วันที่ พุธ มกราคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

จากภาวะเบื่อตนเอง สู่....1 ใน 7 อะเมซิ่งเชียงราย (7 Amazing Chiangrai)


วันนี้ วันหนึ่ง ของชีวิต ที่รู้สึก เบื่อๆ อยากๆ เซ็งๆ อย่างงัยชอบกล กับชีวิตการทำงานของตนเอง ตลอดอายุราชการที่ผ่านมา 22 ปี....และ อีก 20 ปี ก็จะเท่ากับชีวิตเกษียณอายุราชการ อย่างเช่นคนอื่นเค้า........

แต่ชีวิตเรา จะอยู่ถึงตลอดรอดฝั่งหรือเปล่า นั้น........ก็เป็นที่มา ของภาวะเบื่อตนเอง

บ่ายๆ ขับรถเรื่อยเปื่อย หลังแอบไปดูสภาพพื้นที่ทำงานของตนเอง...ความเหมือนที่แตกต่าง ระหว่าง อบต. และเทศบาล.....แล้วก็แอบตรวจเช็คเส้นทางการท่องเที่ยว ที่จะเชื่อมโยงมาถึงหมู่บ้านชาวไทยภูเขาเผ่าอาข่า บ้านผาหมี หมู่ที่ 6 ต.เวียงพางคำ..........

ก็เลยแวบ เข้าเขตพื้นที่โครงการพัฒนาดอยตุง....

ตั้งใจไป ไหว้พระธาตุเจ้าดอยตุง ดีกว่า....เผื่อจิตใจจะได้สงบลงบ้าง?

ทางเดินชีวิต....มันเหงาๆ  ไปมั้ย? ชีวิตการทำงานในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 ปี...ก็ยังตื่นเช้าแล้วไปทำงาน...ค่ำคืนก็กลับเข้าบ้าน....เช้าก็ไป....หรือแตกต่าง หรือเหมือนกับชีวิตเมื่อรับราชการทหาร 9 ปี.

ทางเดินชีวิต........ (พอละ......ไปสู่จุดหมายของวันนี้ ดีกว่า)

พระธาตุเจ้าดอยตุง  อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย

บูชาดอกไม้ ธูปเทียน กราบสักการะ......วันนี้ มีผู้คนมาเที่ยวมากเช่นทุกครั้งที่ขึ้นมา กรุ๊ปใหญ่ น่าจะเป็นคณะศึกษาดูงานของ อปท.แถวภาคใต้....ส่งเสียงในฟิล์ม พอจับใจความได้

มองเห็นตู้ที่เป็นสัญลักษณ์ของ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานเชียงราย มีตราประทับ จึงรู้ว่า....เราขึ้นมา 1 ใน 7 อะเมซิ่งเชียงราย

แล้วก็หยิบ "พาสสปอร์ตท่องเที่ยว 7 อะเมซิ่งเชียงราย"  ประทับตราสัญลักษณ์ลงในช่อง หมายเลข 5 "พระธาตุดอยตุง"

เหลืออีก 6 แห่ง...คงมีโอกาส ได้เก็บภาพ ตามประสา "มือใหม่ หัดถ่ายรูป DSLR

1.อนุสาวรีย์พ่อขุนเม็งรายมหาราช.....2.รอยพระบาทในหลวงรัชกาลที่ 9....3.วัดพระแก้ว....4.วัดร่องขุ่น....5.มาแล้ว "พระธาตุดอยตุง"....6.วัดพระธาตุดอยเวา....และ 7.วัดพระธาตุผาเงา

(ภาพไม่สวย....แต่อยากลองดู "โบเก้")

ก็หวังว่า........ชีวิต คงอยู่ให้ถึง "หัวขาว หัวหงอก" มากกว่านี้. 

อย่าคิดอะไรให้มากกว่านี้ เลย........ว่าไปตามอารมณ์  เห็นเจ้าตัวนี้แล้ว นึกถึงเพลง "ปล่อย" ของนำเนื้อเพลงจากลิงค์นี้ มาเปิดให้ตัวเองฟัง อีกหลายๆ รอบแล้วกัน.

http://www.dmc.tv/forum/index.php?showtopic=13803

ชื่อเพลง : ปล่อย
ศิลปิน อ้น ธวัชชัย


ใครจะชิงใครจะชังมันก็ช่างหัวเขา แค่ตัวเรารู้เราช่างเค้าประไร

ใครจะชักใครจะแช่งใครจะแกล้งใครจะหยัน ก็ให้ช่างหัวมันก็ให้ปล่อยเค้าไป

ใครจะชมใครจะเชิดว่าประเสริฐเลิศหรู ตัวเรารู้เราอยู่ปล่อยเค้าชมไป

ใครจะรักใครจะเกลียดใครจะเสียด ใครจะสีก็เรารู้ตัวดีปล่อยเค้าทำไป..


เกิดเป็นมนุษย์สิ้นสุดแค่ตาย เอาอะไรมากมายในความอนัตตา

โลภไปทำไมช่วงชิงแข่งขัน สุดท้ายเหมือนกันต้องไปป่าช้า

จะเอาอะไรแค่รักโลภโกรธหลง ไม่มีความมั่นคงบนกิเลสตัณหา

เกิดแก่เจ็บตายใยจะไปยึดมั่น สรรพสังขารล้วนอนิจจา


ปล่อยวางมันเสีย ทุกโขติณณา...


ใครจะเมินใครจะมองใยจะต้องไหวหวั่น ใครจะใส่ร้ายกันใยจะต้องสนใจ

ใครจะดีใครจะเลวมันก็เรื่องของเขา ใครจะนินทาเราใยจะต้องทุกข์ใจ

ใครจะล้อใครจะด่าใยจะต้องว่าตอบ ใครไม่สนใครไม่ชอบใยจะต้องใส่ใจ

ใครจะคิดใส่ความใยจะต้องวุ่นจิต หากตัวเราไม่ผิดจะไปคิดทำไม...


เกิดเป็นมนุษย์สิ้นสุดแค่ตาย ประดุจดังต้นไม้ล้มทับโลกา

หมดลมเมื่อไรหาประโยชน์ใดเล่า ล้วนต้องถูกเผาหามไปป่าช้า

ชีวิตยังมีสร้างความดีไว้เถิด ได้ไม่เสียชาติเกิด ได้ไม่ต้องอายหมา

อันว่าความตายคือสัจธรรมของเที่ยง สิ้นสรรพสำเนียงเน่าเหม็นขึ้นมา

จะเอาอะไร...จะเอาอะไรกันนักหนา...

Get this widget |Track details |eSnips Social DNA

กราบสักการะบูชา "พระธาตุเจ้าดอยตุง"  แล้ว....ภารกิจ สำรวจเส้นทางท่องเที่ยว ยังไม่บรรลุ จะกลับลงไปร่วมปั่นจักรยาน กับ "กลุ่มออกกำลังกาย จักรยานสีแดง" ของเทศบาลฯ ก็เวลาล่วงเลยมา บ่าย 4 โมงเย็นแล้ว........

ไปลงที่บ้านผาหมี ดีกว่า....อีก 20 กิโลเมตร เอง

ผ่านสวนรุกขชาติดอยช้างมูบ...ยังเปิดให้บริการ  (เย็นแล้วนะ) ค่าเข้าชม ผู้ใหญ่ 50 บาท  ขอในอัตราผู้สูงอายุ ก็ไม่ยอม

นำภาพมาชมบางส่วนก่อนนะ .....เก็บภาพบางส่วนขึ้น หัวข้อใหม่ดีกว่า เวลาเข้าสู่เช้าวันใหม่แล้ว 0.42 นาฬิกา)

(เพิ่งหัดเขียนระบายความรู้สึก....ที่ผ่านมา เก็บ จำ ไว้ ใน หัว.)

ภาพแรก ลานจอดรถ กับฟ้า เป็น ฟ้า

ดอกไม้.......ก็คงเหมือนคนเรานะ ที่มีความรู้สึก อัดแน่น....ภาพก็เลยรู้สึก อึดอัด

แน่นมั้ยล่ะ (ถ่ายด้านนอก ยังไม่ได้ซื้อ ตั๋ว เข้าชม 50 บาท)

(ต่อตอนเช้า 06.46 ของวันที่ 21 มค.2553.....คนละอารมณ์ เมื่อคืนเน็ตเข้าไม่ได้ โฟสเรื่องและรูปจนจบตอนแล้ว เน็ตล่ม.)

แต่ อยู่ โดด เดียว อ้างว้าง เงียบ เหงา เศร้า สร้อย.......เกินไปหรือเปล่า

บางครั้ง ปลายทางของชีวิต.   ช่างมืดมน ตีบตัน หาทางออกไม่เห็น.

แต่ปัญหา ทุกปัญหา  "ต้องมีทางออก" ดังเช่น ปลายทางของอุโมงค์ แห่งนี้ ต้องมีทางออก

ปัญหา ทุกปัญหา ต้องมีทางแก้ไข ย่อมมีแสงสว่าง

อย่าเพิ่งท้อแท้.........กับชีวิตก็แล้วกันนะ

อยู่ที่มุมมอง ของเรา มองเอง....ฤา(อะไร)

วันนี้.......พอแค่นี้ก่อน เป็นเพียงภาพตัวอย่างส่วนหนึ่ง

จากชีวิต....พระธาตุเจ้าดอยตุง......สวนรุกขชาติดอยช้างมูบ...สู่หมู่บ้านชาวไทยภูเขาเผ่าอาข่า บ้านผาหมี หมู่ที่ 6 ต.เวียงพางคำ อ.แม่สาย จ.เชียงราย.........

เส้นทางเลียบ ชายแดน ไทย-พม่า..........สู่บ้านผาหมี บ้านห้วยน้ำริน บ้านถ้ำผาจม......แม่น้ำสาย ท่าขี้เหล็ก พม่า.

จะนำภาพมาเล่า.........แล้วใครเล่า จะร่วมเดินทาง.

"7 อะเมซิ่ง เชียงราย"

พาสสปอร์ต ท่องเที่ยว "เที่ยวไทย ครึกครื้น เศรษฐกิจ ไทย คึกคัก"

โดย ปอ.เอก

 

กลับไปที่ www.oknation.net