วันที่ อาทิตย์ ธันวาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เกาะพีพี หนึ่งคืนนั้น สั้นเกินไปไหม? [ตอนจบ]


สวัสดีค่ะ เพื่อนบล็อกเกอร์





เกาะพีพี หนึ่งคืนนั้น ยืนยันว่า "สั้นเกินไป"  เที่ยวได้ไม่ทันหมดค่ะ  แต่ทริปนี้ กับพี่สุภาวัลย์กับสีน้ำฟ้า เราสองคนยืนยันว่า มิตรภาพนั้นยืนยาว  ข่าวว่า หน้าโลว์ที่จะถึง พี่สุ มาอยู่เป็นเดือนแน่ๆ  ฮา  แบบนั้นไหมคะ ?  สีน้ำฟ้าอำไว้ก่อนล่ะ

คราว ที่แล้ว ทิ้งท้ายไว้ที่ การพายเรือ ล่อง เล่น ที่ ปิเละลากูน  โดยย่อเรื่องไว้ เพื่อที่จะให้ตอนนี้ มีภาพประกอบเพลง มีลายหินจากภูเขาหินปูนสวยๆ มาฝากมากมาย

แต่ปรากฎว่า เพลงที่ต้องตา ถูกใจ ส่วนใหญ่ จะไปอยู่ในกฎเกณฑ์ข้อห้าม ใต้ปุ่มเผยแพร่ซะทุกเพลงไป  ก็เลยไปรบกวนพี่โฟล์คเหน่ออีกตามเคยค่ะ


เพลงนี้เนื้อหาค่อนข้างกระแทกใจค่ะ แต่ไม่เกี่ยวอะไรเลย กับการเที่ยวทะเล ฮาฮา เอาน่ะ รับรองว่าใครกดฟังแล้วต้องยิ้มทุกรายไป


ใครฟังแล้วติดใจ ติดตามไปฟังต่อที่บล็อกพี่โฟล์คเหน่อได้นะคะ มีเพลงมากมาย หลาก สไตล์ ให้เลือกค่ะ



 







มาตาม พี่สุภาวัลย์  พี่แคลลี่ และพี่แอนดรูว์ ขึ้นฝั่งที่อ่าวมาหยากัน  งานนี้ สีน้ำฟ้ารออยู่ในเรืออีกแล้วค่ะ เรือแล่นเล่นลมช้าๆ เหมือนยังอาลัยอาวรณ์ ปิเละลากูน ไปจอดที่อ่าวโละซามะ หรือเราจะเรียกกันว่า ด้านหลังอ่าวมาหยา

ที่นี่เวลาน้ำลง ก็มีเขาทะลุ เป็นรูลอดขึ้นฝั่งได้ แต่ถ้าวันไหนน้ำขึ้นสูงเกินจะเดินลอดไปได้ ก็ปีนบันไดไม้ขึ้นไปค่ะ

วันนี้น้ำลงค่ะ แต่คลื่นก็แรงใช้ได้เหมือนกัน ต้องสาวเชือกที่ผูกไว้ ไม่งั้นไหลตามน้ำกันแน่ๆ  ถึงกระนั้นก็ยังมีนักท่องเที่ยวที่แข็งแรงๆ  ว่ายน้ำไปด้วยนะคะ  มาดูภาพ ทุลักทุเลทัวร์ ของพี่ๆ กัน














นี่ค่ะ  ภาพที่เคยขอยืม พี่แอนดรูว์

มาใส่ไว้ในบล็อกตอน พี่จ่าจินต์มาที่นี่










เ้ดินแป๊ปเดียว ก็ทะลุ ถึงด้านหน้าอ่าว

สถานที่นิยม ซึ่งตอนนี้ก็ยังคงธรรมชาติสร้างสรรค์อยู่

น้ำที่นี่ อุ่น  เพราะว่า นี่เริ่มเย็น แดดร่ม ลมตก


ถ้าใครที่เปียก มาจากปิเละลากูนแล้วละก็ ขอแนะนำว่า

การได้เล่น แช่ อยู่ในน้ำ จะอุ่น สบายกว่าอยู่บนบก










จะใช้เวลาอยู่ที่ประมาณ ชั่วโมงกว่าๆ


เรือจะล่องจาก อ่าวโละซามะ มารออยู่ด้านหน้า


เหมือนเคยค่ะ  ใคร ใคร่ ว่ายน้ำ .. ว่าย

ใคร ใคร ขึ้นเรือยนต์ .. ขึ้นเรือ มาเทียบ เรือใหญ่






คนขับเรือ เริ่มเรียกให้นักท่องเที่ยว ขึ้นจากน้ำ

ประมาณ หกโมงเย็น  เพราะใกล้อาทิตย์ตกแล้ว


บนเรือ ซันเซท ออริจินัล ของเรา จะทยอยแจก ข้าวผัดผักที่อร่อยที่สุดในโลก

วันไหน แยกย้าย กระจาย มุมใคร มุมใคร ได้เลย

เพื่อรอจนกระทั่งหมดแสงสุดท้ายแห่งวัน





หลังจากหมดแสงแห่งวันแล้ว


เรือจะแล่นเล่นลม ช้าๆ  เพื่อกลับเข้าสู่ฝั่ง ที่ท่าเทียบเรือเกาะพีพี


ฟ้าค่อยๆ คลี่ม่านสีเทาปกคลุมทั่วบริเวณ  ลมเย็นๆ ปะทะใบหน้า


อากาศที่แสนจะสดชื่น จะประทับใจคุณไป ตราบนาน


เสียงเพลงสากล ทำนองคลาสสิค พริ้วหวาน แว่ว แผ่ว ดัง ตลอดทาง







หลังจากกลับเข้าฝั่ง  สีน้ำฟ้า พี่สุ และพี่เนา แวะนั่งรับประทานอาหารกันที่ร้านมาดาม  ส่วนพี่แอนดรูว์ กับพี่แคลลี่ ไปดินเนอร์กันสองคน  มื้อนี้ พี่สุ เป็นเจ้ามือค่ะ  เกรงใจจริงๆ  บังเอิญ เจ้าบ้านเหลือเงินติดกระเป๋าห้าสิบบาท ไม่กล้าบอกว่าเลี้ยงแขก  เอาไว้ คราวหน้าที่สุมา  ขอเลี้ยงข้าว ตอบแทนนะคะ













รุ่งขึ้นอีกวัน  พี่สุ ตื่นตั้งแต่ตีห้า ขึ้นไปถ่ายภาพบนจุดชมวิวที่สาม พระอาิทิตย์ขึ้นงดงาม แค่ไหน ต้องรอเอ็นทรี่ เกาะพีพี ตามคิว ล่ะค่ะ  เพราะว่าพี่สุ ท่องเที่ยวเยอะ จนคิวลงบล็อกล้น.. คาดว่าคงได้ชมกันรับปีใหม่ (ฮา)  หวังว่านะคะ หวังว่า

พี่ๆ ขึ้นเรือบ่าย กลับไปต่อทริปกันที่ภูเก็ต อีกหลายคืน กว่าจะกลับกรุงเทพฯ

หนึ่งคืนที่เกาะพีพี สั้นเกินไปจริงๆ ค่ะ  ก็ได้แต่หวังว่า พี่สุภาวัลย์  พี่แคลลี่ และพี่แอนดรูว์ จะวนกลับมาให้โอกาส สีน้ำฟ้าอีกครั้ง และต้องขออภัยที่ต้อนรับขาดตกบกพร่องนะคะ  เนื่องจาก ช่วงนั้น ได้นอนน้อยเหลือเกิน เดินแทบไม่ไหว ก็เลยไม่ได้พาเดินไปลองบีช

รับรองค่ะ รับรอง  ตอนนี้ออกกำลัง ซ้อมไว้แล้ว พี่ๆ หรือเพื่อนบล็อกเกอร์ท่านไหนมา

รับรอง ได้เดินแน่ๆ

พบกับ เกาะพีพี โฉมใหม่  ทริปหน้า  ซึ่ง เป็นของ นางสาวเอ๋อ และน้องยุ้ย จากเชียงใหม่  ที่มาตั้งแต่ ๑๑ - ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๒   น่าจะเป็นกระทู้ปิดปีนี้

ปีหน้า..ใครจะเป็นรายต่อไปดีน๊อ..

แจ้งความประสงค์มาได้เลยจ้า.. รับรอง ไกด์ท้องถิ่นคนนี้ พาเดินฟรี แถมเลี้ยงข้าวอีกต่างหากเอ้า !!!


โชคดีค่ะ   พบกันใหม่


สีน้ำฟ้า

โดย สีน้ำฟ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net