วันที่ อังคาร มกราคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ฉีกซองที่ 1 ถึงครู


ผ่านไปเดือนกว่า ที่ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมเยียน blog มาครั้งนี้ได้โอกาสอันดีก็เลยขอเข้ามาเขียน เนื่องจากเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเป็น “วันครู”  ผมก็เลยนึกขึ้นมาได้ว่า เออ...เราก็เป็นครูคนหนึ่งเหมือนกัน เพราะพนักงานในบริษัท ไม่ว่าจะเป็นพนักงาน office หรือพนักงานที่อยู่ตามสาขา ทุกคนจะเรียกผมว่า “ครู” กันหมดเลย (เหมือนอย่างที่ผมเคยเกริ่นไว้เมื่อครั้งก่อนหน้านั่นแหล่ะครับ) ไม่มีหรอกคำว่า ท่านประธาน คุณสมศักดิ์ หรืออะไรทำนองนั้น ผมก็จะได้ยินแต่คำว่า “ครู” กันตลอดเลยครับ เพราะผมชอบสอน สอนทั้งการทำผม และสอนอะไรต่างๆ ในการดำเนินชีวิตให้กับเด็กๆ ในบริษัท พนักงานก็เลยเรียกตามๆ กันมาจนเป็นวัฒนธรรมไปเลย

นั่นก็เป็นที่ไปที่มาที่ทำให้ผมเขียนเรื่องนี้  แน่นอน ผมไม่ได้มาเขียนในมุมมองของตัวผมเองอยู่แล้ว แต่ผมจะเอามุมมองของลูกศิษย์ของผมมาเผยแพร่ (หรือแฉนั่นเอง)

เนื้อหาต่อไปนี้ ขออนุญาตเจ้าตัวแล้วนะครับ (และรู้สึกว่าจะปลอดภัยต่อผมด้วย) ดังนั้นผม copy มาให้อ่านเลยละกัน ที่จริงศิษย์เหล่านี้เขาเขียนมาได้สักพักใหญ่แล้วล่ะครับ ผมให้เด็กในบริษัทไปสัมภาษณ์คนเหล่านี้เพื่อทำเป็นประวัติหรือบันทึกช่วงเริ่มต้นของบริษัทเก็บไว้ ปรากฏว่าคนเหล่านี้ก็เขียนความรู้สึกตัวเองออกมาด้วย แล้วพนักงานก็(แอบ)เอามาให้ผมอ่าน พออ่านแล้วผมรู้สึกขำอยู่ในใจคนเดียว ก็เลยกะไว้อยู่ในใจว่าจะมาเล่าสู่กันฟังในช่วงวันครูนี่แหล่ะครับ มีทั้งหมดประมาณ 4 คน แต่ผมเอามาเปิดผนึกกันทีละฉบับนะครับ เกรงว่าจะยาวไป ศิษย์คนแรกคือคุณ พิณ ซึ่งอันนี้เบาะๆ ครับ ฉบับต่อไปอาจมีภาคพิสดาร เริ่มเลยนะครับ....

 

 

                “...จำได้ว่าตอนนั้นเราเริ่มต้นเป็นช่างสระผม ทำเล็บ และมีหน้าที่รับผิดชอบ ทำความสะอาดชั้นลอยของร้าน กรอกแชมพูและทำน้ำดื่ม หนูชงกาแฟ น้ำมะนาวด้วย พอตอนเย็นเลิกงานก็ไปช่วยกันซักผ้าทำผม เสร็จจากทำงาน ครูก็ให้ฝึกม้วนแกนดัดผม และเกล้าผม และมีสอนภาษาอังกฤษ ใช่ ใช่ แล้วก็มีเหตุการณ์ที่ประทับใจหลายอย่างเลย แต่มีอันหนึ่งจำได้ ปี 2536 ครูให้ลงแข่งขันทำผมชิงแชมป์ผมประเทศไทย คือ ตอนนั้นเราเพิ่งเริ่มตัดผม และครูก็ให้ตัดเด็กก่อน ซึ่งตอนนั้นเรายังตัดผมยังไม่คล่องเลย ครูก็จับเราขึ้นไปแข่งผมแล้ว และรู้สึกตื่นเต้นมากๆ และมือก็สั่น ๆ ๆ พูดแล้วขำตัวเอง

                ช่วงเริ่มต้นที่นี่บอกตรงๆ เลยว่าไม่เป็นอะไรเลย ครู นี่แหล่ะที่ลงมือมาสอนเรา สอนตัดผม ม้วนผม เพราะการที่เราจะตัดผมลูกค้า ครูจะบอกว่าให้ดูแนวผม รากผมว่ามันไปทางไหน หรือเวลาที่เราม้วนแกนดัดผม เราก็ต้องดูโคนผมว่า ล้มไปด้านไหน เพราะแต่ก่อน ครูจะตัดผม และดัดผมเอง และครูก็จะให้เราดูเวลาครูทำ เพราะครูเป็นคนปฏิบัติจริง แล้วก็ทำตาม และครูก็สอนจริงๆเลย เพราะตอนที่อยู่กับครู มีพนักงานอยู่ด้วยกัน 5 คน ก็มี คุณบอย พี่ศรีนวล คุณกัลยา คุณวิลเลี่ยม และตัวพิณเอง

                พอถึงเวลาสิ้นเดือนครูก็จะประชุม เวลาครูดุ และสอน เราก็จะร้องให้กัน เสียใจกันบ้าง เพราะตอนนั้นเราก็ยังเป็นเด็กอยู่และครูเขาเข้มงวดมาก ที่จริงใจลึกๆก็รู้นะว่าครูหวังดีแต่มันรับไม่ได้น่ะตอนนั้น พูดแล้วก็ขำตัวเอง เช่น เวลาทำแก้วแตกครูก็จะหักตังค์ด้วยนะ ครูอยากให้เรามีวินัยและรู้จักการใช้ข้าวของมาก เพราะครูเค้าเป็นคนละเอียดรอบคอบแบบสุดๆ

                แต่พูดแล้วอยู่กับครูอบอุ่นมาก แต่ละคนก็มาจากต่างจังหวัดกันทั้งนั้น และอยากจะบอกครูว่าครูเป็นผู้ให้เราจริงๆ ให้โดยไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน อยากให้ครูรู้ความรู้สึกของเรา และอีกอย่างหนึ่งเราก็ไม่เคยอยู่ที่ไหนมาก่อน มาอยู่กับครูตอนอายุ 18 ปี ครูเป็นเหมือนพ่อของเราคนหนึ่ง เพราะครูเป็นคนให้โอกาสคน เพราะถ้าไม่มีครู เราคงไม่มีวันนี้ เพราะครูจะพูดเสมอว่าเราต้องรู้จักเป็นผู้ให้ก่อน ก่อนที่จะคิดให้คนอื่นมาให้เรา และอย่าลืมบุญคุณคน เพราะเราอยู่กับครู เรารู้ว่าครูเป็นคนดูแลพ่อแม่ตลอด เพราะครูเป็นต้นแบบให้เราได้ทุกอย่าง เพราะตอนที่เราออกมาเปิดร้านของตัวเอง ครูก็มาตัดริบบิ้นให้ ถึงแม้เราจะออกมาเปิดร้านเอง เราก็ไปหาครูเหมือนเดิม มีอะไรก็ยังไปปรึกษาครูอยู่เสมอ

อยากบอกครูว่า ครูยังเป็นครูของเราตลอดไป และครูก็ยังเป็นกระจก คอยดูเราอยู่ตลอดไป 12 ปีแห่งความหลัง จะอยู่กับความทรงจำตลอดไปไม่มีวันลืมค่ะ

อยู่กับครู กับชลาชล ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ ตลอดเลย ชลาชล ไม่เคยหยุดนิ่ง และมักจะสอนให้เป็นผู้นำเสมอ และเป็นผู้จัดการที่ดี เช่น การทำบัญชี – รายรับ รายจ่าย การบริการลูกค้า สอนพวกบุคลิกภาพด้วย คืออยู่กับชลาชลเราก็ซึมซับไปแบบไม่รู้ตัว แบบอัตโนมัติอยู่แล้ว พอเรามีบ้านเป็นของตัวเอง เราก็เอามาใช้ได้เลย และไปดูงานต่างประเทศด้วย พอมามีร้านของตัวเองก็เอาระบบการบริหารของ ชลาชล มาเป็นต้นแบบได้สบาย...

ฉบับนี้เป็นของ คุณพิณ ครับ ตอนนี้ก็มีร้านอยู่ที่เลียบทางด่วนรามอินทรา สวยมากครับ หากใครมีโอกาสแวะไปเยี่ยมชมหรือใช้บริการได้

แล้วเจอกันฉบับหน้าครับ กับลูกศิษย์คนต่อไป

ปล.ขอเทิดทูนพระคุณครูทุกท่านที่อุทิศตัวเพื่อสังคม และเทิดไท้ในหลวงที่ทรงเป็นครูที่ดีที่สุดของปวงชนชาวไทยครับ

SOMSAK

โดย somsakonly

 

กลับไปที่ www.oknation.net