วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง...."พญานาค พญาครุฑ เปรต และไอ้เปรต !!!!"


Day 1 ตอนที่ 2

ค่ำแล้ว...ฉันนั่งหุ่ยอยู่บนโต๊ะไม้ กลางสวนของเกสต์เฮ้าส์ จากที่นั่งคนเดียวก็เริ่มมีเพื่อนเก่าเข้ามาทักทาย แล้วเพื่อนเก่าก็แนะนำเพื่อนใหม่ให้ฉันได้รู้จัก วงสนทนาจากหนึ่งคนจึงเริ่มขยายไปเรื่อย ๆ จนมาถึง 5 คน

“เกร็ก” คือหนุ่มเตี้ยล่ำชาวอเมริกัน  หนึ่งในเพื่อนใหม่ในวงนั้นที่ฉันได้รู้จัก ระหว่างบททสนทนา ฉันกล่าวว่า ฉันไม่กล้าลงเล่นน้ำในแม่น้ำโขงเพราะฉันกลัวว่าจะลบหลู่พญานาค (แต่ลึก ๆ ก็คือฉันว่ายน้ำไม่แข็งต่างหาก หุ หุ)

กล่าวถึงตรงนี้ เกร็ก เริ่มสนใจในเรื่องเกี่ยวกับพญานาคขึ้นมาทันที

“เธอช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหม ว่าพญานาคมันเกิดขึ้นมาได้ยังไง ทำไมมันมีเรื่องแบบนี้ขึ้นที่นี่” เกร็กทำตาโต ๆ มองนิ่งมาที่ฉัน ประหนึ่งต้องการสะกดจิตให้ฉันเกรงกลัวเขา

“มันเกี่ยวกับพุทธศาสนาน่ะค่ะ...ถ้าคุณไม่ใช่คนพุทธ มันอาจจะยากหน่อยที่จะทำให้เชื่อ แต่สำหรับฉัน...ฉันเชื่อในพญานาคค่ะ” ฉันกล่าวอย่างสงบนิ่ง แต่ยิ้มแย้มแจ่มใส

“คุณคิดว่าพญานาคตัวใหญ่แค่ไหน...คุณคิดว่ามันอยู่ในแม่น้ำโขงเหรอ แล้วมันไม่ได้มีแค่ตัวเดียวเท่านั้นเหรอ แล้วพญานาคจิตใจสูงกว่ามนุษย์เหรอ.....” ฉันโดนพ่นคำถามยิ่งกว่าโดนพญานาคพ่นไฟใส่เสียอีก แต่จนแล้วจนรอดฉันก็เอาตัวรอดมาได้

เมื่อเกร็กเล่นฉันไม่ได้ตรงนี้ เขาจึงเปลี่ยนมาถามเรื่องเกี่ยวกับ “พญาครุฑ” ว่าเหตุใดจึงเกี่ยวข้องกับประเทศไทย ฉันว่ามันเกี่ยวกับความเชื่อของชาวฮินดู ที่ชาวอินเดียนำเข้ามาเผยแพร่ในเมืองไทยตั้งนานนม จึงทำให้สถาบันพระมหากษัตริย์จากแต่ก่อนที่เป็นแบบพ่อปกครองลูก เชื่อว่ากษัตริย์คือเทพเจ้าที่กลับชาติมาเกิด

เกร็ก ถามฉันย้อนไปย้อนมา ตั้งแต่ถามเรื่องในหลวงองค์ปัจจุบันของเรากับความเชื่อแบบเทพเจ้า ราชวงศ์จักรีกับความเชื่อแบบเทพเจ้า ชื่อเต็ม ๆ ของกรุงเทพมหานคร แต่ทุกคำถามมีคำตอบจากฉันอย่างชัดเจน

เพื่อน ๆ ชาวต่างชาติคนอื่น ปล่อยให้ฉันนั่งเป็นจำเลยโดนซักไซ้อยู่ตามลำพังโดยไม่มีใครลุกหนีออกไปไหน เดวิด เพื่อนชาวแคนาดาคนสนิท นั่งจับมือฉันแน่นในระหว่างที่ฉันโดนเกร็กเล่นงาน...มือฉันเย็นไปหมดเพราะไม่เคยเจอใครลองภูมิแบบนี้มาก่อน ยิ่งโดนถามมาก ฉันยิ่งอยากตอบให้ละเอียดมากขึ้น โดยเฉพาะตัวเลข เปอร์เซ็นต์ ค่าสถิติและปีพ.ศ.ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ชาติไทย

“ฉันมีคำถามอีกสองสามคำถามก่อนที่จะปล่อยให้เธอไป” เกร็กเริ่มตาเป่ง เพราะอยากจะเอาชนะฉันให้ได้

“a hungry ghost หรือ เปรต...มันคืออะไร” 

ฉันนึกในใจว่า ก็เอ็งนั่นแหละ ไอ้เปรต จะถามอะไรนักหนาวะเนี่ย ฉันผิดหรือเปล่าที่ฉันเป็นคนไทยแล้วจะรู้เรื่องของฉันมากกว่าอเมริกันเนี่ย.....

แต่ทว่า ฉันก็ต้องอธิบายให้เขาเข้าใจว่าเปรต ญาติห่าง ๆ ของเขาคือตัวอะไร

“มีอะไรที่คุณอยากรู้อีกไหมคะ” ฉันถาม

เดวิด เพื่อนฉันหัวเราะเสียเสียงดัง แล้วกล่าวว่า “เกร็ก ...คุณมีอะไรก็ถามเธอไปเลยนะ เพราะเธอเป็นมัคคุเทศก์ เธอรู้ทุกอย่างแหละ” เกร็กหน้าเสีย เลิกทำตาโตใส่ฉันทันที

ทั้ง ๆ ที่ฉันเป็นคนแรกที่นั่งอยู่ตรงนั้น แต่ฉันก็เป็นคนแรกที่เดินออกมาจากกลุ่มสนทนานั้นเช่นกัน

บางครั้ง...ฉันก็เบื่อหน่ายกับพวกขี้โม้ โอ้อวด เพื่อแสดงตัวให้คนอื่น ๆ ยอมรับว่าตัวเองเก่งกว่า ...วันนี้ โชคไม่เข้าข้างเกร็กเท่าไหร่เพราะมาเจอจุดไต้ตำตอกับไกด์คนไทยที่ไม่ยอมแพ้ฝรั่งอย่างฉันเข้าจนได้ นี่ถ้าพ่อเกร็กรู้ว่าฉันเป็นไกด์ตั้งแต่แรก ป่านนี้ ถ้าพ่อคุณถามฉันเรื่องอื่น ๆ ที่ฉันไม่รู้ เขาอาจจะได้หัวเราะแทนที่จะเป็นเดวิดเพื่อนฉันก็เป็นได้

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ค่ำคืนนี้...ที่แพ “ไกยา บาร์” มีดนตรีสดเล่นให้ฟัง

ฉันกลับไปนั่งตรงจุดที่ฉันเคยนั่ง ริมแม่น้ำโขง...ความนิ่งสงบของน้ำโขงก็ยังเป็นอยู่เช่นเคย แต่ความ “ไม่นิ่ง สงบ” ในใจของ

ฉัน กำลังถูกธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมรอบ ๆ กาย เยียวยาอยู่ หวังว่ามันจะดีขึ้นเรื่อย ๆ กับ 9 วันที่ฉันอยู่ตรงนี้

ฟังเพลงดีกว่า....คู่สามีภรรยาชาวไอร์แลนด์เขาขับขานบทเพลงนี้ให้พวกเราฟัง...ที่ริมฝั่งโขง

อิฉันอัดวีดีโอมาให้เพื่อน ๆ โอเคฯดูด้วยค่ะ...เชิญคลิกชมได้ค่ะ

Thanks pic from http://www.garudathailand.com

โดย tanthainium

 

กลับไปที่ www.oknation.net