วันที่ อาทิตย์ มิถุนายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ครั้งแรกกับการเขียนบล๊อก ปูมหลัง สมคิด พุ่มพวงฆาตกรต่อเนื่องหมอนวด 5 ศพ


                ปูมหลัง "สมคิดพุ่มพวง"ฆาตกรต่อเนื่องหมอนวด 5 ศพ ตอนที่ 1

                 ไม่รู้ว่ายังจำชื่อ "สมคิด พุ่มพวง" ฆาตกรต้อเนื่อง ที่ก่อเหตุฆ่าหมอนวด 5 ศพในเวลาไล่เลี่ยกันเหตุการณ์ผ่านมากว่า 2 ปี ลองย้อนไปเมื่อต้นปี 2548 นายสมคิด พุ่มพวง อายุ 41 ปี  ก่อเหตุฆ่าหมอนวดถึง 5 ศพ ในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน คือ 30 ม.ค. ฆ่า น.ส.วารุณี พิมพะบุตร ภายในห้องพักโรงแรมพลอย พาเลซ จ.มุกดาหาร ต่อมาวันที่ 4 มิ.ย. ก่อเหตุฆ่า น.ส.ผ่องพรรณ ทรัพย์ชัย ที่โรงแรมเวียงละคอน จ.ลำปาง
                วันที่ 11 มิ.ย. ฆ่านางพัชรีย์ อมตนิรันดร์ ที่โรงแรมธรรมรินทร์ธนา จ.ตรัง วันที่ 18 มิ.ย. ฆ่า น.ส.พร ตะวัน ปังคะบุตร ในโรงแรมเจริญศรีแกรนด์ จ.อุดรธานี และครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 20-21 มิ.ย. ก่อคดีฆ่า น.ส. สมปอง พิมพรภิรมย์ ในห้องพัก 221 ปิยะแมนชั่น จ.บุรีรัมย์ ต่อมาวันที่ 29 มิ.ย. 2548 สมคิดถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจกองปราบจับตัวได้ และตั้งข้อหาชิงทรัพย์และฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา คดีนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาล
                ยังไม่มีการเปิดเผยว่านายสมคิด มีอาการทางจิตหรือไม่ หรือได้ลงมือกระทำแบบนี้ด้วยแรงจูงใจอันใด และเมืองไทยเองก็ยังมีการศึกษาเกี่ยวกับ”ฆาตกรรมต่อเนื่อง”น้อยมาก

                วันนี้จะพาไปดูปูมหลังของนายสมคิดว่าได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างไร ให้อ่านเล่น ๆกัน เผื่อใครจะได้นำไปวิเคราะห์ทางด้านพฤติกรรมศาสตร์หรือทางด้านจิตวิทยาก็แล้วแต่

                ข้อมูลได้จากการไปเสาะหาบ้านที่นายสมคิด หรือแดง อาศัยอยู่เมื่อครั้งยังเยาว์วัย ใน อ.ทุ่งส่ง จ.นครศรีธรรมราช และบ้านแม่เลี้ยงใน อ.ห้วยยอด จ.ตรัง

                นายคลิ้ง กิ่งแก้ว อายุ 75 ปี ลุงเขยของสมคิด ผู้อุปการะเลี้ยงสมคิดมาจนโต เปิดฉากเล่าถึงเรื่องของแดงด้วยภาษาใต้อย่าเสียงดังฟังชัดว่า รับแดงมาเลี้ยงเมื่ออายุประมาณ 8 ขวบ วันนั้นนายเพ็งพ่อของแดงมาฝากเลี้ยงไว้ บอกเพียงสั้นๆ ว่าฝากเลี้ยงหลานด้วยแม่มันตายไม่รู้จะอยู่อย่างๆไร จากนั้นพ่อของแดง ก็ไปอยู่ที่ ต.เขาปูน อ.ห้วยยอด จ.ตรัง หลังมาฝากเลี้ยงแดงและพ่อก็จะไปๆมาๆ ระหว่างบ้านเขาปูน กับบ้านของตน ส่วนแม่แดงตนเองก็ไม่รู้จักว่าเป็นใคร

                แดงเติบโตมาพร้อมกับเด็กๆในหมู่บ้านและลูกๆของตน แดงเป็นเด็กธรรมดาดูภายนอกค่อนข้างเงียบครึมไม่ชอบพูด แต่ถ้าใครสนิทด้วยจะรู้ว่าเขาเป็นคนพูดจาเก่ง พูดเพราะไม่กระโชกโฮกฮาก อ้อนเก่ง  สาวๆที่แดงเข้าไปจีบจะหลงชอบแดงกันทุกคน ดูภายนอกเป็นคนนุ่มนวลแต่ถ้าใครที่รู้จักแดงจริงๆแล้วจะรู้ว่าเป็นเด็กดื้อพูดจาอะไรก็จะรับฟังแต่ไม่ปฏิบัติตาม และเป็นคนที่ไม่ยอมใครจะใช้กำลังต่อสู้เสมอ

                การเลี้ยงดูตอนเด็กก็เลี้ยงดูแบบเด็กต่างจังหวัดทั่วไป ให้กินอิ่ม นอนหลับ เรื่องการให้ความอบอุ่นนั้นไม่รู้ว่าเป็นอย่างไร ก็ให้เข้าโรงเรียนที่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 6 ซึ่งอยู่ใกล้บ้านตอนไปฝากให้เข้าโรงเรียนแดงไม่มีหลักฐานอะไรติดตัวเลยไม่มีสูจิบัตร ไม่มีทะเบียนบ้าน แต่ครูก็รับเข้าไปเรียนแต่เรียนได้แค่ ป.2 ก็ต้องออกจากโรงเรียนเพราะไม่ขโมยจักรยานของครู ออกจากโรงเรียนครั้งนั้นแดงยังอ่านหนังสือไม่ออกสักตัวเดียวเพราะไม่ค่อยชอบไปโรงเรียนไปก็ไปไม่ถึงจะแอบหนีไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนเป็นประจำจนไม่มีใครอยากจะสนใจ

            เผยเป็นเด็กหัวขโมยมาตั้งแต่เด็ก...

                นิสัยที่ใครๆ ก็เอือมระอาตั้งแต่เด็กและดูจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเมื่อวัยเพิ่มขึ้น คือการเป็นเด็กหัวขโมย หรือที่ภาษาใต้เรียกว่า"มือถี่" ชอบหยิบขโมยของคนโน้นคนนี้ ไม่เว้นแม้แต้เพื่อนๆ อยู่ที่บ้านก็จะขโมยเงินของป้าที่อยู่ในบ้านแดงจะรื้อค้นข้าวของในบ้านเพื่อหาที่เก็บเงินของป้าเมื่อพบก็จะเอาเงินไปกินขนม เที่ยวเล่นกับเพื่อน ป้าเปลี่ยนที่เก็บเงินที่ไหนก็จะหาจนเจอแล้วก็ขโมยไปอีก เมื่อดุด่าก็จะฟังแต่โดยดีแต่ไม่เคยปฏิบัติตามสักพักก็ทำอีก หรือบางครั้งพ่อถูกดุมากๆ ก็จะเข้าพูดจาอ้อดอ้อนให้เราใจอ่อน แต่ป้าเขาเอือมระอาจนป้าตัดหางปล่อยวัด

                ไม่ใช่แต่ของป้าเท่านั้นแม้แต่เพื่อนๆ ของแดงเองแดงก็จะหาวิธีหลอกล่อเพื่อนซึ่งไม่รู้ว่าทำอย่างไรจนหลอกเอาเงินเพื่อนมาได้ หลังๆ เพื่อนที่คบกันอยู่ก็ทยอยเลิกคบไปเรื่อยๆ ไปโรงเรียนก็ขโมยจักรยานของครู จนทำให้ครอบครัวอับอาย พอโตขึ้นนิสัยหัวขโมยก็เริ่มรุนแรงขึ้น

                มีครั้งหนึ่งแดงไปขโมยจักรยานยนต์ของเพื่อนบ้านโดยใช้วิธีการไปหาที่บ้านบอกว่าจะมาขอนอนด้วย ไปถึงก็เปลี่ยนเสื้อผ้า วางกระเป๋ากองไว้ที่บ้านของเขาแล้วออกอุบายขอรถจักรยานยนต์ไปซื้อของข้างนอก เจ้าของรถก็ไว้ใจเพราะว่าแดงถอดเสื้อผ้าแล้ววางกระเป๋าไว้จึงให้ไป สุดท้ายแดงเอาไปเลยเอาไปไว้โรงรับจำนำเอาเงินมาใช้ เจ้าของรถตามมาถึงบ้านสุดท้ายก็ต้องเอาเงินให้เขาไปไถ่คืนมา

                จนถึงครั้งรุนแรงที่สุดตอนนั้นแดงอายุประมาณ 17-18 ปี ตนเองได้เป็นหัวหน้าคุมงานที่โรงไม้ แดงก็ไปทำงานเป็นคนขับรถขนไม้ ครั้งหนึ่งผู้จัดการโรงไม้ชื่อประกอบ ให้แดงเอาเช็คของธนาคารจำนวน 50,000 บาท ซึ่งเป็นค่าแรงของคนงานประมาณ 50 คนไม่ขึ้นเงินในตัวอำเภอทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช ซึ่งตนเองก็บอกผู้จัดการแล้วว่าอย่าไว้ใจ สุดท้ายแดงก็เชิดเงินไปกินเที่ยวอยู่ 2 วัน กลับมาบ้านพร้อมผู้หญิงคนหนึ่ง ตนเองทนไม่ได้แล้วเพราะครั้งนี้ทำให้ตนขายหน้ามากจึงไล่ออกจากบ้านแบบตัดเยื้อขาดใยไม่ให้กลับมาอีกตั้งแต่บัดนั้น ส่วนโรงไม้ไม่กี่ปีต่อมาก็ปิดตัวไป

         ส่วนหนึ่งจากคนใกล้ชิด ตอนต่อไปจะเห็นพฤติกรรมที่ชัดเจนของสมคิดจากคนใกล้ชิดอีกเหมือนกัน


มีต่อตอนต่อไป

 

โดย พี่คนโต

 

กลับไปที่ www.oknation.net