วันที่ อาทิตย์ ธันวาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ขอเป็นกำลังใจให้..บล็อกเกอร์หน้าใหม่ทุกคนของโอเคเนชั่น


     เมื่อวานนี้มีลูกศิษย์ผมคนหนึ่งโทรมาหา พูดคุยกันหลายเรื่อง สัพเพเหระ 
จะเรียกว่าคุยเรื่อยเปื่อยก็ได้ ผมก็ชอบพูดคุยกับคนอยู่แล้ว เป็นพวก outgoing 
ชอบพูด ชอบคุย กล้าที่จะแสดงตัว กล้าที่จะแสดงความคิดเห็น ลูกศิษย์ก็เลยชอบมา
ปรึกษาหารือ โน่นนี่นั่น  คุยกันไปได้เรื่อย ๆ 
     มีอยู่เรื่องหนึ่งซึ่งผมแนะนำให้เขาทำ นั่นคือเปิดบล็อกกับโอเคเนชั่น เพราะ
เขาอยากมีอาชีพเป็นวิทยากรเหมือนกับผม ก็เลยบอกเขาไปว่าคนที่จะเป็นวิทยากร
ต้องสื่อสารเก่ง ถ่ายทอดเก่ง เขาก็เชื่อฟังดี เปิดและเขียนบล็อกในโอเคเนชั่นเมื่อต้น
เดือนที่ผ่านมา 
     นับเวลาก็ 26 วันแล้ว แต่เขาเพิ่งเขียนบล็อกไปแค่ 2 เอนทรี่ และนี่จึงเป็น
สาเหตุที่เขาโทร. มาปรึกษาผม ว่าจะทำอย่างไงดี อยากจะเขียนก็ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร  
นึกเรื่องไม่ออก แถมกลัวว่าเขียนไปแล้ว จะไม่มีคนอ่าน กลัวว่าจะเขียนได้ไม่ดี 
กล้วโดนคอมเมนต์ กลัวสารพัด ...
     ผมก็เลยให้คำแนะนำไป ตามประสาคนที่เคยเกิดความรู้สึกนี้มาก่อน 
ตอนผมเขียนเอนทรี่แรก ๆ ก็กังวลก็รู้สึกเหมือนลูกศิษย์คนนี้  เคยโดนคอมเมนต์ว่าแรง ๆ 
ในบล็อก เคยเขียนแล้วไม่มีคนคอมเมนต์เลยก็มี มีทั้งคนที่ชอบและไม่ชอบสิ่งที่เราเขียน
    ตอนหลังใช้เทคนิคเปิดใจ รับฟัง และเรียนรู้ไปเรื่อย ๆ ลองผิดลองถูก จนรู้ว่าคน
ในโอเคเนชั่นเขาชอบอ่านอะไรกัน 
     บางครั้งตั้งใจเขียนมาก  เนื้อหาสาระที่เราคิดว่ามีประโยชน์มาก แต่ดันมีคน
อ่านน้อย (ก็ไม่เป็นไร)
     บางครั้งไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร หมดมุก ก็เลยเล่าเรื่องลูก เรื่องเมีย เรื่องหมา
ที่บ้าน ปรากฎว่า มีคนเข้ามาอ่านเยอะมาก (ก็ไม่เป็นไร) 
    หลายครั้งเนื้อหาสาระแน่นเปรี๊ยะ แต่ตั้งชื่อธรรมดาเกินไป ทำให้ไม่เร้าใจ 
คนก็ไม่คลิกเข้ามาอ่าน ต้องขุดกลยุทธ์การตลาดมาใช้ ตั้งชื่อให้เตะตา โดนใจ เรียก
เรตติ้งได้เยอะพอสมควร (ก็ไม่เป็นไร)
     เรียนรู้ไปเรื่อย ๆ  ข้อสำคัญอย่าหยุดเขียน เจออะไรที่ดีมีประโยชน์ ไม่ว่าจะ
มาก หรือน้อยก็เอามาเล่า มาแบ่งปันกันในบล็อก 
     ถึงวันนี้ผมเขียนบล็อกมาแล้วประมาณ 1 ปี กับ 8 เดือน ผ่านมาประมาณ 
600 วัน เล่าเรื่องลงบล็อกโอเคเนชั่นไปแล้ว 602 เอนทรี่ เฉลี่ยวันละ 1 เอนทรี่ 
บางวันเขียนไม่ออกก็ไม่เป็นไร อยากเขียนเมื่อไรก็เขียน บางวันอารมณ์ดีก็เขียนได้
วันละ 2-3 เรื่องแน่ะ
     ส่วนใหญ่ผมจะมีเวลาว่างตอนกลางคืน กับตอนเช้า หรือไม่ก็วันหยุดอย่างวัน
นี้ ก็จะเข้ามาอัพบล็อก 
     ทุกวันนี้ผมสนุกกับการบล็อกมาก ชอบเขียน ๆ เกือบทุกวัน  ตอนนี้ผมมี
เรื่องที่อยากจะเขียน อยากจะเล่าเป็นสิบ ๆ เรื่อง  เจออะไรก็ชอบเอามาเล่าในบล็อก
ทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ผมเป็นคนเปิดเผย ไม่ค่อยมีอะไรแอบแฝง
     มีลูกศิษย์หลายคนเตือนว่าระวังจะได้รับอันตราย เพราะเปิดเผยมากเกินไป 
ก็รับฟังและระวังอยู่ แต่ยังไม่เคยได้รับอันตราอะไร เพราะตั้งแต่เขียนบล็อกมาก็มีแต่
สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นในชีวิตผม ได้เพื่อนใหม่ในโลกไซเบอร์ ได้เจอกัลยาณมิตรที่คอยช่วย
เหลือเกื้อกูล แบ่งปันความรู้กันแบบไม่มีกั๊ก ได้งานดี ๆ ทำ ได้มีหนังสือที่รวบรวม
จากบล็อก ได้ ... มากมายหลายสิ่งครับ 
  ผมขอพูดถึง ลูกศิษย์อีก 2 คน คนแรกชื่อเบญจ์ ใช้ชื่อในโอเคเนชั่นว่า..
philharmonics ผมสังเกตว่ามีอยู่ช่วงหนึ่งหลังจากที่เบญจ์เปิดบล็อกมาสักพัก
หนึ่ง เขาก็นิ่ง ๆ ไป ผมเสียดายความรู้ความสามารถที่เขามี อยากให้เขาเอามา
แชร์ในบล็อก ก็เลยคอยไปยุ ไปกระตุ้นกลาย ๆ ทำให้ดูเป็นตัวอย่าง ให้เขาเขียน
ไปเรื่อย ๆ  
 ทุกวันนี้เบญจ์เขียนได้ดีมาก ๆ อยากให้ทุกท่านลองไปอ่านบล็อกของเขาได้
นะครับ ที่ http://www.oknation.net/blog/philharmonics
     ส่วนอีกคนหนึ่งชื่อโจ้ ใช้ชื่อว่า hrdeverywhere ทั้งโจ้และเบญจ์ เป็นแฟน
พันธุ์แท้ของผม เขาทั้งคู่อยากเป็นวิทยากรอาชีพเหมือนผม 
           โจ้จะเป็นแนวสนุก มีอารมณ์ขัน ชอบเขียนเรื่องราวมีเนื้อหาสาระหักมุม 
เรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะอยู่เป็นประจำ ทำให้ผมชอบอ่านเรื่องของเขา 
เพราะอยากรู้ว่าตอนท้ายเขาจะจบอย่างไง  สนใจติดตามอ่านเรื่องของโจ้ได้ที่ นี่ครับ
   ทุกวันนี้ทั้งโจ้และเบญจ์ มีแฟนบล็อกติดตามอ่านอยุ่เป็นประจำ ก็ขอให้เขียน
ต่อไป แบ่งปันผู้อื่นต่อไป คนที่จะเป็นวิทยากรมืออาชีพยุคใหม่ ต้องเป็นผู้ให้ ใจกว้าง 
เปิดเผย ไม่อมภูมิ หรือกั๊กความรู้ไว้กับตัวคนเดียว 
          ทุกวันนี้เป้นโลกของการแบ่งปัน แบบ show & share
    สำหรับลูกศิษย์หลาย ๆ คนที่กำลังเจอปัญหาว่าไม่รู้จะเขียนอะไร บางคนเขียน
แล้วไม่มีคนอ่าน เริ่มท้อ ก็ขอให้ดูผม ดูเบญจ์ และโจ้เป็นตัวอย่างนะครับ 
          และก่อนจากกันวันนี้ผมก็มีกลอนแปดที่ผมแต่งขึ้นมาให้กำลังใจบล็อกเกอร์
หน้าใหม่หลาย ๆ คน ลองอ่านดูนะครับ

     บล็อกครั้งแรกอย่าแปลกใจทำไมยาก

เคยลำบากอยากหยุดเขียนตั้งหลายหน

แต่พากเพียรเรียนรู้สู้อดทน

หมั่นฝึกฝนจนผลลัพธ์ประทับใจ

     ทุกวันนี้มีแฟนคลับเข้ามาอ่าน

เราหน้าบานบล็อกทุกวันขยันเขียน

ขอทุกคนอย่าท้อใจใช้ความเพียร

หมั่นขีดเขียนเรียนจนรู้สู้ต่อไป

โดย Pro.Trainer

 

กลับไปที่ www.oknation.net