วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ก้าวที่สอง สาม และ สี่ ในกลุ่มหิ่งห้อย


เมื่อธันวาคนที่ผ่านมา หิ่งห้อยรุ่นพี่ 3 คนหวนกลับมาที่มหาวิทยาลัยอีกครั้งเพื่อรับปริญญาท่ามกลางฤดูหนาว
รอยยิ้มที่ปรากฏเป็นมิตรภาพที่ฉันเคยได้รับอย่างที่เคย ตลอดรัยัเวลา 3 - 4 ปีที่อยู่ในมหาวิทยาลัย
มีคนมากมายที่อยู่กับความโดดเดี่ยวท่ามกลางพื้นที่ที่ไม่คุ้นชิน เช่นเดียวกับในเวลานั้น...


....................................................................................................................

เมื่อสามปีก่อน หลังจากที่เขาติดป้ายรับสมัครไปภูจองนายอยด้วยการโบกรถเดินทาง
ชายคนหนึ่งหน้าตาดุ ๆ หัวฟู ๆ แต่งตัวเซอ ๆ ตามไสตร์นักเขียน
เดินตรงมาพร้อมหนังสือในมือเล่มหนึ่ง

" หนังสือใครวะอยู่หน้ารถ ของมึงหรือเปล่าสิท " ฉันเงยหน้าขึ้นมองพร้อมกับยกมือไหว้
เสียงบางเสียงยังคงเถียงกันเรื่อง "หนังสือของใครวะ" แล้วก็ถึงบางอ้่อ
เมื่อรถคันนั้นเป็นของอาจารย์คนหนึ่งในสาขาภาษาไทยและการสื่อสาร

"นี่เหรอน้องหิ่งห้อย" ผู้ชายหัวฟูหน้าตาเหี้ยม ๆ ถามขึ้น
" ใช่พี่ น้องมันมายืนเกาะเสาอยู่ ไม่กล้าเข้ามา" พี่สิทพูดในขณะที่ฉันจ้องมองชายหัวฟูไม่วางตา
" อันนี้พี่เจี๊ยบ นะ พี่เขาอยู่กรุงเทพ เป็นคนก่อตั้งกลุ่ม ตอนนี้ทำงานอยู่ที่สานแสงอรุน

"เอ็งคิดยังไงถึงจะไปภูจองกับพี่ เออ ทำตัวตามสบายนะเราอยู่กันอย่างพี่น้อง"

"เบื่อ ๆ วันหยุด บ้านไกล ไม่มีไรทำอ่ะ" เสียงเพื่อนตอบ
ตอนนั้นฉันจำได้ว่ามันเป็นวันที่ 12 สิงหาคม ปี 2549

แล้วเราก็ขึ้นภูจองกันในวันรุ่งขึ้น...

โดย หิ่งห้อยวรรณกรรม

 

กลับไปที่ www.oknation.net