วันที่ จันทร์ ธันวาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เพลงที่ 41 ...สาวผักไห่


      ปีใหม่ปีนี้ เราจะยกครอบครัวกลับบ้านคุณปู่ค่ะ
      เมื่อจะไปอยุธยา ทั้งที่ไม่ไกลมาก แต่คราวนี้พ่อบอกว่าเราจะอยู่ที่บ้านคุณปู่คุณย่า 4 วันเลย จะนั่งๆนอนๆในทุ่งนากันทั้งบ้าน
      แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ต้องไปหาคุณปู่คุณย่า แต่แม่ก็วุ่นวายมาก ไหนจะต้องเตรียมของไปให้คุณปู่คุณย่า แถมยังต้องเตรียมเรื่องข้าวของเครื่องใช้ของพวกเรา
      "พ่อน่าจะหาแฟนแถวอยุธยานะ จะได้ไม่ต้องมาวุ่นวาย" คุณแม่แซวตอนนั่งทานข้าวกันเมื่อสักครู่

      พ่อบอกว่าก็อยากหา แต่พอมาเรียนรามที่กรุงเทพฯ สาวๆอยุธยาก็หายหมด
      ฉันเลยถามว่าตอนเรียนที่อยุธยา พ่อมีแฟนกี่คน คุณพ่อหันมายิ้มแล้วบอกว่า โอย คนจนๆแบบพ่อไม่มีใครมาชอบหรอก ได้แต่หลงรักเขาข้างเดียวนั่นแหละ
      "ปู่มีที่นาตั้งเยอะ ทำไมถึงบอกว่าจนล่ะคะ" ฉันถามคุณพ่อ
      พ่อบอกว่าแม้ปู่มีที่นาเยอะ แต่ก็ไม่ใช่ของปู่ทั้งหมด เพราะเป็นสมบัติส่วนรวมของพี่น้องหลายๆคน และเมื่อถึงวันนี้ พ่อตัดสินใจว่าจะตั้งรกรากเมื่อแต่งงานกับแม่ที่กรุงเทพฯ พ่อก็เลยไม่มีส่วนร่วมในที่ดิน แต่ที่นาของปู่ก็ถูกแบ่งให้ลูกๆหลายคน ที่แทบจะไม่มีใครกลับไปทำนากันเลย
      "ที่ดินตอนนี้ให้เขาเช่าน่ะลูก" พ่อบอกฉัน

      เมื่อคุยเรื่องนี้ติดลม แม่เลยถามเรื่องแฟนพ่อสมัยเรียนมัธยม
      พ่อบอกว่าก็มีสาวคนที่เลิกกันตอนไปเที่ยวลพบุรีนั่นแหละ พอเลิกกันก็งอนกันพักหนึ่ง แต่ก็ดีกันในฐานะเป็นเพื่อนโดยไม่เคยคิดจะเป็นแฟนกันอีกต่อไป เพราะต่างคนต่างรู้ว่าคิดกันคนละแบบ
      คุณพ่อไม่เคยบอกว่าหญิงสาวคนนั้นชื่ออะไร แต่เวลาพ่อคิดถึงอยุธยา เพลงที่พ่อชอบร้องคือเพลงนี้ค่ะ เพลง"สาวผักไห่" ที่เมื่อพ่อเปิดซีดีให้ฟัง แม่ก็หันไปถามว่า"แม่วิไลตอนนี้อยู่ไหนล่ะ.."
      คุณพ่อไม่ตอบ ได้แต่ยิ้มแล้วบอกว่าในชีวิตไม่รู้จักคนชื่อวิไลแม้แต่คนเดียว
      "แต่รู้จักสาวผักไห่หลายคนนะแม่.." คุณพ่อกล่าว


สาวผักไห่
ชาตรี ศรีชล

โอกาสหน้าพี่จะมาหาใหม่ ไม่ลืมคนชื่อวิไลบ้านผักไห่อยุธยา
แม่คุณคนสวยพี่จะมาช่วยทำนา เห็นข้าวมันขึ้นราคาอยากมีพ่อตาทำนาดู
พี่คนจรหาคู่นอนคู่ดวงแด ต้องกลับไปบอกพ่อแม่เพื่อให้แกได้รับรู้
ลูกมีภรรยาได้เป็นชาวนาคงน่าดู จะได้เป็นย่าเป็นปู่ เพราะเลือดไอ้หนูมันชาวนา
ข้าวขึ้นราคาอย่าหลงวาจาไอ้เสี่ยหนุ่ม พี่อยู่ไกลหัวใจมันกลุ้ม ร้อนรุ่มดั่งเดือนเมษา
น้ำตาลใกล้มดอย่าให้พี่อดอาลัยหา ไม่นานพี่ก็กลับมา มาหมั้นสาวนาชื่อว่าวิไล
โอกาสหน้าเข้าพรรษาเทศกาล จงคอยพี่ก่อนไม่นานพี่กลับบ้านกรุงไกร
พี่คนบางกอกไม่เคยคิดหลอกดั่งคำใคร ก็เพราะพี่รักปักใจ แม่สาวผักไห่อยุธยา

โดย วาสนา

 

กลับไปที่ www.oknation.net