วันที่ พฤหัสบดี ธันวาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ก่อนข้ามปี


เมื่อวานนี้ไปฟังสวดพระอภิธรรมศพที่วัดเจดีย์หลวง

พระ เณร รวมกันห้ารูป  สวดสี่รูป เทศน์อีกรูป 

ไม่นับรวมรูปพระที่ขึ้นธรรมาสน์เทศนาธรรม จะเหลือพระสองรูปนั่งหัวแถว ถัดมาเป็นเณรอีกสองรูป
นอกจากความต่างเรื่องของสถานะที่ใช้เรียกพระกับเณรแล้ว

สิ่ง ภายนอกที่เห็นได้ชัดและไม่สบอารมณ์นักคือ ขณะเรานั่งฟังธรรม พระสองรูปแสดงอาการเข้าใจในธรรมอย่างสูงด้วยการสัปหงก  แต่สองเณรนั่งฟังหลังตรง ตาใส

ตั้งใจเลยว่าจะไม่ขอถวายสังฆทานให้พระสองรูปนั้น  (จริงๆ ไม่ควรเลือกนักหรอก) แต่จะถวายที่เณรแทน
(เป็นเจ้าภาพร่วม เลยต้องไปถวายหลังสวดจบ)

การมัวแต่คิดอคติ ทำให้เทศนาธรรมนี้  มีประโยคเดียวที่จำได้ 

"คนเรายินดี ฉลองวันครบรอบวันเกิดที่อายุเพิ่มขึ้นอีกปีมความสุขกัน..แต่มีกี่คนฉุกคิดว่าเราได้เสียเวลาไปแล้วอีกปี..ชีวิตเราหดสั้นลงไปอีกปี"

ปีใหม่นี้ก็เช่นกัน ปล่อยเวลาผ่านไป
อีกปีหรือเปล่า

กลับบ้านมาดู "ฝันโคตร โคตร" ที่เช่ามายังไม่ได้ดูและคงต้องถูกปรับวันละสิบห้าบาท

ประโยคเร่ืองเวลาก็มาแทงใจดำดำช้ำๆ นี้

"รู้มั้ย นาฬิกา กับเวลาต่างกันยังไง
นาฬิกา เราให้ใครไปยังขอคืนได้
แต่ถ้าเป็นเวลา เมื่อไหร่ก็ตามที่เราให้ใครไปแล้ว มันเอาคืนไม่ได้"

โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
......

โดย พ่อข้าวปั้น

 

กลับไปที่ www.oknation.net