วันที่ อังคาร กุมภาพันธ์ 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อกระแตไต่ไม้...ไปสู่ประตูงานวิวาห์


ช่วงนี้เป็นช่วงเข้าหน้าหนาว เป็นฤดูการแต่งงานของชาวเขมร เขาเรียกพิธีการแต่งงานว่า เรี๊ยบการ์ ธุรกิจที่เป็นที่นิยมประเภทหนึ่งก็คือ การรับเหมาจัดงานกินเลี้ยง คล้ายๆกับการจัดเลี้ยงโต๊ะจีน แต่อาหารจะเป็นอาหารขแมร์มากกว่า ขยมขอเรียกว่า การจัดเลี้ยงโต๊ะขแมร์ก็แล้วกัน มีการกางเต้นท์ ตั้งเวทีดนตรี ตกแต่งทำประตูเข้างานกินเลี้ยงอย่างสวยงามเพื่อจัดทำเป็นฉากในการถ่ายรูปเจ้าบ่าวเจ้าสาวกับแขกเหรื่อเพื่อนฝูงญาติพี่น้อง








ส่วนงานพิธีกรรมที่ค่อนข้างจะเป็นพิธีรีตองตามขนบธรรมเนียมจารีตประเพณี เช่นการแห่ขันหมาก การทำพิธีของญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าบ่าวเจ้าสาว มากมายหลายขั้นตอนนั้นเขามักจะจัดขึ้นก่อนพิธีการกินเลี้ยงนี้ เอาไว้ขยมมีเวลาหรือโอกาสดีๆจะได้เสาะแสวงหาเรื่องราวมาเล่าสู่กันฟัง ที่อยากจะเล่าสู่ฟังก็เป็นเกร็ดเล็กๆน้อยๆที่มันสะดุดตาสะดุดใจขยมก็คือ ประตูทางเข้าพิธีงานกินเลี้ยงแต่งงาน (ซุมโรงการ์) เอ๊ะ แล้วมันสิเป็นจังใด๋




"ประตูซุมโรงการ์"




เขาไปตัดเอาเครือเถาว์วัลย์ของต้นไม้ชนิดหนึ่งที่ทางอิสานเรียกว่าเครือกระแตไต่ไม้ เป็นไม้เครือเถาว์วัลย์ขนาดใหญ่ยาวเป็นคลื่นๆ คนชอบตัดเอามาตกแต่งบ้านเรือนหรือเฟอร์นิเจอร์ หมอยาสมุนไพรจะเอามาทำเป็นยาสมุนไพร แต่ชาวขแมร์เขาเอามาตกแต่งทำประตู ดัดทำลวดลาย ลงแลคเกอร์ทาสีสวยงาม ถึงกับมีร้านที่รับสั่งทำโดยเฉพาะ ทำได้สวยงามสะดุดตา แต่มันสะดุดใจขยมก็คือ .......

 





"ร้านรับทำประตูงานวิวาห์"



ต้นไม้ชนิดนี้เจ้าหน้าที่ดูแลป่าไม้เมืองไทยเขาห้ามตัดนำเอาออกจากป่าโดยเด็ดขาดแล้ว เพราะมันจัดเป็นไม้ที่เริ่มหายาก แต่ทางป่ากัมพูชาคงมีเหลืออยู่มากหรือยังไงไม่รู้ เขาเรียกต้นไม้ชนิดนี้ว่าเครือบันไดลิง(เวือจันเดอซะวา) ดูรูปลักษณะของต้นไม้แล้วก็รู้สึกชื่นชมกับการตั้งชื่อของเขา เพราะถ้าขยมเป็นลิงก็คงอยากจะมาปีนบันไดนี้เล่นอยู่ดอก แต่เสียดายที่ขยมเกิดมาเป็นคน แต่ก็จะยิ่งเสียดายลงไปอีก ถ้าอีกหลายปีต่อไปในอนาคต ต้นไม้เหล่านี้จะค่อยๆสูญหายไป ในขณะที่คนแต่งงานเพื่อสืบเผ่าพันธุ์ของตัวเอง ก็น่าจะให้โอกาสต้นไม้เหล่านี้สืบเผ่าพันธุ์บ้างน่ะจ้ะบองปะโอน

 

โดย อเร็งญา

 

กลับไปที่ www.oknation.net