วันที่ อาทิตย์ พฤศจิกายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เกาะพีพี มรกตอันดามัน กับ วันสบายๆ ของจ่าจินต์ (ตอนนี้กลับกรุงเทพฯแล้วครับ)





ความเดิม สี่ตอน.. คลิกไปอ่านที่เรื่องย้อนหลังนะคะ






ตอนนี้มิใช่ตอนจบ.. เป็นเพียงตอน ที่จ่าจินต์ กลับจากเกาะพีพีไปกรุงเทพฯ เพื่อทำงานต่อ สีน้ำฟ้าคาดว่าวันหนึ่งข้างหน้า พี่จ่าคงจะกลับมาที่นี่อีกสักกี่ครั้งเราก็ต้อนรับค่ะ  ทั้งนี้ชวนไปถึงเพื่อนๆ ทุกคนด้วยนะคะ เรายินดีต้อนรับทุกท่านที่เกาะพีพี



ความจริงตั้งใจจะเล่าเรื่อง การไปเที่ยวเรือบลูสกาย จากเก้าโมงเช้า ถึงสี่โมงเย็นของพี่จ่า แต่ว่า.. ลืมโหลดภาพจากซิมกล้องถ่ายรูปพี่จ่าไว้ .. เอาไว้ คราวหน้า ค่อยว่ากันใหม่ก็แล้วกันค่ะ


ตกเย็นกลับมา สีน้ำฟ้าพาพี่จ่าไปดูพระอาิทิตย์ตก มีแขกรับเชิญคือสาวนักท่องเที่ยวสองคนจากประเทศออสเตรเลีย สองคนนี้มาพักที่ห้องพักให้เช่ารายวันของสีน้ำฟ้า และด้วยความเป็นเจ้าบ้านอยากแนะนำสถานที่ เลยชวนสองคนนี้ไปด้วย เป็นอันว่าการเดินไปดูพระอาทิตย์ตกริมเขา มีสี่คน นักท่องเที่ยวต่างชาติสาวๆ สองคน (สวยแค่ไหนต้องถามพี่จ่า อิอิ แถมยังแต่งตัวเรียบร้อย กระโปรงยาวๆ ย้วยๆ เหมือนคุณหนูในละครไทย ผิวขาว หน้าตาดี ปากนิด จมูกหน่อย ไม่มีภาพค่ะ เกรงใจ ไม่กล้านำภาพเธอมาลงบล็อก)


ฟ้าปิด เมฆบัง เห็นพระอาทิตย์นิดเดียว ไม่ทันจะตกน้ำ ก็ใกล้มืด พวกเราเดินกลับมาแล้วแยกย้ายกัน สาวๆ ไปเดินเที่ยวต่อ


ภาพนี้เป็นภาพจากกล้องสีน้ำฟ้า ก่อนวันพี่จ่ามาถึงเกาะค่ะ..ถ้าวันไหนฟ้าเปิดก็สวยแบบนี้










เรากลับมาที่ร้านของสีน้ำฟ้า พี่จ่าก็ได้เรียบเรียงเรื่องราวเพื่อรออัพบล็อกต่อไป
ตกมืด พี่จันทร์จ๋าโทรมาตาม.. วันนี้เราไปทานอาหารที่ร้านมาดามเช่นเคย วันนี้เป็นลาบไก่ ซุปหน่อไม้ ข้าวเหนียว เปิปกันจนอิ่มอร่อย ก็แยกย้ายกันกลับมา ไม่มีต่อ เพราะว่าพี่จ่าขอมาเตรียมเรื่องอัพบล็อก ที่ร้านของสีน้ำฟ้า


ระหว่างทางเดินกลับบ้านนี่เอง พี่จ่าก็เคลียร์ค่าใช้จ่าย โดยการจ่ายเงินค่าตั๋วเครื่องบิน และเหลือเงินเป็นค่าห้องพัก  ซึ่งทางเราไม่รับ  จ่าก็ยังอยากให้ บอกว่าเอาช่วยค่าสร้างบ้านบนเขา ที่สีน้ำฟ้าได้รับมาจากโครงการบ้านเพื่อประสบภัยสึนามิที่ยังสร้างไม่เสร็จ


สีน้ำฟ้าบอกว่า "ตกลง"  จะรับน้ำใจพี่จ่า แต่ไม่รับเงินสด จำนวนเงินที่เหลือโปรดเก็บกลับไป สีน้ำฟ้ากับน้านพ พี่จันทร์จ๋า ป้าบลูอันดามัน เอก.. เราทุกๆ คนที่ได้บริการที่จ่าที่มาเยี่ยมเราที่เกาะพีพีนี้ ขอมอบเงินดังกล่าวไปให้แก่น้องๆ ที่เขาต้องการความช่วยเหลือ


ส่วนพี่จ่าจะไปมอบให้ใคร อย่างไร พวกเราไม่ติดใจ เราขอเพียงร่วมทำบุญอย่างบริสุทธิ์ใจ



พี่จ่ากลับมานั่งเรียบเรียงเรื่องราว ระหว่างนั้นก็ให้น้าสอนย่อภาพประกอบในการทำบล็อก  ปล่อยให้เป็นเรื่องของหนุ่ม ๆ  แต่ไม่รู้หนุ่มกระบี่ทูเดย์  สอนหนุ่มจ่าจินต์ อย่างไร จ่าโทรมาทีไร ฝากบอกรัก แต่น้านพทู้กที


ซะงั้นๆ สีน้ำฟ้าหวงนะเนี่ย จ่า  ฮาฮา.. เรื่องกระเซ้า ปากเปราะ เนี่ย ยกให้สีน้ำฟ้าคนหนึ่งนะคะ โธ่..เจตนาคือพูดเล่น อย่าไปคิดอะไรกันจริงจัง


กว่าจะกลับไปนอนก็ดึกโข ตามเคย .. ยังกระเซ้า(อีกแล้ว)  ว่าจริงๆ มาอยู่นี่ เหนื่อยกว่าทำงานอีก พี่จ่าว่าจริง..เห็นด้วย





แจกหนังสือให้คนที่ช่วยถ่ายภาพให้บนเขา วิวพ้อยท์






วิวพ้อยท์ จุดที่สาม หากขึ้นไปแต่เช้า จะเห็นพระอาิทิตย์ขึ้น
(กรณีฟ้าเปิด ไม่มีเมฆบัง)


เช้าวันที่จะกลับ.. พี่จ่าตื่นเช้าเช่นเคย ออกไปตะลอนทัวร์ ทั่วเกาะพีพีแถมยังซื้อข้าวเหนียวไก่ทอด มาฝากน้านพ พร้อมน้ำซุป

อันนี้ พี่จ่าเข้าใจผิดอย่างแรง  น้ำซุป ของพี่จ่าคือแกงจืด  คือสีน้ำฟ้าเ้ข้าใจว่าพี่จ่าพยายามจะพูดภาษาใต้ .. น้ำชุบ ของคนใต้คือน้ำพริก  ส่วนใหญ่ที่เห็นเขาทำ ก็ทำเป็นน้ำพริกกะปิ

ที่เรียกน้ำชุบ พี่กำหนัน เป็นคนสอนเองว่า .. คือเอาผัำกไปจิ้ม หรือไปชุบ แล้วกินได้  เขาเลยเรียกน้ำชุบ

ส่วนน้ำซุป ก็คือแกงจืด น้ำซุปของแกงจืด

ว่ากันไป เรื่อง ชุบๆ ซุปๆ  ที่แน่ๆ  แต่ละคนก็ชุ่มฉ่ำหัวใจกันไป


รีวิวภาพพี่จ่า เป็นการลาจากเกาะพีพีอย่างอาลัย อาวรณ์ก็แล้วกันนะคะ





















ชวนกันมาดูดาวที่เกาะพีพีนะคะ



เจ้าบ้านจะพยายามต้อนรับอย่างดี


รัก เพื่อนๆ ชาวโอเคทุกคนค่ะ

สีน้ำฟ้า

โดย สีน้ำฟ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net