วันที่ เสาร์ ธันวาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หัวใจของดอกไม้


ฉันไม่ใช่ดอกไม้ที่บอบบางอีกต่อไปแล้ว

ในเมื่อหัวใจของฉันหยาบกระด้าง

ฉันเลอเลิศเกินกว่าจะสนทนากับสายลมและผีเสื้อ

ฉันเย่อหยิ่งเกินกว่าจะรับการจุมพิตของน้ำค้าง

ฉันอวดดีเกินกว่าจะน้อมกายรับไออุ่นจากแสงแดด

ฉันไม่เคยแยแสต่อสิ่งเหล่านี้มานานเท่าไห่รแล้ว

ไม่อาจรู้

ผู้คนเหล่านั้นทำให้ฉันเปลี่ยนไป

ตัด ปัก แต่ง

จนฉันแทบจำไม่ได้ว่าตัวเองมีต้นกำเนิดมาจากไหน

ฉันไม่หลงเหลือใครอีกต่อไปแล้ว

สายลมและผีเสื้อไม่ยอมพูดกับฉัน

น้ำค้างและแสงแดดไม่ทักทายฉันอีกต่อไป

ฉันแสร้งทำเป็นไม่สนใจ

ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้ว

ฉันหลงรักน้ำค้างและผีเสื้อ

ฉันผูกพันกับสายลมและแสงแดด

ทรมานเหลือเกิน

.........................

ผู้คนเหล่านั้น

เหตุใดจึงพรากฉัน จากคนที่รัก

โดย ดอกแดด

 

กลับไปที่ www.oknation.net