วันที่ พุธ กุมภาพันธ์ 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

--- ทำนองอากาศ ---


---

---

แสงแดดเจิดจ้า

นามธรรมปรากฏรูปกายเอนอ่อนไหว

ใบไม้แปรสีสันตามฤดูกาล

แมลงปอบินล้อแดดโต้ลม

---

อาคารตั้งผืนแผ่นดินนิ่ง

รอคอยวันผุพังแตกสลาย

ในความรักก็รอวันเจือจาง

เพื่อเผยนามความจริง... ในความหลอกลวง

---

---

จึ่งมิใช่ “รักแท้”

รักแท้มิห่างไกลและห่างเหิน

รักแท้อยู่ภายในภายนอกและอบอวล

สรรพสิ่งท่ามความรัก คือ ความงดงาม

---

แม้นผืนฟ้ายังแปรสีอ่อนเข้ม

สว่างใสสลับดำทมึนมืดมิด

มิใยเราจักหลุดพ้นจากการแปรฯ

ใยยังหลอกตนเองไปว่ามี

---

---

แท้แล้วมีอาจมิใช่

ด้วยเรามิใช่เจ้าของโลก

มิใช่เจ้าของสรรพสิ่งธรรมชาติ

เมื่อใดเห็นทางว่าเราคือผู้อาศัย

จักพบเห็นว่าเรานั้นต่างพึ่งพา

สัตว์ มนุษย์ โลก ชีวิต สรรพสิ่ง

...คือสิ่งเดียวกัน

---

ท่ามกลางอำนาจแห่งความหลากหลาย

อาจทำให้หลงเวียนวนเส้นทางไม่พบเห็น

มาร่วมกันนำพาไปบนเส้นทาง

แล้วก้าวเดินไปสู่เส้นทางพร้อมๆ กัน

---

ภาพจากอินเทอร์เน็ต

---

 

โดย moonsature

 

กลับไปที่ www.oknation.net