วันที่ จันทร์ ธันวาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เชื่อมั้ย? ที่นี่แหละ เกาะพีพี [ตอนจบ]


สวัสดียามสายๆ ค่ะทุกท่าน (ตอนที่เริ่มเขียน เพิ่งจะเจ็ดโมงครึ่ง กว่าจะโพสต์ได้ก็เกือบบ่ายโมง)

         
                วันนี้สีน้ำฟ้าตื่นเช้า.. เช้าตั้งแต่หกโมงกว่า รอบๆ บ้านแถวนี้เขายังไม่เปิดร้าน มีแต่พนักงานที่กวาดใบไม้เสียงไม้กวาดลากไปบนถนนซีเมนต์ ดังแกรกกรากๆ  อากาศดีค่ะ  วันนี้พระอาทิตย์ก็ดูจะขยันเป็นพิเศษ  เรืองรอง แต่เช้า..

สาวนักท่องเที่ยว คนที่น้านพ (กระบี่ทูเดย์) ค้อนตาปลิ้น (อุ๊บ!! ใครอย่าไปฟ้องน้านะ ปกติ น้าไม่อ่านเอ็นทรี่แจม)  เธอพักอยู่ใกล้ๆ บ้านโผล่หน้ามาทักทายกัน ร้านเรายังไม่ทันจะเปิด เธอก็ถามว่าเล่นเน็ตได้ไหม..

ก็เอา.. ฉันจะรีบเปิดเครื่องให้เธอก็แล้วกัน  สีน้ำฟ้าพิงไม้กวาดไว้กับโต๊ะคอมพิวเตอร์ แล้วรีบเปิดเครื่องเอาใจ

อีกแล้ว..ๆ  แม่สาวคนเดิม ที่น้านพค้อน เพราะเธอ ค่อนข้างจะ "เอาเรื่อง"  กับเรื่องเล็กๆ น้อยๆน่ะค่ะ 

เรื่องเริ่มตั้งแต่เธอมานั่งเล่นอินเตอร์เน็ตที่ร้านตั้งแต่คราวก่อน เล่นไปสี่นาทีครึ่ง ว่างั้นเถอะ  นาทีละสองบาท แต่ร้านเราติดป้ายชัดเจนว่า ขั้นต่ำขอคิดเงิน "สิบบาท" 

ป้ายนี้เราติดเพื่อป้องกันลูกค้าที่ชอบมาขออาศัยฟรีน่ะค่ะ  เห็นเราใจดี  พี่ท่านจะแวะมาทุกวัน  วันละไม่ถึงห้านาที .. แรกๆ เราก็ให้ฟรี เพราะถือว่าแป๊ปเดียว  แต่นี่เล่นซะทุกวัน  ก็เลยติดป้องกันไว้ ติดกันตั้งแต่เปิดร้านใหม่ๆ ป้ายมองเห็นชัดเจน

สี่นาทีครึ่ง น้าคิดเงินไปสิบบาท เธอก็โวยวายว่าเธอเล่นแค่สี่นาทีครึ่ง คิดได้ไง สิบบาท.. น้าเลยชี้ให้ดูป้าย ทำเป็นงอแงๆ  "โยน"  เหรียญสิบให้มา

สาวสวยค่ะ หน้าตาดี..

ก่อนหน้านั้น ตอนที่เธอนั่งอยู่สี่นาทีครึ่ง เธอคงเสียเวลากับการที่ "ก้วยเจ๋ง"  เจ้าเหมียวจอมซนประจำบ้านเรา ไปคลอเคลียที่ขา แล้วเธอไม่ชอบ ไม่แน่ใจว่าระหว่างเกลียดกับกลัว..

พอเห็นท่ารังเกียจแมว.. ปกติที่ไม่คิดเงินกับลูกค้าที่เล่นต่ำกว่าห้านาที น้าเขาก็เลยเก็บ "สิบบาท"  จนเป็นเรื่องนั่นแหละ

อิอิ.. ไม่เป็นไรๆ  เช้าๆ ใสๆ  ใจเย็นๆ 

เธอมา สีน้ำ้ฟ้าก็ต้อนรับอย่างดี แต่แม่สาวน้อย จึ้กจั๊ก..จุ๊จิ๊  กับอาการที่เครื่องไม่ทำงานให้  เธอบอกว่าจะเล่นห้านาทีนะ (สิบบาท)  อือ.. สีน้ำฟ้าตอบ สิบก็สิบ..

พออาการออก  สีน้ำฟ้าก็บอก ใจเย็นๆ ซี เครื่องเพิ่งเปิด  (แถมเครื่องร้านเราก็เก๊า เก่า)  ระบบยังทำงานไม่สมบูรณ์  คุณจะเล่นสิบบาทใช่ไหม.. เล่นไปเถอะ ไม่เป็นไร  ฉันไม่จำกัดคุณแค่ห้านาทีหรอก.. เล่นไป เล่นไป (แต่อย่าบ่น ฮาฮา)


เธอก็เล่นไป มิวายบ่น สีน้ำฟ้าก็เลยไปนั่งประกบ ชวนคุย .. และเปิดกระทู้นี้ให้ดู ว่านี่เรื่องของเกาะพีพีนะ  เธออยู่หลายวันแล้ว เคยเดินไปไหม เดินไปสิ (ประหยัดค่าใช้จ่ายดีออก)  โชว์ความสวยงามของภาพให้ดู

ก็เลยได้คุยกัน.. แม่นางก็เออ ออ แหละนะ  อะนะ ทำเพลิน วุ้ย.. แหม.. ทำเพลิน เธอเล่นเกินสิบนาทีแล้วนะคะ ใช้นโยบาย "เทคยัวร์ไทม์" ที่เราให้โดยไม่เกรงใจ  เอา..เล่นไป เล่นไป..

สีน้ำฟ้าไม่ว่า.. ปล่อยเธอเล่นไปเรื่อยๆ  จนมีลูกค้าคนใหม่มา  ก็จับเวลาปกติ ชายหนุ่มนี่ก็ลูกค้าประจำ มาทุกวัน  เมื่อวานก็จ่ายค่าเน็ตที่นี่ประมาณสองร้อยกว่าบาท  (นั่งเล่นนาน สองชั่วโมงกว่า)

หนุ่มนี้ก็ชวนคุย สอบถามราคาเรือ กลับไปทางภูเก็ต..  และสีน้ำฟ้าก็ปล่อยเวลาให้ลูกค้าเล่นเน็ต

ยัง.. ยัง.. แม่นางยังเอ้อระเหย  แหม.. ใช้สิบบาทซะคุ้มเลยนะ

นานจนทนไม่ได้ ก็แกล้ง "แถ" เข้าไป  เครื่องคอมพ์ใช้ได้นะ  สัญญาณใช้ได้นะ  งั้นฉันจับเวลาเธอนะ  (ห้านาทีตามที่เธอต้องการจ่าย) 

เธอรีบลุก โอเคๆ  ฉันเลิกแล้ว  ฮาฮา..  งานนี้ตัดสินเอาเองนะคะ ใครร้ายกว่าใคร.. 

ส่วนของหนุ่มคนนั้ืน ไม่ถึงสิบนาที ในฐานะลูกค้าประจำ และคืนนี้คงแวะเวียนมาอีก (หรืออาจจะไม่ ก็แล้วแต่)  สีน้ำฟ้าก็ไม่ได้คิดเงิน

ของฟรีของมีในโลกนะคะ.. ที่นี่ เกาะีพีพี ขอเพียงเราหยิบยื่นน้ำใจไมตรี "ที่ดี" ต่อกัน ไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินซื้อบางสิ่ง บางอย่างค่ะ


ระหว่างนั่งจิ้มดีด  พี่จันทร์จ๋ามาแวะ เลยพาไปเก็บใบย่านาง ไปทำน้ำคลอโรฟิลดื่ม  กลับมา.. สาวเจ้าปัญหามาอีกแล้ว "รบ" กับน้าไปตามระเบียบพัก  ได้ข่าวว่าไม่ได้เล่นเน็ตที่นี่  ฮาฮา.. ไม่รู้น้าเขา "จงรัก"  อะไรนักหนา  ฟังน้านพเล่าแล้วขำชะมัดเลยค่ะ

มานั่งเล่นไปสักสองนาที ทำจิ๊กจั๊ก จิ๊จ๊ะ  ว่าเน็ตช้า (ในขณะที่น้าก็ใช้เน็ต และสัญญาณก็ปกติดี  แจมเชื่อน้านะ ตรงนี้)  น้าก็เลยบอกไปเล่นที่อื่น  เธอถามว่าที่ไหน.. น้าก็บอก มีร้านเน็ตเยอะแยะ ที่เกาะพีพี ไปหาเอาสักร้านตะ..

เฮ้อ.. อนิจจัง วัฏสังขารา .. โลกนี้ไม่มีอะไรเที่ยงแท้ ปลงเถอะค่ะ.. ปลงซะ


มาว่าของเราต่อ.. ตอนนี้จะสั้น  ภาพก็น้อย หาเรื่องถ่วงเวลาได้ครึ่งกระทู้แล้ว อิ๊อิ๊






อ่านตอนเก่าที่เรื่องย้อนหลังจ้า

(ใครที่ไม่เคยอ่าน ช่วยๆ ไปอ่านหน่่อยเถอะ.. เรื่องนี้ภูมิใจเสนอจริงๆ)



 


เราจะเดินเลาะเลียบ อ่างเก็บน้ำนี้ ไปค่ะ

พื้นที่อ่างกว้างขนาดนี้ เวลาฝนตก
ทำให้เก็บน้ำฝนได้ปริมาณมากกว่าอ่างเก็บน้ำที่เราเห็นเมื่อวันก่อน

น้ำของเจ้านี้ บริหารโดยเอกชน
ค่าน้ำยูนิตละ สองร้อยสามสิบบาท แต่น้ำไม่เคยขาดสาย

กิจการของเราไม่เคยใช้บริการที่นี่ ไม่กล้ายืนยันให้นะคะ 
แต่เขาบอกกันต่อๆ ว่า ไม่เคยขาดสายจริงๆ






ด้านซ้ายมือ เป็นภูเขา

เห็นเงาสูงๆ จางๆ นั่นคือ เสาสัญญาณของมือถือค่ายหนึ่งค่ะ

เป็นแหล่งที่เรารู้ว่า นั่นคือ จุดชมวิวที่สาม

ที่เขาชอบมาดูพระอาทิตย์ขึ้นกัน

หรือจะมาตรงนี้ก็ได้ เห็นชัดเจนค่ะ (เวลาฟ้าเปิด)






เดินผ่านมาถึงต้นมะพร้าว

เจ้าตัวนี้โชว์เด่นหราอยู่ แต่เสียงนี่

ไม่รู้จะบรรยายอย่างไรถูก นอกจากคำว่า "นกเข้ารัง"

มันคุยกันซ้า  เหมือนเพื่อนที่ไม่พบกันนานๆ

แล้วแข่งกันพูด  จ็อกแจ๊ก จอแจ จุ๊กจิ๊ก จ๊ะจ๋า

ฟังไม่ได้สรรพ  เสียงดังกังวานไปทั่วบริเวณ

ทันที ที่เห็น คิดถึงพี่สุภาวัลย์  พี่ชาลี และพี่ๆ ที่ชอบนก

เอาไว้คงได้มาดักฟัง นกเอี้ยงสาลิกาคุยกันบ้างล่ะ





มาดูข้อมูลพื้นฐาน

ภาพและเรื่อง จากเว็บหมูหินค่ะ


(ภาพนก จากเว็บหมูหิน)

http://www.moohin.com/animals/birds-117.shtml



ลักษณะทั่วไป

 ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกัน ด้านบนลำตัวมีสีน้ำตาล หัวและคอสีดำ อกและท้องมีสีน้ำตาลยกเว้นตรงกลางท้องมีสีอ่อนกว่าบริเวณอื่น ขนคลุมใต้คางสีขาว ปีกสีน้ำตาลแซมดำและขาว ปากและเนื้อบริเวณตาสีเหลือง


นกเอี้ยงสาลิกาพบได้ทั่วเกาะพีพี คุ้นกับคนมาก  ลงมาจิกกินอาหาร เช่นพวกเม็ดข้าวโพด หรือเศษขนมปังที่หล่นตามทางเดินประจำ

บ้านของนกสาลิกาที่นี่ ก็คือต้นไม้ใหญ่  ค่ำหรือเช้า ลองเดินไปใกล้ต้นไม้สิคะ.. หูเกือบดับ จริงๆ  พวกเธอๆ  เขาๆ  คุยกันซะ.. สมกับคำว่า "นกเข้ารัง"

มีเสียงด้วยนะคะ อยากฟังมั้ย.. เดี๋ยวจะหามาให้ฟัง ไปแอบอัดวีดีโอมาแล้ว ภาพตอนเย็นจากหาดโละดาลัม  อุ๊บอิ๊บไว้เป็นตอนต่อๆ ไปค่ะ  แหะ แหะ ของดีต้องทีหลัง

พ้นดงเจ้าเอี้ยง ก็มาถึงบ้านที่เขาสร้างให้ชาวเกาะพีพี ที่ประสบภัยสึนามิ สนับสนุนโดย มูลนิธิศุภนิมิต ร่วมกับเจ้าของที่ดิน คุณวิชชุดา จันทโร, อบต. อ่าวนาง และอีกหลายฝ่าย สร้างบ้านถาวรให้แก่ชาวบ้าน บ้านเกาะพีพี 

แต่จุดนี้ ถือเป็นจุดบนเขาสูงสุดเลยก็ว่าได้ ชาวบ้านที่เป็นชาวน้ำ หรือชาวเล  มีเรือเป็นเครื่องมือทำมาหารับประทาน หากเดินจากที่จอดเรือ มาถึงจุดนี้ ก็ประมาณสามกิโลเมตร แล้วแต่จะพิจารณานะคะ ว่าทำไมหญ้าถึงขึ้นสูง ขนาดนี้





...




...

หลังนี้มีคนอยู่ ปลูกผักสวนครัว รั้วกินได้ซะด้วย

เราแวะไปเก็บถั่วพลู  ให้เงินเด็กน้อย เจ้าบ้านไปคนละยี่สิบบาท

เขาให้เก็บแบบอันลิมิด  อิอิ  ประมาณว่า

มีปัญญาหาได้เท่าไหร่เก็บให้หมดเลยก็ได้

เราเก็บมาคนละหนึ่งมื้อ เหลือไว้ที่ต้น เผื่อคนอื่นจะได้เก็บกินกันต่อไป






คนไม่กินผักสด อย่างสีน้ำฟ้า

เก็บไม่เป็นอีก เอ้า..ลำบากพี่อิงค์ กับซีบีร่า เก็บให้อีก







เดินออกมาเจอกล้วยหวีใหญ่  เครืองามๆ  เจ้าของตะโกนตามหลังมาว่า


"เก็บไปเลยพี่ เอาไหม เดี๋ยวตัดให้ สดๆ สุกแล้ว หวานนะครับ"

นอกจากให้ฟรี แถมยังโฆษณาสรรพคุณซะอีกแน่ะ


โอ้.. ใจดีจริงๆ  นี่ก็ฟรีนะคะ เขาไม่คิดเงินเรา  แต่เราพอแล้วค่ะ

สีน้ำฟ้าได้ถั่วพลูสดๆ จากต้น

ไปฝากพี่จันทร์จ๋า  กับป้าบลูอันดามัน แค่นี้ก็พอใจแล้ว

พี่อิงค์กับซีบีร่า ก็พอแล้วเช่นกัน

กล้วยนี้จะเป็นอาหารของลิง ที่ชอบมาหาอาหารแถวนี้

หรือไม่ก็เป็นคนอื่น ที่ขึ้นมาพบ แล้วชอบกล้วย หิว หรือต้องการมากกว่าเรา






ในดี มีเสีย


ถนนนี้สร้างมาเป็นปีที่ห้าแล้ว  ถนนของโครงการหมู่บ้านค่ะ


คนละเส้นกับของ อบต. ที่ถ่ายภาพมาฝากวันก่อน






ผุพังไปตามกาลเวลา


มีเกิด ก็มีดับ




แต่นี่ไม่ถึงกับดับ  แค่ผุพัง






นี่ไง.. มีผุพัง ก็มีซ่อมแซม

มีเกิดใหม่

น้องเขากำลังประคบประหงม ผักกินได้

ที่ปลูกไว้ ตรงที่ว่างระหว่างหน้าบ้าน กับถนน






เรามาแถบข้างหลัง

ป้ายโครงการอยู่ที่นี่เอง  ตะแคงมองหน่อยนะคะ

หมู่บ้านศุภนิมิต  สร้างเมื่อปี ๒๕๕๐

เพราะ...







รถคันนี้บังป้ายอยู่ทั้งคันน่ะสิ



เบตเตอรี่ กล้อง หมด เพราะกดไม่ยั้ง


ฉะนั้น ภาพช่วงนี้จะขาดตอนไป เหลือไว้แต่ช่วงสำคัญๆ


นี่ทางขึ้นไปจุดชมวิวที่สามค่ะ




เห็นทะเลแต่ไกล


สีฟ้าๆ ไม่ใช่ท้องฟ้าอย่างเดียว แต่เป็นน้ำจรดขอบฟ้า


เสียดายว่า แบตหมดไม่สามารถหามุมที่ชัดเจนกว่านี้มาให้ได้ค่ะ


วันหน้ามาใหม่ จะลองอีกทีนะคะ




นี่ถนนของ อบต.  (ภาพจากฟุตบาธค่ะ)


ตรงที่เราเดินมาครั้งแรก แต่น้าเลือกเดินกลับไปอีกทาง


สภาพดินคงจะไม่คงที่ ยามฝนตก น้ำไหลหลาก




...



...




และแล้ว เราก็กลับมาจบที่จุดเดิมค่ะ


ทางลงเนินนี้ ตอนแรกมีสองคน


ตอนนี้เป็นสี่  (สามคนในภาพ กับหนึ่งตากล้อง)






ขอบคุณจากหัวใจ ที่ยอดคลิกเข้าชมกระทู้

สูงถึง แปดร้อยกว่าครั้ง ในตอนที่สอง

และ ขอบคุณที่เหลือติดตามกระทู้นี้อีก สองสามร้อยกว่าคลิก



ขอบคุณจากหัวใจค่ะ



สีน้ำฟ้า (แจม)   กระบี่ทูเดย์ (น้านพ)

พี่ิอิงค์ .. พี่ซีบีร่า และชาวเกาะพีพี


แล้วเราพบกันใหม่นะคะ








แนบท้ายกับแผนที่ โดยคร่าว ๆ นะคะ




 

โดย สีน้ำฟ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net