วันที่ อาทิตย์ มกราคม 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คนชอบเล่าเรื่อง


ด้วยรักในความเป็นไทย

 

ความหักเห เปลี่ยนแปลง  ในการดำเนินชีวิตของฉัน  ฉันต้องจำใจจากประเทศไทยอันเป็นที่รักยิ่ง  ออกมาสู่โลกกว้าง  และ ดำรงชีวิตในต่างประเทศ เป็นระยะเวลานานหลายปี  สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยลืมและยังคงโหยหาอยู่ตลอดมา ก็คือ ความเป็นไทยในสายเลือดของฉัน    การดำเนินชีวิตในต่างแดนด้วยการแต่งงานกับชาวต่างชาติ  และทำมาหากินอยู่บนผืนแผ่นดินของสหรัฐอเมริกา  ดินแดนของอิสระชน  ที่ต่างเดินทางเข้ามาเพื่อแสวงหาทางเลือกที่ดีขึ้นของชีวิตตน  ไม่ว่าชนชาติใด ภาษาใด  ต่างก็เดินทางเข้ามาเพื่อหาโอกาสที่ดีให้กับตนเองนั้น  ในขณะเดียวกัน  ก็นำพาสิ่งที่เป็นศิลปะ และ วัฒนธรรมอันดีงาม ของชาติตน เข้ามาแบ่งปัน เผยแพร่สู่สาธารณะชนใน นครลอสแองเจลิส  เมืองนางฟ้า ที่ไม่เคยหลับ  และ ที่นี่เอง  ได้ชื่อว่า เป็นจังหวัดที่ 77 ของประเทศไทย เช่นกัน

 

ที่ นคร ลอสแองเจลิสแห่งนี้  เมื่อ ประมาณสามสิบกว่าปีที่ผ่านมา  กลุ่มคนไทยรุ่นแรก ๆ  ที่พากันเข้ามาเพื่อการศึกษา  ทำงาน และ ใช้ชีวิตในต่างแดน ก็ได้รวมตัวกันขึ้น  จัดตั้งสมาคมไทย  มีการสร้างวัด เพื่อใช้เป็นศูนย์กลางที่จะเผยแผ่ พระพุทธศาสนา  และ ศิลปะวัฒนธรรมของชาติในระยะแรกเริ่ม ต่อมา ก็มีการจัดตั้งโรงเรียนขึ้น  ได้รับความสนใจจาก คนไทยไกลบ้าน ส่งบุตรหลาน ที่เกิดและเติบโต ใน สหรัฐอเมริกาให้มาเรียนรู้ ภาษาและวัฒนธรรมอันเก่าแก่ของบรรพบุรุษของ  ที่สืบทอดกันมาเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน  ความภาคภูมิใจตรงนี้  ได้สัมฤทธิ์ผลมากขึ้น จนถึงในปัจจุบัน  มีเด็ก ๆ ลูกหลานของคนไทย รุ่นที่สอง ที่สาม หลายครอบครัว  ที่สามารถ เรียนรู้ ขนบธรรมเนียม ประเพณี  ภาษา ศิลปะ และวัฒนธรรมของชาติได้เป็นอย่างดี  ไม่แพ้ เยาวชนไทยที่เกิดและเติบโตบนผืนแผ่นดินแม่  จากอีกฝากฝั่งของโลกนี้ได้เช่นกัน

 

ในปัจจุบันนี้  การเรียนรู้ ความเป็นไทยนั้น ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในชุมชนไทยของเราเท่านั้น อีกต่อไปแล้ว  เพราะ การเติบโตของสังคมและชุมชน  ทำให้ การเผยแพร่ความเป็นไทยของเยาวชนรุ่นใหม่นี้ขยายออกไปในวงกว้างขึ้น  ในระดับประเทศ  เนื่องจาก  สังคมอเมริกันในนครลอสแองเจลิสแห่งนี้   มีชาวต่างชาติ ต่างภาษา ต่างวัฒนธรรม จากทั่วโลก มารวมตัวกันอยู่อย่างหนาแน่น  จาก ความอุดมสมบูรณ์ของผืนแผ่นดินและธุรกิจที่เติบโตขยายตัวเป็นอย่างมาก   ทำให้ความเจริญ  ขยายเป็นวงกว้างออกไป  ไม่แบ่งแยกสีผิวและเผ่าพันธ์  อย่างนี้เอง ความเป็นไทยของเรา ก็ได้ฉายแสงโดดเด่นขึ้นมาเคียงบ่า เคียงไหล่ กับทุกชุมชนนานาชาติ ที่อยู่ร่วมกัน  มีการเผยแพร่ แบ่งปัน และเรียนรู้ซึ่งกันและกัน เป็นการไหลเวียน  ถ่ายเท ทางวัฒนธรรมที่ลงตัวกันอย่างดี ทุกชาติ ทุกภาษา

 

 

ฉันเป็นคนหนึ่งที่มีอุดมการณ์เดียวกันกับเพื่อน ๆ ชาวไทยอีกหลายคน  เพื่อน ๆ ที่มาจาก ความแตกต่างทางภาษา  และวัฒนธรรม  ของแต่ละภาคในประเทศไทย  เพื่อน ๆ ที่เป็นคนไทยด้วยกัน และมีจุดประสงค์เหมือนกัน เพื่อน ๆ เหล่านี้ มีหน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบแตกต่างกันไป เพื่อน ๆ ที่ใช้ชีวิตและทำมาหากิน  ต่างอาชีพ  ต่างสถานะกัน  แต่ก็มารวมตัวกันเพื่อนได้มีโอกาส เผยแพร่ความเป็นไทยของพวกเรา  สู่สายตาของ  นา นา ชาติ  เพื่อความมั่นคง และเสมอภาคของทุกชุมชน

 

ฉันได้ เป็นครูอาสาสมัคร  สอนภาษาไทยที่โรงเรียนวัดไทยลอสแองเจลิส  เมื่อ 16 ที่แล้ว  เพราะ ความที่ต้องการให้ลูก ๆ ซึ่งเป็นเด็กลูกครึ่ง  ได้เรียนรู้ภาษาและวัฒนธรรมของแม่บ้าง  หลังจากที่เรียนหนังสือ  และสื่อสารกับคนทั่วไปด้วยภาษาอังกฤษซึ่งเป็นภาษากลางของอเมริกันชนทั่วไป  ความคิดที่คิดเพียงว่า  ต้องการให้ลูกได้ ติดต่อกับญาติพี่น้องทางเมืองไทยได้อย่างสะดวก  ไม่มีอุปสรรค์ทางภาษามาเป็นตัวกั้นความสัมพันธ์กับญาติพี่น้องทางเมืองไทยนี่เอง  ทำให้ลูก ๆ ได้เรียนรู้ความเป็นไทยได้อย่างลึกซึ้ง  และเข้าใจ ถึงความเป็นคนสองวัฒนธรรมได้อย่างชัดเจน  ซึ่ง ลูกก็รับ และผูกพันธ์ในความเป็นไทยไม่น้อยไปกว่า ความเป็นสากลในตัวเองด้วย

 

เมื่อตอนที่ลูกยังเป็นเด็กเล็ก ๆ นั้น ความชัดเจนในความเป็นไทย  ยังไม่แจ่มชัดนัก  แต่เมื่อเด็ก ๆ ได้เรียนรู้และพัฒนาความสามารถเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ในระดับหนึ่ง  เมื่อเติบโต พอจะเข้าใจถึงความแตกต่างทางเชื้อชาติ สีผิว และวัฒนธรรม  ที่ไม่เหมือนกันในแต่ละชุมชน  ลูก ๆ ก็สามารถ นำความเป็นไทย เข้าสู่สากลด้วยการแสดง  ดนตรี นาฏศิลป์ หรือแม้แต่ภาษาไทยที่ได้เรียนรู้มา  ทำให้ ได้รับการยอมรับและชื่นชม  จากเพื่อน ๆ ชาวต่างชาติ ที่ร่วมสถาบัน  ในการแสดงระดับนา ๆ ชาติของโรงเรียนในชุมชนนั้น ๆ  ความแตกต่างที่โดดเด่นของศิลปะการแสดงนาฏศิลป์ไทย สามารถสะกดคนดูทุกชาติทุกภาษาในห้องประชุมของโรงเรียน  ซึ่ง จุดนี้เอง ที่ทำให้ลูกได้รับการยอมรับจากคนอื่นมากขึ้นและตัวเขาเอง ก็รู้สึกภาคภูมิใจ  และ ยินดีทุกครั้งที่ครู หรือเจ้าหน้าที่ในชุมชน ทำหนังสือขอการแสดงของลูกเข้ามาอีก เพื่อเผยแพร่สู่สาธารณะชน

 

จากการแสดงนาฏศิลป์นา นา ชาติ ที่ถูกจัดขึ้นเมื่อลูกเรียนในระดับประถมศึกษา ได้มีคำกล่าวของผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งฉันได้จดจำ และนำมาใช้กับลูก ๆ และ นักเรียนที่เป็นลูกศิษย์ในโรงเรียนวัดไทยลอสแองเจลิส  และ โรงเรียนวัดป่าธรรมชาติ ว่า “ ไม่ว่าคุณจะเป็นคนชาติใดในสังคมอเมริกันนี้  ไม่ว่าคุณจะมีสีผิว ที่แตกต่าง  ไม่ว่าคุณจะมีภาษา ศิลปะ และ วัฒนธรรม  ที่ไม่เหมือนกัน คุณก็สามารถยืนขึ้น  ยืดอกอย่างมั่นใจได้ว่า  คุณเป็นอเมริกันชนเหมือน ๆ กัน  และ ถ้าหากคุณ  ไม่เคารพ  ไม่นับถือ และไม่รักในความเป็นชุมชนต่างชาติของตัวคุณเอง คุณคิดหรือไม่ว่า  จะมีชนชาติอื่น ในชุมชนอื่น จะยอมรับในตัวคุณ และ ชุมชนของคุณได้  ”   เป็นคำกล่าวที่ประทับใจฉันจนถึงทุกวันนี้

 

 จากคำพูดที่กล่าวมานั้น ชี้ให้เห็นได้ว่า   ผู้ที่กล่าว เล็งเห็นถึงความสำคัญของชุมชน และกลุ่มชนต่างชาติ ต่างภาษาและวัฒนธรรม  ที่มีอยู่หลากหลาย ในสังคมอเมริกัน  เราพอจะวิเคราะห์ และ ทำความเข้าใจได้ไม่ยากเลย    คำกล่าวนี้   เป็นการให้ความเคารพ ยกย่อง และนับถือ  ประชาชนชาวอเมริกันทุกชุมชน  ไม่ว่าจะเป็นชาติใด ภาษาใด ที่มาอยู่รวมกันในนคร ลอสแองเจลิสแห่งนี้  ฉันไม่ลืมที่จะขอบคุณท่านผู้นั้น  ที่ให้เกียรติเรา  และ คิดเสมอว่า  ตัวเราเองก็ต้องรักษาเกียรติ และ ความนับถือที่เขามีต่อพวกเราชาวไทย  ด้วยการช่วยเหลือกันในการสืบทอด เผยแพร่ ให้เยาวชน  ลูกหลานไทย  ที่เกิดและเติบโตในสหรัฐอเมริกา  ได้ตระหนักถึงความสำคัญและ ศักดิ์ศรีของความเป็นไทย ในสายเลือดของตนเอง  เพราะ สิ่งเหล่านี้ จะสืบทอดต่อไป หรือจะหมดไปนั้น  ก็ขึ้นอยู่กับคนรุ่นใหม่ เล็งเห็นถึงความสำคัญในส่วนนี้หรือไม่  หรือ จะยอมถูกกลืนให้หมดไป และไม่รู้ที่มาที่ไปของรากเหง้าตนเอง

 

ในฐานะที่เป็นครูอาสาสมัคร  ทำงานร่วมกับโรงเรียนและชุมชนไทยในลอสแองเจลิสมานานพอสมควร  ได้เห็นพัฒนาการ ความก้าวหน้า และ การสนับสนุนจากหลายหน่วยงาน  ทั้งภาครัฐฯ และ ภาคเอกชน  ของชุมชนไทยในลอสแองเจลิส  ก็ยังรู้สึก สนุกทุกครั้งที่มีงาน  การเผยแพร่ และ แนะนำความรู้เกี่ยวกับประเทศไทย  และความเป็นไทย ให้กับคนทั่วไป ในสังคมอเมริกันได้รับรู้ด้วย   การทำงานไม่ว่างานอะไร  ก็มักจะมีอุปสรรค์ทั้งนั้น  กำลังใจที่มีให้แก่กัน  ความรัก และสามัคคีในหมู่คณะของคนทำงาน  ความเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่  และแบ่งปันกัน  ยังเป็นความอบอุ่นที่คนไทยไกลบ้านทุกคนแสวงหา   ความสำเร็จที่รออยู่ตรงหน้านั้น  คือกำลังใจให้พวกเรา  ทำงานตรงนี้   สืบทอดต่อไปได้

 

โดย แจ่มสุดา

 

กลับไปที่ www.oknation.net