วันที่ พุธ พฤศจิกายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

~คืนหนาว~


เมื่อความทุกข์ ถาโถม เข้าเททับ

ตะวันซ้ำ เลือนลับ หลีกลี้หาย

จันทร์เจ้าเอ๋ย เคยสว่าง กลางฟ้าไกล

เพราะเหตุใด ไยเล่า เจ้าร้างลา

 

ดาวสักดวง มีไหม ให้ปรากฏ

อย่าเลี้ยวลด หลบไป ไม่เห็นหน้า

สายลมพัด ผ่านพลิ้ว เพียงแผ่วมา

หากกระหน่ำ ใจข้า พารานร้าว

 

หวังหนึ่งแสง สาดส่อง สักแสงหนึ่ง

เป็นที่พัก ที่พึ่ง ซึ่งคืนหนาว

ในราตรี มืดมิด ปิดจันทร์ดาว

สรรพสิ่งราว หมองมน อนธการ

 

เฉกเช่นหนึ่ง กำลังใจ อยู่ไหนหนอ

มีคนเขา เฝ้ารอ โปรดสงสาร

หวังเพียงใคร เข้ามา เพื่อพบพาน

เป็นแสงส่อง ตระการ กระจ่างใจ

********************************

โดย อัณณ์ริน

 

กลับไปที่ www.oknation.net