วันที่ ศุกร์ มกราคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ที่นั้นลำปาง...เจ้า....?...


ที่นั้นลำปาง...พ่ออุ๊ยแม่อุ๊ย...

ยังรอความช่วยเหลืออยู่เจ้า...?...


......ความรื่นเริงช่างตื้นนัก ความโศกเศร้าช่างลึกนัก...

ฉันนั่งอ่านอยู่ตั้งสามสี่รอบ..มันคืออะไร กับความหมายที่ทางวัด...

พระธาตุแสนหลวงเขียนติดต้นไม้ไว้ และอีกอันเขียนไว้ ...

อย่ายุ่งเรื่องไร้สาระตะวันจะตกแล้ว..เพิ่งอ้อเมื่อวันวานนี้เอง...

มันมีค่ากับการเดินทางยิ่งนัก..ชีวิตเป้บนรายทางฝัน....

ชีวิตฉันมีแค่นี้.มีลมหายใจเพียงแค่จะเติมฝันผู้อื่นให้มันเต็ม...


......ก่อนนั้นไปออกรายสยามทูเดย์ทางไทยทีวีสีช่องห้า...

 ของคุณว่านและคุณโบว์ มีปลายสายมาขอความช่วยเหลือมากมาย...

อีกสายหนึ่งมาจากอำเภอเสริมงาม จังหวัดลำปางเจ้า...

เป็นของพ่ออุ๊ยแม่อุ๊ยเจ้า.เปิ้นสุขภาพบ่ดี ลูกชายที่ดูแลอยู่...

ก็สุขภาพไม่ดี ไม่มีรายได้ใดใด..ป้ออุ๊ยก็จะร้อยปีบ่ด๊าย...

แม่อุ๊ยก็สามวันดีสี่วันไข้เป็นสารพัดโรค...


.....เช้านี้ฉันมาถึงสถานีขนส่งจังหวัดลำปางเพื่อต่อรถสองแถว...

เข้าอำเภอเสริมงาม..เป็นครั้งแรกเหมือนกัน.ที่มาเยือนอำเภอนี้....

แต่ไม่เป็นไร ฉันจะถือโอกาสไปนอนโฮมสเตย์ที่อุทยานแจ้ซ้อน...

 ที่เมืองปาน และไปไหว้พระธาตุแสนหลวงและพระธาตุคำปิง ...

ไปดูเงาสะท้อนของพระธาตุ...คือกำไรชีวิตแล้วหละ....


......ช่วยเหลือครอบครัวตาหมื่น ยายก๋วน สุชาติหงษ์ บ้านเลขที่ 42...

 หมู่ 8 บ้านทุ่งงาม อ.เสริมงาม จังหวัดลำปาง ทั้งครอบครัว ...

พิการหมดเลย..พ่อแม่ก็แก่เฒ่าลูกชายลูกสาวก็พิการ ...

ส่งความช่วยเหลือได้โดยตรงเลยนะครับ ลำพังเงินพันกว่าบาท ...

ของเจ๊ระเบียบรัตน์ ที่ฉันหยิบยื่นให้ มันก็แค่บรรเทา...


......ที่นั้นลำปางฉันได้เจอพี่เข่งเพื่อนบ้านของครอบครัวตาหมื่น...

 ทำงานโรงพยาบาลเสริมงามขับรถอาสาเป็นไกด์พาฉันตะรอนทัวร์...

วัดพระธาตุคำปิงและพระธาตุแสนหลวงและเลี้ยงข้าวฉัน...

หนึ่งมื้อกับอาหารพื้นเมือง...มิตรภาพช่างสวยงาม ทั้งๆที่เพิ่งพานพบ...


.......ที่นั้นลำปางฉันมาหยุดหัวใจเหงาๆไว้ที่อุทยานแจ้ซ้อน ...

มานอนเปลือยกายอาบน้ำแร่ ในห้องหมายลข 9 ลำพังเดียวดาย...

 แบบลัลล่ากับเจ้าความสุข นอกจากดอกไม้พราวสีขาวทั่วราวป่า...

..........ฉันยังพบดอกไม้ป่าริมทางมากมาย ทั้งดอกสีเหลือง...

ของเจ้าฝ้ายคำ...ทั้งดง..ชุ่มชื่นหัวใจเย็นฉ่ำในอารมณ์....

ความสุขอยู่แค่เอื้อม...

กับเป้รายฝันกับเรื่องเล่าและมิตรภาพรายทาง....


........ที่นั้นลำปางลุงคำขวัญป้าคำปุ๊ดสองสามีภรรยา ให้มะละกอ...

และสับปะรดสายน้ำผึ้งทั้งๆที่พบพานรายทาง สวนสวรรค์บนเนินเขา...

ของลุงกับป้านับร้อยไร่สุดหูสุดตา ฉันบอกตนเองว่าฉันจะกลับ...

มาเยือนอีกครา...

.........แค่เสียงนกป่ามันร้องเพลง เจ้าน้ำตกไหล ความมีน้ำใจ...

ของป้าศรีทอน ที่ทำอาหารพื้นเมืองให้ฉันกินสามสี่มื้อ...

 กับราคาที่ย่อมเยาหรือว่าสวรรค์เบื้องหน้าสวรรค์บนดิน...

รอคอยการมาเยือนของฉัน....ลำปางเจ้า...


.......ฉันโอบกอดต้นไม้ใหญ่รายทาง ที่นี้ไม่มีใครสักคน ...

ป่าทั้งป่ากำลังผลัดใบ  ฉันได้ยินเสียงเต้นของหัวใจ ว่าสุขจัง...

 สุขจัง...แข่งกับเสียงน้ำไหล ของเจ้าตาดรุ้ง...

 ดูซินั้นเจ้าดอกไม้ป่าสีแดง ...

และขาวเหลืองละออ ส่ายระบำไปมา ราวเชื้อเชิญแขก...

ผู้มาเยือนเช่นฉัน..

.........โอนั้นฉันเห็นสาวน้อยเปลือยกาย ช่างภาพกำลัง...

กดชัตเตอร์ระรัว..มีเสียงไผ่เสียดสีไปมาราวร้องไห้...

กับความเสื่อทรามของสังคม....


..........ขอบคุณ...”..ยางปาย...”ราชินีแห่งแจ้ซ้อน เป็นครั้งแรก...

ที่ฉันได้มาโอบกอดและรู้จักเจ้า...ฉันมาขอพลังจากยางปาย...

 ที่โฮมสเตย์ของป่าเหมี๋ยง ถนนสายนั้นแจ้ซ้อนสู่แจ้ห่ม...

มันสวยงาม ขอบคุณพ่ออุ๊ยแม่อุ๊ยแม้เงินฉันที่หยิบยื่น...

ให้มันจะช่วยไม่ได้มากมาย...

...........แต่อย่างน้อยก็ได้มาบอกบุญต่อยอดบุญของผู้อ่านเจอ...

หวังง่วาคงจะมีเศรษฐีใจบุญชาวลำปางหรือเพื่อนร่วมโลก...

ช่วยเหลือครอบพ่ออุ๊ยแม่อุ๊ยบ้างนะเจ้า...


โดย จ่าจินต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net