วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สรุป+ภาพของสองบล็อกเกอร์ กับเคราะห์กรรมที่ จ.ยะลา.


           

ภาพแรกที่ผมเห็นคือ ดูโอ้คู่นี้เคียงคู่กัน

ขนาดเจ็บหนักกำลังใจยังเยี่ยม

 

            กลับไปรักษาตัวที่ ร.พ.พัทลุงแล้ว ครับสำหรับบล็อกแกอร์หนุมานชาญสมร  กว่าจะกลับได้ก็ปาไปบ่ายสาม ด้วยระบบราชการที่รู้ๆกันดี งานนี้ต้องยอมรับว่า  อุบัติเหตุครั้งนี้ ทำให้เรา “ทีมหัวใจเดียวกัน” ซาบซึ้งถึงความมีน้ำใจของพลพรรคโอเคเนชั่น ที่ติดตามให้กำลังใจกันอย่างเหนียวแน่น ที่ทราบเพราะดูจากการคอมเม้นท์ และเสียงกริ่งโทรศัพท์ เพราะผมอยู่กับ บล็อกเกอร์ปราณชลีตลอดสามวันสองคืน บ่งบอกถึง ความดีที่บล็อกเกอร์ทั้งสองมีต่อมวลมิตรโอเคฯ จึงได้รับการห่วงหาอาทรอย่างนี้ 

นั้งรอหมอหน้าห้องฉุกเฉิน โทรศัพท์ป๋าย่องเพียบ


            หลังจากที่ทราบถึงความห่วงใยของมวลมิตร บล็อกเกอร์ทั้งสอง มีกำลังใจที่ดีมาก แม้จะต้องจะอดทนกับระบบบริการของโรงพยาบาลที่อธิบายยากลำบาก ว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น ไม่เป็น เช่นนี้ แต่ขอปรบมือแพทย์หนุ่มเจ้าของไข้ ที่มีฝีมือ และมีจิตวิทยาที่ดีเยี่ยม ส่วนในเรื่องบริการด้านอื่นๆคงต้องให้คนไข้สาธยายเองดีกว่า คิดแล้วสงสารชาวบ้านตาดำๆในสามจังหวัดฯจริงๆ สงสัยต้องนำไปลงซักเอ็นทรีหนึ่งถึงจะเป็นประโยชน์มากกว่านี้

คืนแรกป๋าย่อง นอนตี 1 ที่ร.ร.ปาร์ควิวยะลา


            สี่หมื่นเก้าพันบาท คือ ค่ารักษาพยาบาลที่สามวันสองคืน เต็มพิกัดของ พ.ร.บ. และเงินช่วยเหลือที่มอบให้ภรรยาบล็อกเกอร์หนุมานชาญสมร โดยพี่ย่อง 10,000 บาท, พี่สุชาติ (ท่องเที่ยวฯ) 5,000 บาท และศณีรา 5,000 บาท คือ  เงินเพียงเล็กน้อยที่อาจพอบรรเทาได้เพียงไม่กี่วัน ในการรักษาต่อที่ ร.พ.พัทลุง กับการพักฟื้นอีก หนึ่งปีครึ่ง

(ก่อน)ต้นขาหักสองท่อนเลย

(หลัง)หมอต่อได้เนี๊ยบมาก ตรงเดะ (ช่างก่อสร้างฯยังอาย)

วันที่ 19 หลังผ่าตัดทั้ง ขา และช่องปากแล้ว

พี่วินดูสดชื่น จากข่าวให้กำลังใจจากมวลมิตรโอเคฯ

คู่ทุกข์ คู่ยาก


             เท่าที่ได้คุยกันกับพี่ย่อง สำนักหัวใจเดียวกัน คงต้องหาทางช่วยเหลือกันต่อไป หางานในการจัดหน้า, ด้านออกแบบหน้าปกเพื่อช่วยเหลือ และคงมีการประชุมหารือใน “สำนักหัวใจเดียวกัน ” อีกครั้ง
             เรื่องนี้ผมเขียนมาเพื่อบอกกล่าวแก่ บรรดาเพื่อนพ้อง พี่น้องโอเคฯ ถึงความจริง เพื่อบอกเล่าถึงความยากลำบาก ของมิตร ของเพื่อน ที่กำลังตกทุกข์ได้ยาก คือ สิ่งที่ควรเขียนยิ่งกว่าสิ่งใดๆในเวลานี้
             ด้วยจิตคาราวะหวังว่า พวกเรา ชาวโอเคฯคงไม่นิ่งดูดาย ทนเห็นมิตรของเรา ยากลำบากเพียงลำพัง

                                                          ศณีรา

คนไข้ต้องออกมาหาคนเยี่ยมข้างนอก

เพราะหมดเวลาเยี่ยม

เวลาเยี่ยม เช้าคือ 11.00-14.00 น.

บ่ายคือ 18.00 น.-20.00 น.

คิดได้ไง

ยามที่คอยไล่คอยกั้นไม่ให้คนเข้า(เข้าได้เพียง 1 คน ตายตัว)

พูดจา ก็ไม่ดี พูดยาวีก็ไม่ได้

สงสารชาวบ้านอย่างแรง!

แต่แอบเห็นให้พรรคพวกที่รูจักเข้า โดยไม่ห้าม

รอจัดการเรื่องเอกสารกว่า 3 ชม.

จึงได้กลับ

                                                                                                            

ไป ร.พ.พัทลุงดีกว่า

ใกล้บ้าน และมีจิตบริการกว่าเยอะ

 4 โมงเย็น หลังจากล้างแผล ที่ ร.พ.เอกชน(สิโรรส )

ที่บริการดีต่างกันฟ้ากับเหว

พี่ย่องขณะรอรถตู้ไปที่หาดใหญ่

เพื่อกลับ กทม.พรุ่งนี้

เฮ้อ!ฟาดเคราะห์ครั้งนี้ หนักเหลือเกิน...

มีแต่ป้ายร้องเรียน แต่ไม่มีใบคำร้องให้ร้อง

หมายเหตุ .ภาพจากมือถือ จึงไม่คมชัดครับ

เพลงนี้ศณีราขอมอบแด่ผู้ที่กำลังประสบสิ่งเลวร้ายทุกๆท่านครับ ขอให้เชื่อมั่นว่า สิ่งเลวร้าย มันจะต้องผ่านพ้นไป..ครับ

S! Radio

อย่าเอาน้ำตามาดับไฟ
เพลง อย่าเอาน้ำตามาดับไฟ
ศิลปิน อู๋ พันทาง
อัลบั้ม อย่าเอาน้ำตามาดับไฟ
ดูเนื้อเพลงคัดลอกโค้ดเพลงนี้

โดย ศณีรา

 

กลับไปที่ www.oknation.net