วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2553

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กรงนกที่ว่างเปล่า


.

ไม่เคยเลยสักครั้งที่ฉันจะอยากให้นกน้อยถูกขังอยู่ในกรง แต่วันนี้...ฉันกลับต้องการให้กรงร้างเหล่านี้ มีบางสิ่งเคลื่อนไหวอยู่ในนั้น

.

.

“อาแบพูดไว้ก่อนที่จะตายสองเดือนว่า อยากให้ลูกได้เรียนหนังสือสูงๆ” น้ำตาไหลรื้นคลอเบ้าตา จนต้องกระพริบตาถี่ๆกลบเกลื่อน

“พยายามทำขนมขาย แต่ก็ขายไม่ค่อยได้ มันคงไม่อร่อย” น้ำเสียงกึ่งเศร้ากึ่งอาย

“ที่อบขนมก็ไปเช่าเขามา แต่ทำอะไรก็ไม่เก่ง” เธอถอนหายใจ

.

.

ลูกๆทั้งสี่คนที่เธอต้องรับผิดชอบเลี้ยงดูในยามที่ไม่มีสามี  กว่าจะเริ่มต้นหาหนทางพึ่งตัวเองให้ได้ ช่างทุลักทุเลนัก สวนอ้อยเล็กๆข้างบ้านอาจจะทำรายได้ในไม่ช้า แต่ก็ใช่ว่าจะมากมาย

หลายเดือนมาแล้วที่การร้องขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานรัฐในฐานะผู้ประสบภัยก่อการร้าย ได้ถูกปฎิเสธว่าการตายของสามีเธอ ไม่ได้เกิดจากการสร้างสถานการณ์ แต่เป็นเพราะเรื่องความขัดแย้งส่วนตัว

“เขาไม่เคยมีเรื่องขัดแย้งกับใคร ก่อนหน้าที่เขาจะถูกยิงไม่นาน หลานชายที่เป็นอบต. ก็ถูกยิงตาย อาแบยังเศร้าเสียใจอยู่ทุกครั้งที่เห็นหน้าหลาน บ่นสงสารหลานที่กลายเป็นเด็กกำพร้า”

“ตอนนั้น แถวนี้มีคนถูกยิงทุกอาทิตย์ อาแบเองก็ถูกยิงที่หน้าบ้านพร้อมกับลูก แต่อานัฐไม่ตาย” เธอกอดลูกชายคนนั้นไว้หลวมๆ เปิดแผลที่หน้าท้องของเขาให้เราดู เป็นแผลยาวราวคืบ เพราะกระสุนทะลุมาจากด้านหลังเฉียดปอดไปนิดเดียว

“ตอนนั้นอานัฐร้องเรียกป๊ะหรือเปล่าคะ” เด็กชายนิ่งเงียบหรุบเปลือกตาลง เขาค่อยๆเอนตัวลงนอนบนโซฟา หยาดน้ำตาปริ่มที่หัวตา เขานอนอยู่ในท่านั้นอยู่นาน

.

.

“ตอนนั้นฉันอยู่ในครัว ได้ยินเสียงปืน มีเสียงลูกวิ่งมาบอกว่าพ่อถูกยิง ฉันออกไปดูเห็นเขานอนนิ่งเงียบบนถนน ส่วนอานัฐมานอนเลือดท่วมตัวที่หน้าบ้าน”

“ฉันต้องการทุนการศึกษาให้กับลูกๆ” นั่นคือสิ่งเดียวที่เธอต้องการ และจะเป็นจริงได้ก็ต่อเมื่อเธอต้องร้องขอความช่วยเหลือไปอีกครั้งยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

......

วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 

ณ ศูนย์ประสานงานวิชาการให้ความช่วยเหลือผู้ได้รับผลกระทบจากเหตุความไม่สงบจังหวัดชายแดนใต้ (ศวชต.)

มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี

เจ้าหน้าที่ขององค์กรประมาณ 20 คน ได้เข้าร่วมอบรม พัฒนาทักษะการเขียน เพื่อนำไปปฏิบัติงานให้เกิดประโยชน์สูงสุดในหน้าที่

สิ่งที่ท้าทายคือ ด้วยบทบาทการทำงานเป็นผู้เยียวยาผู้ที่ประสพเหตุร้าย สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก จากการก่อการร้ายในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้ นอกจากการพบปะช่วยเหลือในขั้นแรก ด้วยการมอบเงินบรรเทาทุกข์ขั้นเร่งด่วนแล้ว ต้องทำความรู้จักเพื่อช่วยเหลือในระยะยาว ด้วยการสอบถาม การสัมภาษณ์ การบันทึกข้อมูล ทั้งแบบจดบันทึกเป็นตัวอักษร และภาพถ่าย สิ่งเหล่านั้นถือว่าเป็นฐานข้อมูลที่ดี และพบว่าสิ่งเหล่านี้จะสะท้อนไปสู่สังคมภายนอกได้อย่างมีประสิทธิผล จำเป็นต้องมีทักษะในการเขียน

.

การอบรมในครั้งนี้ มีวิทยากร คือ บล็อกเกอร์ปราณชลี กับบล็อกเกอร์เต่าวิ่ง ได้ถ่ายทอดประสบการณ์แก่ผู้เข้าร่วมอบรมอย่างน่าสนใจ การให้เทคนิคทั้งหลาย และแบบฝึกหัด ที่จะลงไปเก็บข้อมูลในพื้นที่ ใช้เวลาในการอบรมทั้งสิ้น 2 วัน

.

BGปราณชลีบรรยายเรื่องการเขียน

BG เต่าวิ่งบรรยายเรื่องการถ่ายภาพ

เรื่องราวข้างบนนั้นคือข้อเท็จจริงที่ฉันได้ร่วมรับฟัง รับรู้มาพร้อมกับผู้เข้าร่วมอบรม ที่ลงพื้นที่เพื่อเก็บข้อมูลในช่วงบ่ายของวันที่  25  เพื่อนำมาฝึกเขียนในวันที่ 26

การได้เดินทางไปในชุมชน เพื่อร่วมสังเกตการณ์การเก็บข้อมูลในครั้งนี้ ฉันเห็นกรงนกร้าง 3 กรง แขวนไว้ที่เพดานบ้านหลังนั้น

กรงนกที่ไร้นก บรรจุความอ้างว้างเอาไว้จนเต็มกรง

......

.....

.....

.

เสร็จงานวันแรกBG น้ำทะเล มาเลี้ยงดูปูเสื่อตั้งแต่ตะวันยังไม่ตกดิน

.

 จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาจนมืดค่ำประมาณนี้

ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้ โอกาสหน้าจะมาให้เลี้ยงใหม่...แฮ่มๆๆ

 .....

โดย กู่

 

กลับไปที่ www.oknation.net