วันที่ พฤหัสบดี มิถุนายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

น้ำตาแสงเทียนรินราดรดซากปรักหักพัง-และเถ้าถ่านโรงเรียน


น้ำตาแสงเทียน

----------------------

อีกวันใหม่ใจหวาดหวั่น

ย่ำแย่เสียขวัญ

แขวนชีวิตบนเส้นทาง

ฝ่าข้าม-ภูไพร-สวนยาง

เหวี่ยงหวังเคว้งคว้าง

บนเส้นด้ายชะตากรรม

เรื่องราวเถื่อนถ่อยอธรรม

ทิ่มแทงตอกตำ

โหดเหี้ยมห่าสุดสามานย์

ฝนแดงแห่งความดิบด้าน

สังเวยแดงฉาน

นองท้องธาร"สายบุรี"

ฯลฯ

วันใหม่-อีกหน,วันนี้

น้ำตาปริ่มปรี่

อาลัยเศษซากโรงเรียน

ใครกันทำลายเบียดเบียน

เผาจนมอดเหี้ยน

ไร้สิ้นมนุษยธรรม

สงสารเด็กน้อยตาดำดำ

ไถ่ถามรินคำ

เขาเผาทำไมค่ะคุณครู

น้ำตาไหลพรากพรั่งพรู

ครูขาพวกหนู

จะเรียนที่ไหนอย่างไร

มันคือคำถามยิ่งใหญ๋

ว่าใครจุดไฟ

เผาหัวใจครู-นักเรียน

ฯลฯ

วันนี้...

ริบหรี่ราแรงแสงเทียน

วุ่นวายวนเวียน

บทเพลงเข่นฆ่าป่าใต้

ชีวิตครูแขวนอยู่อย่างไร

เบี้ยเสี่ยงภัย-ใช่ไหม?

วิธีแก้มอบแด่...ครู

ลึกลึกวาดหวังเป็นอยู่

สั่งสอนความรู้

ส่งเด็กน้อยสู่ฝั่งฝัน

เพียงหวังวิถีแห่งคืนวัน

มีสันติธรรม์

มุ่งมั่นฉายส่องแสงเทียน

ก.ไก่อ่านออกบอกเขียน

โธ่!!!

วันนี้..โรงเรียน

เหลือเพียงเถ้าถ่านวอดวาย

ฯฯฯฯ

----

สวนอักษร:ธารคำท่ามลางยุคสมัยฯ

(เอื้ออนุเคราะห์ภาพโดย : บังรูน)

โดย abu-ardil

 

กลับไปที่ www.oknation.net