ท้ายเรือ  พันอยู่กับเชือกที่ผูกเรือติดทุ่น (ผูกแบบนี้แทนการทอดสมอ  สมอจะโดนปะการังตาย เขาจึงทำทุ่นเป็นจุดๆ ไว้ที่ทะเลแถบนี้เพื่อเรือจะได้มาจอดโดยไม่ทอดสมอได้)  จ่าพันเชือกไปมา..

 
 
ทางป๊ะของเอก ซึ่งเป็นคนขับเอง  เอาข้าวสวยมาละลายน้ำ โยนไปให้ปลา  ปลาก็เฮกันไปกินเป็นฝูง  ทีนี้จ่าเขาก็ตื่นเต้น ว่าปลามาว่ายอยู่ใกล้ตัว ไล่กอด ไล่จูบปลาซะงั้นค่ะ พี่น้องเอ้อ





พี่จ่าว่ายไปมา เสียงหัวเราะตื้นเต้นกับปลาดังมาให้ได้ยินเป็นระยะๆ

สงสัยจะเหนื่อย ที่พี่จ่ายอมขึ้นจากน้ำมานั่งพักในเรือ เห็นจะๆ ว่ามาพร้อมเลือดไหลเป็นทาง  คนเรือรีบเอาเบตาดีน และสำลีมาหยอดให้  พี่จ่าหายซ่าไปสักพัก แต่ก็ไม่นาน



น้องเปิ้ลกับเพื่อนชาย พายเรือกลับเข้ามาจอด  น้องผู้ชายยังคงสนุก ทีนี้พี่จ่าก็มีคู่แล้วสิ..  พี่จ่าเราไปพายคายัคบ้าง  ฮาฮา  เก่งทั้งคู่  ขอปรบมือให้ค่ะ 





 











เรือวนรอบตัวเองอยู่พักใหญ่ กว่าจะออกทะเลไปเพราะคลื่นซัด  แล้วทั้งสองก็ช่วยกันประคับประคองเรือ วนไป วนมา คราวนี้อ่างใหญ่ขึ้นหรือว่าคนพายเรือเริ่มบังคับทิศทางเป็นก็ไม่ทราบ


สถานการณ์โอเค
  ยังยิ้มได้ ...











ภาพข้างบนนี้.. แววตาจ่าบอกว่า "ชอบครับ มันสุดยอด"


กลับมาขึ้นเรือกันหมดแล้ว พร้อมจะเดินทางต่อ

พรุ่งนี้จะมาใหม่ ว่าด้วยเรื่อง ขึ้นไปเที่ยวบนอ่าวมาหยา







ทุลักทุเลแค่ไหน อย่าลืมแวะมาติดตามนะคะ









พบกันใหม่ค่ะ


สีน้ำฟ้า






โดย สีน้ำฟ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net