วันที่ จันทร์ มกราคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

วันเด็กปีนี้ไม่มีนางฟ้าของจ่า..ที่ชื่อคมคาย..?หลับให้สบายนะนางฟ้าของฉัน...?...


วันเด็กปีนี้ไม่มีนางฟ้าของจ่า..

ที่ชื่อคมคาย..?

               เจ้าคมคายของพี่จ่า..ห้าหกปีที่ได้รู้จักกับเจ้าและพี่ชาย...

วันเด็กปีนี้ฉันหอบเจ้าตุ๊กตาหมีตัวใหม่ไปแทนตัวเก่าที่เจ้าอยากได้...

ทำไมลมมันถึงพัดแรง แรงจนเจ้าดอกรักเร่สองฟากทางเข้าบ้าน...

ของเจ้ามันหักร่วงลงเป็นทางยาวหลายสิบต้น เจ้าดอกผักบุ้งสีม่วง...

ริมคลองมันไม่ร้องเพลงให้ฉันฟังเลยวันนนี้.เจ้าแดงกับ...

ไอ้ด่างมันเห่าดีใจไม่เหมือนเคย..มันร้องโหยหวน..

             สองเดือนกับอีกสิบวันผ่านไป..ไม่คิดเลยว่าเจ้าคมคาย ...

นางฟ้าของพี่จ่าจะจากไป..ไม่มีวันกลับ...ปลายสายจากยายแสง...

ไมบอกกล่าว.ยายแสงบอกว่ากลัวคุณจ่าตำรวจช๊อคให้มารับรู้...

ด้วยตัวเองดีกว่า....

            วันที่มันจะไป มันไปง่ายๆไม่ทุรนทุราย มันบอกว่า ...

คงไม่มีวาสนาได้เจอพี่จ่าหละไม่รู้เป็นไร ผมยังแซวว่าจองวัดไหน...

ไว้หละคายพี่จะได้ตามไปถูกเสียงอาคมพี่ชายพิการคนโตเล่า...

ให้ฉันฟัง...มุ้งที่นอนและของเล่นยังอยู่ที่เดิม ที่ที่คมคายเคยนอน...

 เป็นเจ้าหญิงอยู่ตรงนั้น...มาทุกครามีแต่เสียงและรอยยิ้ม....

เล่าจ้อยๆของสองพี่น้องแข่งกันระงมอวดฉัน....

            วันนี้แกงส้มดอกแคและปลาสลิดตัวโตๆกับแกงบวดฟักทอง...

ฝีมือยายแสง มันหนืดคอของฉันไปหมด..ไปสวรรค์แล้วใช่ไหม

คมคาย....หลับให้สบายนะเจ้าหญิงตัวน้อยๆของพี่จ่า...

เจ้าเจ็บปวดและต่อสู้...มามากแล้ว...หมดเวรหมดกรรมเจ้าแล้ว...

แม้เจ้าตุ๊กตาหมีตัวโตที่พี่จ่า...บ้าหอบฟางมาให้เจ้าในวันเด็กปีนี้..

มันจะค้างเติ่งแต่พี่จ่ารู้ว่า...

หนูต้องชอบมัน...มันมีลักยิ้มเหมือนเจ้าด้วยนะสองข้างด้วยซิ...

             ข้าวสารสองถุงและเงินคนละห้าร้อย จะเอามาให้เจ้าสองคน...

หยอดกระปุกออมสินแข่งกัน...การเฝ้ารอของเจ้า พี่จ่าขอโทษ...

 แค่ได้มารับรู้ว่าเจ้าไปแบบสบายๆ เจ้าดอกพุทธรักษา...

สีชมพูริมคลองมันยังไกวกวัดไปมาทักทายฉัน...

.หนูบอกว่าหนูชอบดอกบานชื่นชอบดอกเข็มชอบดอกรัก...

และเจ้าชบา จึงให้แม่นำมาปลูกรอบบ้าน....

จำได้นางฟ้าบอกให้พี่จ่าเอามะลิมาลอยน้ำเย็นในโอ่งคราโน้น..

             พี่จ่าคงไม่ได้เจอนางฟ้าตัวน้อยๆอีกแล้วซิ...ปลาชะโดตัว...

ใหญ่เสียงนกมาไล่จิกกันบนต้นมะขามเทศ เสียงปลาแต่ละตัว...

โดดฮุบเหยื่อแล้วหนูทั้งสองให้พี่จ่าทายว่าเป็นปลาอะไร....

คงไม่มีวันนั้นแล้ว..นางฟ้าของพี่จ๋าหลับให้สบายนะ....

พี่จ่าไม่ได้มาร่วมงานของหนู...แต่วันนี้เจ้าตุ๊กตาหมีตัวใหญ่...

ที่เจ้าอยากได้..พี่จ่าเอาไว้ตรงนี้ตรงที่พี่จ่ามาทาแป้งหวี...

ผมให้เจ้านะคนดี...
  

           วันเด็กที่ผ่านมาฉันไปบ้านยายแสงที่อำแพง จังหวัดสมุทรสาคร...

ไปนอนฟังเสียงปลาชะโดมันโดดฮุบเหยื่อยามค่ำคืน ...

ไปฟังเสียงเจ้าอาคมและคมคาย สองพี่น้องพิการ ที่แย่งกันเล่าเรื่อง...

โน้นเรื่องนี้ให้ฉันฟัง..แต่วันเด็กปีนี้ไร้เจ้านางฟ้าที่ชื่อคมคาย...

เจ้าดอกบานชื่นของพี่จ่า..ฉันเดินทางเกือบร้อยกว่าเที่ยว...

ที่บ้านยายแสงไปกลับกรุงเทพฯอย่างน้อยได้ไปกินแกงส้ม...

กับผักต้มริมคลองบ้านยายแสง.แต่วันนี้กับข้าวมันไร้จืดชืดเหลือเกิน....

          ฉันทิ้งยายแสงและเจ้าอาคมคมคายสองพี่น้องนี่ไปไม่ได้...

เหมือนโซ่ผูกรัดพันธการหัวใจฉันไว้...แม้วันนี้เจ้าหญิงนางฟ้าของฉัน...

จะจากไปไม่มีวันกลับ....ฉันก็คงจะไปเยือนไปที่นั้นไม่จำเป็นต้อง...

เอาอะไรไปให้...

            ยายแสงต้องการแค่กำลังใจ ได้ไปช่วยเช็ดเนื้อเช็ดตัว ...

ส่งเสียงคุยพูดคุยฉันก็ดีใจแล้ว กับสิ่งที่ฉันได้ทำให้ด้วยหัวใจฉัน ...

บางทีไม่จำเป็นต้องเป็นเงินเสมอไปมิใช่หรือ......คราวหน้าไปบ้าน...

ยายแสงกับจ่าไหมครับ...แม้ไม่มีนางฟ้า ก็ยังมีเจ้าอาคมผู้พี่ชาย...

ที่อยู่เป็นกำลังใจให้ยายแสง......

            ส่งกำลังใจให้ยายแสงหรือข้าวของเงินทองเล็กๆน้อยๆ...

พอที่ยายแสงจะได้จุนเจือและมีกำลังใจอยู่ดูโลกใบนี้ ส่ง...

ตามที่อยู่นะครับผม....

กรุณาส่ง...


ยายแสง  มาชานนา..


45 หมุ่ 6 ต.อำแพง อ.บ้านแพ้ว

 จ.สมุทรสาคร


74120?....

โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net