วันที่ พุธ ธันวาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...นาฏกรรมตะกายฝัน *


โค้งขอบทะเล

เธอวาดสายรุ้ง

แขวนโมบายจันทร์เสี้ยว

ระบายฝันบนผืนฟ้า

จิตรกรกำลังร่างนิยามรัก

รอเติมแต่งดวงตาสวรรค์

สะพานดาวอยู่ใกล้แค่เอื้อม

ฉันหมายแตะเงื้อมเงาปรารถนา

แต่แขนของฉันล้า

ขาของฉันสั้นเกินไป

ตะเกียกตะกายไขว่คว้า

ทว่าเอื้อมไม่ถึง…

เอื้อมไม่ถึง….

ทรุดนั่งลงหมดแรง

อีกครั้ง….

ปาดเลือดไหลซิบจากบาดแผลผิดหวัง

กลางลูกคลื่นรอยเท้าบนผืนทราย

ผลจากนาฏกรรมตะกายฝัน

ก่อนเกลียวคลื่นยักษ์เข้าม้วนเก็บกวาด

รอยยับย่นนั้นเรียบหาย

เหมือนผืนทรายไม่มีความทรงจำ

ลมบกพรากความเศร้าทิ้งลงทะเล

ฉันลุกขึ้นยืน

สบตากับรอยยิ้มหวานค้างฟ้า

หัวใจไม่รับรู้ความเจ็บปวด

…………..

โดย ดาวปลาตะเพียน

 

กลับไปที่ www.oknation.net