วันที่ เสาร์ กุมภาพันธ์ 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

“หอยแดดเดียว”


.

"สวยน้อยกับหอยแดดเดียว"


.

"กระป๋องละ 1000 เรียลจ้า"




.
"น้ำจิ้มหอย"
 

ภาษาขแมร์วันละหลายคำโดยอเร็งญาวันนี้เสนอเรื่อง เลี๊ยะฮาล(หอยแดดเดียว)

 

เห็นสาวน้อยหน้าตาน่ารักในรูปไหมครับ ขยม(ผม)ไปเจอเธอนั่งตากแดดขายหอยอยู่หน้าตลาดสดเมืองพระตะบอง ถามชาวบ้านว่าทำไมเธอต้องมานั่งตากแดดขายด้วยน่าสงสารจัง ชาวบ้านบอกว่าหอยที่ขายนี้ไม่ได้ต้มหรือผัด ใช้ความร้อนจากแสงแดดในการทำให้เนื้อหอยสุก เธอจึงต้องอดทนนั่งตากแดดขาย ไม่ยอมเข้าในร่มเพราะกลัวหอยเน่า อ้าวแล้วทำไมไม่หาร่มมากางให้คนขายก็ไม่รู้ หรือว่าเธอชินแล้ว อันนี้ก็บ่ฮู้คือกัน

 

อาหารชนิดนี้โดยกระบวนการก็คือ หลังจากไปเก็บรวบรวมหอยจากแม่น้ำมาแล้ว ล้างทำความสะอาด เอาหอยไปคลุกกับอัมปึล(เกลือ)และคลุกกับมะเต๊ะ(พริก)ป่นแล้วเอามาตากแดด ทำตึ๊กมะจูอัมเปิล(น้ำจิ้มใส่มะขามเปียก) ขายกระป๋องละ1000เรียล (ประมาณ 10 บาท) คนขแมร์เขาเรียกหอยว่า เลียะ ส่วนหอยแดดเดียวนี้เรียกว่า เลี๊ยะฮาล ถ้ามันเรียกยากนักเวลาอยากกินอยากซื้อก็ชี้เอาเลย ขยมใช้วิธีนี้เป็นประจำ แต่เวลาชี้ที่ตัวแม่ค้าไม่ได้ผลจั๊กเทื่อ...

 

คุณค่าทางอาหารเป็นอย่างไรขยมไม่ทราบได้ แต่เห็นมีขายกันอยู่ทั่วไป กินเป็นอาหารว่าง คงจะดีกว่าอุ้งตีนหมี สมองลิงหรือไอ้นั่นเสืออยู่กระมัง เอาแค่ไปออกกำลังกายในการหาหอยนี้รับรองสมรถภาพทางเพศที่เสื่อมกลับมาดีเหมียนเดิมแน่นอน ขยมขอรับประกันคุณเพียบ

โดย อเร็งญา

 

กลับไปที่ www.oknation.net