วันที่ พุธ ธันวาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สมบัติของฉัน





หลังจากตัดสินใจลาออกจากงาน เพราะเหตุผลที่ว่า  "มันถึงเวลาแล้ว" 
อะไรๆ ก็รั้งเราไม่ได้ โบนัสเอย...  เที่ยวเอย... เงินเดือนเพิ่มด้วยล่ะ....
แต่มันไม่ไหวแล้ว รู้สึกใจจะขาด อยากจะหยุดซะเฉยๆ
 
หลายๆ ผลกระทบจากซ้าย, ขวา, หน้า, หลัง, บน, ล่าง หรือง่ายๆ จากหลายๆทางนั่นล่ะ
มันทำให้เราอยากอยู่เฉยๆ อยากอยู่แบบไม่มีทางเลือก อยากอยู่แบบจนตรอก
เผื่อมันจะผลักดันความกระตือรือร้น ความคิดออกมาบ้าง  ก็เท่านั้น
 
แล้วก็เริ่มๆ เก็บของ  ค่อยๆเก็บ ค่อยๆเก็บ ไม่ได้รีบ  ไม่รีบ....  เพราะของไม่เยอะไม่รู้รีบไปไหน
และสรุปได้ว่า....  ของตูไมเยอะจังง่ะ
1.  หนังสือ 2 กล่องหญ๋ายยยมากกก
2.  เสื้อผ้า 1 กระสอบ
3.  CD - DVD อีก 1 กล่องลัง
4.  รองเท้าทิ้งขยะไป 10  ทิ้งไว้กรุงเทพ 10 เอากลับโคราชอีก 10 - -. เวลาใส่ก็ใส่ทีละคู่ แล้วไมมันเยอะจังหว๊า
5.  ต่างหูนี่ไม่ต้องนับ ถ้าชั่งน้ำหนักคงได้สักกิโล
6.  อื่นๆ จิปาถะ
 
เรื่องนี้จึงสอนให้รู้ว่า....
อย่าบ้าซื้อสิ่งของที่ไม่จำเป็นนัก  แล้วก็ควรเตรียมพร้อมแต่เนิ่นๆ ทั้งๆที่รู้เวลา ฮ่าๆๆ
และที่สำคัญ "ใจ" น่ะ "ใจ"  เอากลับไปด้วย เพราะยังไงเค้าก็ไม่เคยมองเห็นเลย....


 
ปล. รูปนี้ถ่ายหลังจากไปกินเลี้ยงที่อ่างศิลา เดอะแกงค์ มีดังนี้
พี่กัณ+น้องพิพิว, พี่หน่า, พี่รจ, นิดหน่อย, น้องแอม และเราเอง
ทุกๆเค้าลงไปเล่นน้ำกัน เรานั่งอยู่ที่เก้าอี้ผ้าใบ (เฝ้าของ)
พี่หน่าตะโกนถาม "ตั๊กเป็นไรป่าว นั่งนิ่งๆ เฉยๆ เศร้าอะไร"
บอกกลับไปว่า "เมาจ๊ะ  ไม่ได้เป็นไร ฮ่าๆๆ" 
ทริปนี้สนุกๆ ทริปสุดท้ายก่อนลาออกจากการเป็นพนักงานประจำ

โดย พันธิวา

 

กลับไปที่ www.oknation.net