วันที่ พุธ ธันวาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...กวีกลางหาว *


คล้ายนาฬิกาชีวิตวิปลาส

มิอาจข่มตาหลับกับคืนนี้

พลิกตัวซ้ายขวาหน้าหลังทั้งราตรี

อลหมี่อลหม่านอาการใจ

 

ท่ามมืดมิดปิดตากล่อมพาหลับ

ปิดฉากดับม่านแสงแห่งสมัย

แต่ดนตรียังคะนองก้องภายใน

ฟอนไฟฝันคุกรุ่นทั้งงุนง่วง

 

นึกสนุกลุกมาตาปรือปรือ

เปิดเพลงฮือปลุกโสตไฟโชติช่วง

กลางเดือนพราวดาวตื่นหมื่นพันดวง

ฉันจะควงปากการ่ายกวี

 

จ่อมจมอยู่กับหน้ากระดาษว่าง

ไม่เห็นทางปรากฎรจน์วิถี

ง่วงงาวหาวหวอดตลอดนาที

ขับแต่บทกวีคาร์บอนไดออกไซด์

 

ว่าง่วงง่วงมึนมึนหัวมึนตึ้บ

ไอเดียทึบเข้าดงอสงไขย

ออกซิเจนรีบรุดสูดหายใจ

ยังหาวได้หาวเฟื่องเป็นเรื่องราว

 

เกลื่อนกวีกระวาดก๊าซคาร์บอน

จากบางใครไม่หลับนอน…นกฮูกสาว

เถอะ หนุมานยังหาวเป็นเดือนดาว

กระไรเล่า…หากฉันจะหาวเป็นบทกวี !

 

( ฮ้าววว…..ไฮ้ !)

 

*จากคืน insomnia ....ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต

โดย ดาวปลาตะเพียน

 

กลับไปที่ www.oknation.net