วันที่ จันทร์ ธันวาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ผลึกความคิดและประสบการณ์แลกเปลี่ยนที่สามชุก


จากพิธีรับมอบรางวัลชุมชนอนุรักษ์วัฒนธรรม ประเภทดี จากยูเน้สโก้

วันศุกร์ที่ ๑๑ ธันวาคม ๒๕๕๒

















จากการเสวนาเรื่องการพัฒนาชุมชนที่ยั่งยืน ... ลานโพธิ์ สามชุก



   ดร.ศรีศักร  วัลลิโภดม  นักวิชาการ

... เรื่องของคนกับการพัฒนามันมีสามมิติ คือ คนกับคน  คนกับสังคม  แล้วก็คนกับความคิดความเชื่อทางนามธรรม  จะพัฒนาไปยังไงก็แล้วแต่ ต้องเอาคนเป็นตัวตั้ง ไม่ใช่เอารายได้เป็นตัวตั้ง หมายความว่าถ้าทำไปแล้วมีรายได้มหาศาลแต่ไม่มีความสุขเลย มีแต่ความเครียด ความกังวล แข่งกันขาย ใครขายดีกว่าเราเป็นไม่ได้ ฯลฯ อย่างนั้นมันไม่ใช่แล้ว  ความเป็นคนที่มีเลือดเนื้อ มีจิตใจเอื้ออารีช่วยเหลือกันมันเสียไป  มันไม่ใช่มนุษย์แล้ว


... ไอ้ที่ตั้งหน้าตั้งตาแต่จะโกยรายได้ ถือว่าช่วงน้ำขึ้นแล้วก็ขายกันไม่มีวันหยุด  มันเป็นเรื่องของการเอา มีแต่ take  ไม่มี give   แล้วคนกับคนจะซื้อขายกันยั่งยืนซักเท่าไหร่  นี่ยังดีใจที่รู้ว่าที่สามชุกนี่ สิ้นปีก็มีงาน..อะไรนะ .. อร่อยดี กินฟรีทั้งตลาด .. มันต้อง give  ที่จะมาเจอหน้าเจอตากันแบบไม่ใช่ระหว่างคนซื้อกับคนขายบ้าง


... การได้รางวัลระดับโลกนี่ถือเป็นเรื่องที่ต้องระวัง  มันพังกันมาเยอะแล้ว  พอได้รางวัลทีนี้ก็มีแต่คนเข้ามา ยิ่งทียิ่งตกแต่งร้าน เอาของทันสมัยเข้ามาแบบไม่แยกแยะ มันก็ไม่ใช่อย่างที่เคยเป็น อย่างหลวงพระบางได้เป็นมรดกโลก เดี๋ยวนี้ลองไปดูสิ  พวกมรดกโลกอะไรนี่อันตราย เขาจะยกย่องเชิดชูมันก็มุมมองของเขา  แต่ที่รู้ดีที่สุดว่าจะพัฒนาอะไร ต้องการอะไร มันคนในชุมชนเองต่างหาก เพราะอยู่คลุกคลีกับมันมาทั้งชีวิต เป็นชั่วรุ่น  เรียกว่าวัฒนธรรมมันอยู่ในสายเลือด รู้ว่าอะไรใช่หรือไม่ใช่ตัวเรา  ไม่ใช่ให้ฝรั่งมาบอกว่าวัฒนธรรมของคุณต้องแบบนี้ๆนะ


... แล้วการได้รางวัลนี่มันเรียกแขก คนแห่กันมา เมืองมันจะแตก ต้องดูศักยภาพของเรา อีกหน่อยต้องมีวิธีที่จัดสรรไม่ให้คนอัดกันเข้ามาจนเกินขีดที่จะรับได้  เขามากันก็เพราะความดัง บางทีไม่ใช่มาซึมซับรับวัฒนธรรมอะไรหรอก  เราต้องตั้งหลักให้ดี  อย่าหลงไปกับความดังและรายได้ จนไม่มีเวลาที่จะมาซ่อมแซมทนุบำรุงสภาพตลาดไม่ให้เสื่อมโทรมเร็ว


... อันที่จริงถ้าเราจะเฉลี่ยความแออัดออกไป  แบ่งเศรษฐกิจดีๆให้สังคม  เรายังมีตลาดเก่ารูปแบบเดิมๆอีกมาก ... เรียกว่า ฟื้นฟูให้มีกันตลอดลำน้ำเลยยังได้  เพราะเดิมเราเป็นสังคมทางน้ำ  ไปดูสิ ตลาดทุกที่อยู่ริมน้ำทั้งนั้น   นี่ยังเป็นการเฉลี่ยความมั่งคั่ง เฉลี่ยความแออัดออกไปด้วย  แต่ละตลาด แต่ละชุมชนก็มีจุดเด่นของตัวเอง  ไม่ใช่จะแห่กันมาซื้อของอย่างเดียว หรือแห่กันมาดูแต่สถาปัตยกรรมเรือนแถวไม้อย่างเดียว

 


โดย driftworm

 

กลับไปที่ www.oknation.net