วันที่ จันทร์ กุมภาพันธ์ 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...แด่...ดอกหญ้าที่กำลังแสวงหาคนรัก...


...อันวิสัยดอกหญ้านั้น แม้จะเหี่ยวแห้งในหน้าแล้ง

แต่ก็งอกเงย เบ่งบานในฤดูฝนพรำได้

ระหว่างที่รอให้ถึงฤดูฝน จึงต้องอาศัย ความอดทน...

แม้คำสอนในพุทธศาสนาจะบอกว่า "ความทุกข์เกิดจากความรัก"
แต่ว่า พุทธศาสนิกชนในวัยละอ่อนถึงวัยกลางคนทั้งหลาย
ก็ดูจะไม่ใส่ใจกับคำสอนดังกล่าว

เพราะมองๆ ดูก็เห็นกันอยู่ว่า ทั้งชายและหญิงต่างก็แสวงหา

"คนที่ใช่" อยู่  จนบางทีลืมหน้าที่หลักของตนเองไปเลยก็มี

 
บางทีเจอแล้ว แต่ภายหลังก็บอกว่า "ไม่ใช่"
และบางครั้ง "คนที่ใช่" ก็ได้กลายเป็น "ของคนอื่น" ไปเรียบร้อยแล้ว
ทำให้ต้องถอดใจ หรือไม่ก็ ป้าย "รอยบาป" ให้กับใจของตนเองอย่างเงียบๆ
แม้โบราณจะสอนไว้ว่า "อย่าปลูกเรือนคร่อมตอ" แต่คนยุคนี้ก็ไม่สนใจฟัง
ยังคงพอใจกับการปลูกเรือนคร่อมตออยู่เรื่อยๆ
สุดท้ายก็ได้โอ่งน้ำคือ "ความข่มขื่น" "ความเหงา" และ "น้ำตา" มาไว้ประดับเรือน
มีฐานะเป็น "แฟนเก็บ" ให้ใครต่อใครแอบเอาไปนินทาเล่นสนุกปาก

ที่กล่าวมานั้น ไม่ได้หมายความว่า ความรักจะปราศจากเสียซึ่งความสวยงามหรอกนะ
เพียงแต่ว่า...โดยตัวความรักแบบสิเนหาราคะนั้น 
ตัวมันเองในระยะเริ่มแรกจะสร้างความสุขใจความพอใจให้กับคนที่มีไว้ครอบครองอยู่บ้าง
แต่ในระยะยาวแล้ว เมื่อรักขม ความระทมจะตามมาเป็นระลอกๆ
อีกอย่าง ความรักของคนเรา ได้สร้างภาระให้กับชีวิตตามมาด้วย
ภาระต่างๆ ที่มาพร้อมกับการมีความรักนั่นแหละ
มันได้สร้างความทุกข์ให้กับชีวิตคนเราในระยะยาว
จึงได้กล่าวว่า "ความทุกข์เกิดจากความรัก"

ความรักทำให้โลกน่าอยู่ และมีความสวยสดงดงามก็จริง
แต่ถ้าผู้ใดรักไม่เป็น....เขาหรือเธอผู้นั้นจะเป็นทุกข์จนตาย...

ถ้าดอกหญ้าดอกใดที่กำลังอกหักร้าวรานเดินผ่านมาหมู่บ้านแห่งนี้

และแวะมาที่บ้านของผู้เขียน
ผู้เขียนก็อยากบอกเธอและทุกคนที่รับรู้เรื่องราวของเธอว่า

"อย่าเสียใจให้มากไปเลยนะ....
บางทีการสิ้นสุดก็อาจเป็นการเริ่มต้นใหม่ที่ดีก็ได้
การที่คนที่ใช่ ณ เวลานี้ลาจากไป อาจเป็นลิขิตของฟ้า
เพื่อให้เราได้เจอคนที่ใช่กว่าก็ได้...

บางทีพวงดอกไม้ หรือช่อดอกไม้ที่ผู้คนเขาจัดไว้ในแจกันต่างๆนั้น
อาจไม่ได้จัดไว้สำหรับเราหรอก  บางทีเราก็ไม่รู้หรอกว่า
พวงดอกไม้หรือช่อดอกไม้นั้น ใครเป็นเจ้าของ
แต่แน่นอนว่า จะต้องมีพวงดอกไม้สักพวงหรือช่อดอกไม้สักช่อ
ที่มีคนเขาจัดไว้เพื่อตัวเราโดยเฉพาะ....รอเวลานั้นต่อไปเถอะ
ถ้าชาตินี้ รอแล้วรอเล่า ไม่ได้รับดอกไม้จากใครเลย

ก็จงเป็นดอกหญ้าที่แข็งแกร่ง มั่นคง และพร้อมที่จะเผชิญชีวิตบนโลกใบนี้
ด้วยหัวใจที่ทรนง มีความสุขกับปัจจุบันขณะไปเรื่อยๆ จนลมหายใจสุดท้ายลาจากโลก
แม้ว่า...ความสุขจากความรัก จะไม่เดินทางมาเยี่ยมอีกเลยก็ตามที
แต่ถึงอย่างนั้น...ความรักที่ผ่านๆ ก็ทิ้งบทเรียนสำคัญๆไว้ให้มากมาย
มากมายพอที่จะเป็นข้อมูลเพื่อทำการวิจัยหาบทสรุปได้ว่า
...รักอย่างไรไม่ให้เป็นทุกข์ หรือ รักอย่างไรให้เป็นสุข..."


ปรารถนาดีอย่างจริงใจเสมอ

จาก...มนพล (คนชอบให้กำลังใจคนอื่น)...

๑ กุมภาพันธ์  ๒๕๕๓

ปล.   ต้อนรับเดือนแห่งความรักตามค่านิยม ขอทิ้งบทความเรื่องนี้ไว้ให้อ่านทั้งเดือนละกันนะ
เพราะ...ได้เวลาที่ผู้เขียนต้องตะลอนเดินทางอีกแล้ว ก็คงทั้งเดือนนั่นแหละ คิวงานติดๆกัน
และขณะเดียวกันก็หาเวลาให้กำลังใจคุณยายและญาติๆที่เฝ้าไข้คุณยาย...
แวะเวียนมาเยี่ยมบ้างนะมวลมิตรทั้งหลาย...จนกว่า เราจะได้เจอกันอีก...

ขอบคุณภาพจาก...http://www.pixpros.net/forums/attachment.php?attachmentid=31046&stc=1&d=1172933762

โดย มนพล

 

กลับไปที่ www.oknation.net