วันที่ พุธ มกราคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คิดถึง..ทุ่งดอกทิวลิป..ชลัมพู..สีม่วงเจ้าเอย...?....


คิดถึง..ทุ่งดอกทิวลิป..ชลัมพู...

สีม่วงเจ้าเอย...?....


.............เมื่อต้นหนาวของปีกลาย ฉันแบกเป้เดินทางไปที่นั้น...

สายน้ำไหลทุ่งกว้างของทิวลิปหลากสี สีชมพูของเจ้าเอย ...

สีม่วงของฉัน..ฟ้าสีม่วงที่นั้นสวยงาม สีชมพูยิ่งงามกว่า...

กับจักรยานยนต์ของปลายสามคืนสี่วัน ความหลังนี่ก็แปลก...

แปล๊ปหว่างใจทุกครั้งยามนึกถึง..ปลายสายกลับสัญญาลมลวง...

เออหนอเจ้ารักชั่วคราว..เจ้าทิวลิปงามสัญญาที่ไร้สัญญา...

..........เจ้าทิวลิปชมพูเจ้าเอย..ฉันไม่ได้ตั้งใจจะลืม แต่ขอโทษหาก...

การเดินทางของหัวใจมันหลงลืมอะไรไปบ้าง.กับค่ำคืน ลมหนาว...

 ใต้ฟ้าสีงามกลางทุ่งทิวลิปเมื่อสองปีก่อนที่เราสองเดินทางไปด้วยกัน...

ที่กรุงโซล..ความหลัง ยากจะลืม..อยากลืมกลับจำ...

อยากจำกลับลืม.ชลัมพูเธอบอกฉันชลัมพู...

.......หนาวนี้ที่เก่า..เธอกำลังทวงสัญญาลมแล้ง..จากใจ...

นี่ก็รักโน้นหละ..ฉันจะทำเช่นไรดี..ฝากนับดาว.ฝากปลิดกลีบ...

เจ้ากุหลาบสอดแซมหว่างใจแทนเราสองด้วยนะปลาย..ฉันไม่ปฏิเสธ...

.แต่ฉันกำลังสับสนเส้นทางเดิมๆ...ใครว่าอดีตเจ็บปวด.....

สำหรับฉัน..คือความทรงจำที่แสนหวาน.ภายใต้ผ้าห่มนวมหนานั่น..

........เจ้าทิวลิปสีชมพูเจ้าเอย..ปลายสายถามถึงเจ้าดอกทิวลิป...

สีม่วงสุขสบายดีไหม..?.หัวใจ ฉันอึ้ง ครบขวบหนาวแล้วกระมัง...

เจ้าชลัมพูที่กรุงโซล คงโตแล้วกระมัง..ที่นี้ฟ้าไร้แสงสีมีดาวนับ...

หมื่นล้านเป็นเพื่อน...สัญญาของคนบางคนกลับไร้สัญญาของอีกคน..

ชลัมพูเจ้าทิวลิปสีม่วงก็เจ็บปวดมิใช่น้อย...

..........เจ้าหญ้าคาชะเง้อคอมอง.กระซิบแผ่วเจ้าสาวน้อยปากทาง...

ขึ้นป่าภูคา กำลังส่งเสียงไชโยโห่หิ้วกับการมาเยือนของฉัน...

เจ้านกกระจิบส่งเสียงเจื้อยแจ้ว..แลจะประอวดคู่รักของมัน...

ฉันกำลังหนีหนีหัวใจตัวเองกระนั้นหรือ...ชลัมพู...

ที่นี้โลกกว้างเกินไป...กรุงโซลยิ่งไกลกว่า...

........สวดมนต์ข้ามปีกับคนรัก..หนาวนี้เจ้าทิวลิปสีชมพูเจ้าเอย...

หากเจ้าทิวลิปสีเหลืองสีแดงสีดำหรือสีส้มมันพูดแทนหัวใจฉันได้...

ฉันก็อยากขอโทษ..หากหัวใจสองภาคมันทำให้เจ้าชลัมพู...

หวนคืนฉันก็อยากที่จะทำมัน...ชลัมพู..ยังอยู่ในหัวใจฉันเสมอ..

โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net